Rasp de kaas in kleine stukjes en doe ze in een vergiet en laat ze een uurtje of zo staan om een beetje uit te drogen. Doe de saus en kaas er pas op als de pizza halverwege gaar is, zodat het deeg de tijd heeft om een korst te vormen die het beschermt tegen vocht.
Begin met het openen van de verpakking of plastic zak en haal de kaasbal eruit. Schud het overtollige water eraf en scheur de kaas in 3-4 kleinere stukken . Kleinere stukken lekken sneller uit. Doe de mozzarella vervolgens in een fijne zeef en laat ze minstens een paar uur in de koelkast staan.
Snijd ze in stukken. Doe ze in een vergiet, zet er een kom onder. Zet er dan een zware glazen kom op, of een kom met iets erin dat zwaar genoeg is om de kaas te persen (niet te veel, zacht maar stevig). Laat het een nacht staan en je hebt mozzarella met weinig vocht.
Gebruik je verse mozzarella met een hoog vochtgehalte, probeer de volgende keer dan deze tips: Laat de mozzarella een tijdje uitdrogen op een theedoek. Doe dit door de bal in zijn geheel te laten uitdrogen op een schone theedoek voor minstens 15 minuten.
Mozzarella lang laten uitlekken
Snijd de buffelmozzarella in plakjes en laat ze in een zeef, boven een kom 1 of 2 dagen in de koelkast uitlekken.
Je kunt het in kaasdoek wikkelen en de rotzooi eruit knijpen, dat kan helpen om wat van het vocht te verwijderen.
De beste kaas op pizza is mozzarella.
Mozzarella is subtiel en zacht van smaak, smelt heel goed en kleurt lekker mee in de oven. Je kunt zachte mozzarella gebruiken, die koop je in zo'n zakje met vocht. Die is erg lekker, maar kan de pizza ook wat nattig maken. Harde mozzarella werkt vaak beter.
Om te voorkomen dat je bol kaas uitdroogt, is hij voorzien van de gekende witte vloeistof. Verder zorgt dit ervoor dat de mozzarella langer houdbaar blijft. Het is eigenlijk zijn natuurlijk vocht, waar de kaas in vertoeft.
Er zijn verschillende zaken die het smeltpunt van kaas kunnen beïnvloeden: hoeveel zout of zuur er in de kaas zit, en hoeveel vet en vocht. Ook de ouderdom van de kaas speelt een rol: over het algemeen zullen jonge kazen beter smelten dan oudere, gerijpte kazen.
Bewaar de kaas (met papier) in een bewaardoos
In de kaasdoos van LocknLock kan je de kaas luchtdicht bewaren. Door de perfecte afsluiting blijft de kaas langer vers. En door het vochtrooster dat in de kaasdoos zit, ligt de kaas niet in het vocht en kan je het beter bewaren.
Zachte kazen zoals mozzarella smelten sneller, terwijl harde kazen zoals Parmezaan moeilijker smelten. Voor een perfect gesmolten resultaat kies je kazen zoals Goudse kaas, Cheddar en Gruyère, en verwarm je deze langzaam op lage tot middelhoge hitte.
Koel het deeg
Omdat het deeg plakkerig is, plaats je het in een met olie ingevette bak, bestrijk je het deeg lichtjes met wat olijfolie en zet je de bak zonder deksel de eerste uren in de koelkast. De olie voorkomt dat het deeg uitdroogt.
Maak drie bakjes, een met het meel, een met het losgeklopte ei en het zout en peper en een met het paneermeel. Haal de plakjes mozzarella eerst door het meel, dan door het ei-mengsel en dan door het paneermeel. Verhit enkele lepels olie in een koekenpan en bak de gepaneerde mozzarella aan beide kanten goudbruin.
Is hij verkleurd (gelig) of vertoont hij schimmelvlekjes, dan gooi je hem beter weg. Bij harde kazen kun je soms de beschimmelde stukjes wegsnijden, maar bij een zachte, natte kaas zoals mozzarella is dat geen goed idee. Vertoont de mozzarella scheuren of schilferige structuur, dan is hij niet meer vers.
Uw kaas bewaart u vooral niet te vochtig, afgedekt (niet afgesloten) in de koelkast of op een andere koele plaats bv de kelder(kast). Afdekken kan middels een plasticzakje (half open), het verpakkingspapier of goede kaasstolp.
De pizzaioli proberen dit probleem op te lossen door voor een wat drogere mozzarella te kiezen. Ze laten daarbij het vocht onder gewicht langzaam uit de kaas drukken. Eigenlijk is dit een soort sacrilegio, heiligschennis, aangezien la bontà, de kwaliteit, van de mozzarella di bufala nou juist zit in de vloeibaarheid.
Scheur de mozzarella in stukjes en verdeel over de pan met aardappels en groenten. Doe de deksel op de pan en laat de mozzarella iets smelten.
Voor de allerbeste smaak zoek je naar de verse mozzarella, verpakt in water. Volgens onderzoekers in Nieuw-Zeeland is mozzarella toch wel de kaas die het beste smelt, bubbelt en bruint.
Mozzarella fior di latte wordt gewoon herkend in Italië. Echter is de kaas minder romig en zoutig en heeft minder smaak. Prima als topping voor op een pizza. Maar mocht je een gerecht klaarmaken waar (koude) mozzarella de hoofdrol speelt, kun je beter buffelmozzarella gebruiken.
Eén tip: scheur mozzarella altijd in plaats van het te snijden, zeker als je kiest voor buffelmozzarella. Door mozzarella te scheuren blijft hij namelijk een stuk zachter van textuur en lekkerder van smaak.
Mozzarella biedt verschillende gezondheidsvoordelen, waaronder: Ondersteunt de gezondheid van de botten: Mozarella is rijk aan calcium en draagt zo bij tot het behoud van sterke botten en het voorkomen van osteoporose. Bevordert spiergroei: hoogwaardige eiwitten in mozzarella kaas helpen bij spierherstel en -groei.
Verdeel de tomatensaus met de bolle kant van een lepel over de bodem. Bedek de saus met plakjes mozzarella, tomaat en verdeel hierover de 2 eetlepels pesto. Plaats de pizza iets onder het midden van de oven en bak de pizza met mozzarella, tomaat en pesto in circa 18 minuten gaar.
Wat is Fior di Latte? Fior di Latte is een ambachtelijke mozzarella van verse koemelk, geliefd in de Italiaanse keuken. Het is dé kaas voor een authentieke Napolitaanse pizza, omdat het perfect smelt, niet te zout is en een romige smaak geeft zonder je bodem te drassig te maken.
Naast de zachte kazen zijn er ook harde, geraspte kazen die je pizza een extra smaakdimensie geven. Parmezaanse kaas en Pecorino zijn hier uitstekende voorbeelden van. Deze kazen hebben een zoute, pittige smaak en smelten minder goed, waardoor ze perfect zijn om na het bakken over de pizza te strooien.