Sommige mijten en luizen en mijten drinken bloed bij je kip, vooral 's nachts. Hiervan kan je kip bloedarmoede krijgen. Als dat zo is dan zit er te weinig bloed in het lichaam van de kip om de kam mooi rood te houden. De kam wordt dan bleker en soms ook wat slapper.
Het rood dat je in het vlees en op het bot ziet, is GEEN ongaarge kip. Het betekent dat je kip bevroren is geweest en het merg in de botten is uitgezet, waardoor het bot en ook een deel van het vlees dicht bij het bot gekleurd zijn. Het is onschadelijk en prima om te eten.
De kerntemperatuur van kip
Bij kip en kalkoen kun je dan ook het beste een kerntemperatuur aanhouden van 70-72 °C; het vlees is dan helemaal gaar – en eventuele bacteriën zijn gedood – maar het is nog wel lekker sappig. Hoger kan, maar je vlees wordt wel droger.
Hoe herken ik bederf? De kip heeft een afwijkende geur, is grauw verkleurd, uitgedroogd of plakkerig. Eet geen vlees wat er raar uitziet of niet goed ruikt.
Als het om kip gaat, is het cruciaal om het op de juiste temperatuur te bereiden. Kip moet worden verhit tot een inwendige temperatuur van 72°C Eet geen kip die roze is of tekenen van bloed vertoont. Het is aan te raden om een vleesthermometer te gebruiken om de temperatuur van dikkere stukken kip te controleren.
Is de kip nog wel half rauw? Dan zit er niks anders op, terug in die oven. Dek de kip af met aluminiumfolie als je bang bent dat de buitenkant uitdroogt voordat de binnenkant gaar is, schenk nog een glas wijn in en neem een lekker olijfje, want je diner laat nog even op zich wachten.
De makkelijkste manier om te controleren of je kip gaar is, is door een vleesthermometer te gebruiken. Hiermee kun je de precieze kerntemperatuur van je vlees meten. Voor borstvlees moet deze 72 graden Celcius zijn en voor poten en dijen 85 graden.
Andere tekenen van bedorven vlees
- Kip en ander gevogelte worden glazig of krijgen een grijsachtige kleur als ze niet meer goed zijn. Als vlees niet meer goed is, voelt het plakkerig, slijmerig of glibberig aan. Dit komt door bacteriegroei. Gooi vlees met zo'n structuur direct weg.
Als de kip vreemd ruikt, gooi het dan meteen weg. Kleur: Verse gebakken kip is meestal goudbruin. Als de kip een grijze of groene tint heeft, is dit een teken van bederf. Textuur: Als de kip slijmerig of plakkerig aanvoelt, is dit een indicatie dat het niet meer veilig is om te eten.
Een besmetting met salmonella treedt meestal op via de bek, doordat kippen besmet materiaal, zoals mest of stof, oppikken. Bij jonge kuikens (tijdens de eerste levensweek) leidt een salmonella-infectie vaak tot diarree, ernstige darminfecties en uitval. Bij oudere dieren ziet u zelden zichtbare tekenen van ziekte.
De kip kan verschillende kleuren hebben, zoals zwart en wit. Ze zijn soms ook zilver- of goudhalzig en bestaan ook in de schakeringen 'koekoek' en 'wit-zwartcolumbia'. Mechelse hoenders hebben een rustig karakter. Ze behoren tot de grotere kippenrassen, maar er zijn ook Mechelse krielen.
Coccidiose wordt wel omschreven als sluipmoordenaar, omdat het soms moeilijk te herkennen is. De belangrijkste signalen vanuit de kip zijn het krabben van voer, een ruw verenkleed, een bleke kop en het vertonen van groepsgedrag. De mest verkleurt in sommige gevallen of wordt slijmerig.
De temperatuur is belangrijk, maar je kunt het ook aan de textuur zien. Als het er enigszins gelatine-achtig uitziet, is het niet gaar. Je zou de structuur in gekookte kipfilet moeten zien.
Controleer de binnenkant van de kip dus ook altijd even voordat je gaat eten. Is de binnenkant wit, dan is de kip gaar. Is 'ie (licht)roze of ziet het vlees er nog een beetje glazig uit? Zet de kip dan nog een paar minuten langer in de oven.
Er kunnen namelijk bacteriën in zitten waar je erg ziek van kan worden als de kip niet goed gegaard is. Eet daarom nooit rauwe kip en gaar hem altijd totdat het vlees van binnen wit is en van het bot loskomt. Let ook op de houdbaarheidsdatum van kip wanneer je deze koopt.
Eén manier om de gaarheid te controleren is uiteraard door naar de kleur van het vlees te kijken. Het kippenvlees verandert tijdens de bereiding van roze naar wit. Maar, sommige delen van de kip zijn net iets donkerder of meer roze dan gewoon de filet. Ondanks de donkerdere kleur kunnen deze stukken kip toch gaar zijn.
Deze klachten beginnen vaak tussen de 12 en 96 uur na het eten van besmet voedsel. Meestal gaan deze klachten na drie tot zeven dagen vanzelf voorbij. Soms hebben mensen die besmet zijn met salmonella ook last van: hoofdpijn.
Steek een vleesvork in de buikholte en kantel de kip lichtjes met de opening naar onder. Pas als het uitdruipende vocht helder wordt, is de kip gaar.
Gevogelte: Kip, kalkoen en ander gevogelte kunnen ongeveer 9 maanden tot een jaar in de vriezer worden bewaard. Wees extra voorzichtig met gevogelte, want het kan sneller bederven dan ander vlees. Seafood: Seafood is wat delicaater. Het blijft meestal 3 tot 4 maanden goed in de vriezer.
Rauwe kip is roze en glibberig. Dus niet slijmerig, grijzig of met een geurtje. Dan gooi je de kip best meteen weg. Zelfs als ze recht uit de supermarkt of diepvriezer komt.
Vlees dat stinkt
Vlees dat echt bedorven is, kan behoorlijk stinken. Het kan bijvoorbeeld ranzig ruiken of naar rotte eieren. Vlees dat zo ruikt, kun je niet meer eten. Ook niet als de TGT-datum nog niet is verstreken.
Kippen zijn tetrachromatisch. Ze kunnen de kleuren zien die mensen kunnen zien (rood, geel en blauw). Wij hebben echter drie soorten kegeltjes in ons netvlies, en kippen vier. Hierdoor kunnen ze ook ultraviolet licht zien.
Na die datum is het vlees namelijk niet meer veilig om te eten. Je kunt er ziek van worden vanwege bacteriën.
Je moet de kip altijd goed doorbakken verhitten. Salmonella en campylobacter zitten op het vlees, niet er in. De problemen zijn er vooral omdat men bijvoorbeeld kip rauw heeft vastgehad, dan bakt en dan terug manipuleert, terwijl de bacteriën nog op de handen kleven.