Waar rundvlees 45 tot 640 kilogram CO2 uitstoot en varkensvlees 20 tot 55 kilogram CO2 uitstoot, stoot ongeveer de helft van alle vissersvloten minder dan 20 kilogram CO2 uit (vismagazine)(nature). De CO2 uitstoot van vis is dus over het algemeen aanzienlijk minder dan die van vlees.
Uit een studie van de University of Oxford uit 2018 blijkt dat gekweekte vis gemiddeld leidt tot 5,98 kilo CO2-uitstoot per 100 gram eiwitten. Ter vergelijking: bij rundvlees gaat het maar liefst om 49,89 kilo. Tofu doet het juist een stuk beter dan vis, met 2 kilo CO2-uitstoot per 100 gram eiwit.
Vis is gezond
Vis is een bron van eiwitten en het is een gezonde vleesvervanger. Als we de vergelijking maken tussen vis en vlees, dan bevat vis minder ijzer dan vlees. Dat komt omdat er minder bloed zit in vis. Maar vis scoort hoger als het gaat om onverzadigde vetzuren en de visvetzuren EPA en DHA.
Vlees is verantwoordelijk voor 27 procent van broeikasgassen die vrijkomen bij de productie van een gemiddeld Nederlands eetpatroon. Voor de productie van 1 kilo vlees is ongeveer 4 tot 25 kilo plantaardig voer nodig. En voor de productie van voer is veel land, water en energie nodig.
Veruit de meeste energie die we in Nederland verbruiken (zo'n 80 procent) komt van fossiele brandstoffen: aardolie, aardgas en kolen. Deze fossiele brandstoffen zorgen voor de uitstoot van broeikasgassen, en bovendien veroorzaken ze de nodige vervuiling.
Brandstof en energie is de grootste vervuiler en is verantwoordelijk voor ongeveer 75% van de wereldwijde uitstoot van broeikasgassen, voornamelijk via fossiele brandstoffen als steenkool, gas en olie.
De meest vervuilende industrieën, gemeten naar de impact op klimaatverandering, zijn de chemische en petrochemische industrie, ijzer en staal, cement, pulp en papier, en aluminium.
Hoge consumptie van rood vlees wordt in verband gebracht met kanker, hartaandoeningen, obesitas en diabetes. Industriële veeteelt is een belangrijke bron van door voedsel overgedragen ziekteverwekkers. Als mensen betere toegang hadden tot een plantaardiger dieet, dan zou dat miljoenen levens per jaar redden.
Dierlijke voedingsmiddelen, met name rood vlees, zuivel en gekweekte garnalen , worden over het algemeen geassocieerd met de hoogste uitstoot van broeikasgassen. Dit komt doordat: Vleesproductie vaak uitgestrekte graslanden vereist, die vaak ontstaan door het kappen van bomen, waarbij koolstofdioxide vrijkomt dat in bossen is opgeslagen.
Maar te veel is nooit goed. Onderzoekers stelden vast dat mensen die dagelijks vis eten (43 gram/dag) iets vaker een kwaadaardige huidkanker ontwikkelen. Mogelijk komt dat door zware metalen in vis, zoals kwik en arseen. Van deze stoffen is aangetoond dat ze de kans op huidkanker verhogen.
Ten eerste bevat vis over het algemeen minder calorieën en verzadigd vet dan rood vlees . Het is ook een goede bron van omega 3-vetzuren, die verband houden met een gezond hart. Rood vlees is daarentegen een goede bron van eiwitten en ijzer. Het bevat ook vitamine B, wat essentieel is voor de energieproductie.
Een ei bevat 1,5 gram verzadigd vet en daarnaast ruim 3 gram onverzadigd vet. Een plak kaas (25 gram) bevat 5 gram vet, waarvan 3,5 gram verzadigd vet en 1,5 gram onverzadigd vet. Wat hier aan opvalt is de verhouding tussen verzadigde – en onverzadigde vetten.
Voelen vissen wel pijn, als ze aan de haak geslagen worden of in een net belanden? Het korte antwoord: ja, vissen voelen pijn, net zoals mensen, honden en andere dieren.
De visserij heeft doorgaans een kleinere CO2-voetafdruk dan de intensieve veehouderij. Bovendien worden vissen vaak gezien als minder diervriendelijk dan landdieren . En hoewel de levens van in het wild gevangen vissen korter zijn, leven ze in ieder geval niet hun hele bestaan in kooien die zo klein zijn dat ze zich niet kunnen omdraaien, zoals sommige dieren in de intensieve veehouderij.
De aanbeveling van het Voedingscentrum is om 1 keer per week vette vis te eten. In vette vis zitten veel gezonde vetten zoals omega 3-vetzuren. Dit kan een reden zijn waarom mensen ervoor kiezen om wel vis te eten, maar geen vlees.
Chips hebben 536 calorieën per 100 gram. Friet heeft 312 calorieën per 100 gram. Als je je meer verzadigd wilt voelen voor minder calorieën, dan is friet de beste optie.
Verzadigde vetzuren en transvetten aanwezig in melk(producten), vlees(waren), gebak en fast food zijn schadelijk voor de hersenen. Bietsuiker moet je vermijden, omdat het het risico op diabetes, hartproblemen en obesitas verhoogt, wat schadelijk kan zijn voor de hersenen.
" Iedereen die beweert dat we mensen zullen vertellen dat ze moeten stoppen met het eten van vlees, of dat ze geen mooi huis meer willen, en dat we gewoon de menselijke verlangens zullen veranderen, vind ik te moeilijk ", zei hij donderdag. "Je kunt daar wel iets over zeggen. Maar ik denk niet dat het realistisch is dat dat een absoluut centrale rol speelt."
Voor je gezondheid hoef je niet per se vlees te eten. Er zitten nuttige voedingsstoffen in vlees, zoals eiwit, ijzer en vitamine B1 en B12. Maar die voedingsstoffen kun je ook uit andere producten halen. Je kunt dus prima met minder of zonder vlees, als je het goed vervangt.
En mensen die geen vlees eten, vegetariërs genoemd, eten over het algemeen minder calorieën en minder vet . Ze wegen ook minder. En ze hebben een lager risico op hart- en vaatziekten dan niet-vegetariërs. Onderzoek toont aan dat mensen die rood vlees eten een hoger risico lopen op overlijden aan hart- en vaatziekten, beroertes of diabetes.
Bangladesh en Pakistan blijven nog steeds de meest vervuilende landen ter wereld. De algemene luchtkwaliteit in Bangladesh is vijftien keer hoger dan de WHO-richtlijnen voor PM2,5, in Pakistan veertien keer hoger. India staat op plaats drie met een algemene luchtkwaliteit die tien keer hoger is dan de WHO aanbeveelt.
Uitstoot per land
In 2020 waren de tien grootste uitstoters van broeikasgassen China, de Verenigde Staten, India, de Europese Unie, Rusland, Indonesië, Brazilië, Japan, Iran en Canada .
Mobiele bronnen, zoals auto's, bussen, vliegtuigen, vrachtwagens en treinen . Stationaire bronnen, zoals energiecentrales, olieraffinaderijen, industriële installaties en fabrieken. Lokale bronnen, zoals landbouwgebieden, steden en houtkachels.