Temperatuur: kip op de BBQ De reden dat kip na bereiding op de barbecue vaak te droog is, is omdat het op een te hoge temperatuur of te lang wordt bereid. Natuurlijk wil niemand rauwe kip, maar wanneer je indirecte hitte gebruikt kun je het proces veel beter reguleren.
Om te voorkomen dat kipfilet taai en droog wordt, is het vooral belangrijk dat je de kip niet te ver door gaart. Zodra kipfilet de pan in gaat verliest deze namelijk al vocht – en hoe langer je de kip bakt, hoe droger het wordt.
Een goede remedie tegen droge kip is om boter onder de huid van de kip te doen. Laat de boter daarvoor op kamertemperatuur komen en voeg er eventueel smaakmakers aan toe, zoals tijm of rozemarijn. Wrijf de boter dan voorzichtig onder de huid.
Als je de kip in de pan bakt, begin ze dan niet heen en weer te duwen want dan kan die heerlijke korst er wel eens afvallen. Leg ze gewoon in de hete olie en draai ze na een tijdje om tot ze helemaal mooi goudbruin, krokant en gaar is.
Het grillen van kip vraagt om een nauwkeurige temperatuurbeheersing. De ideale temperatuur om kip te grillen ligt tussen de 175°C en 200°C. Dit zorgt ervoor dat de kip gelijkmatig gaart zonder uit te drogen. Het gebruik van een vleesthermometer kan hierbij een handig hulpmiddel zijn.
Schroei het dus snel dicht op hoog vuur tot het een mooie goudbruine kleur heeft en haal het dan van het vuur vlak voordat de kerntemperatuur 74 °C bereikt (stop bij 65 °C tot 70 °C) om het verder te garen terwijl het rust. Deze methode garandeert dat je kipfilets niet te gaar en droog worden.
Het vlees is ingevroren geweest
Dit komt deels vrij zodra je het vlees in de hete braadboter of -olie legt en dat verklaart het extra beetje water in de pan. Wil je voorkomen dat je gesmoord vlees krijgt? Zet het vuur dan iets hoger.
Frituren zorgt voor de ultieme crunch dankzij volledige onderdompeling in hete olie . Houd een olietemperatuur aan van 160-175 °C en frituur tot de kip een kerntemperatuur van 74 °C heeft bereikt en de korst diep goudbruin is. Laat de gefrituurde kip uitlekken op een rooster in plaats van keukenpapier om te voorkomen dat de stoom het vel zacht maakt.
Om te zorgen dat de kip mals blijft bij het bakken, is het belangrijk om de pan eerst goed heet te laten worden. Voeg als de pan heet is olie of bakboter toe. Laat dit ook goed warm worden voor je de kip toevoegt. Hierdoor krijgt het vlees een krokant korstje waardoor de sappen in de kipfilet niet verloren gaan.
Wassen met zuren
Máár, het wassen van je kip met een zuur ingredient als citroen of azijn zorgt wel degelijk voor een malser stuk vlees. Zuren verzwakken namelijk het weefsel en de eiwitten waardoor het vlees minder taai wordt.
Red droge kip met veel saus
Deze bevatten het vocht dat het vlees mist, dus een goede saus of jus lost veel van je problemen op. Vooral een saus die zoeter en helderder is, past goed, omdat te lang koken van vlees de zoute smaken naar voren brengt – suiker en zuur helpen die smaak te dempen.
Hoe krijg je kip zo zacht als bij een Chinees restaurant? Bij de Chinese restaurants wordt kip vaak supermals door het te marineren met maizena, eiwit, olie en een beetje sojasaus. Daarna pocheer of roerbak je de kip kort, zo blijft het sappig en zacht.
De meesten van ons maken zich zorgen over het niet gaar koken van kip, omdat gevogelte, in tegenstelling tot rundvlees, niet veilig (of lekker) is om te eten als het rauw of onvoldoende gegaard is. Vanwege deze zorg zijn veel koks geneigd kip te verhitten tot het allang gaar is. Het probleem? Te gaar gekookte kip droogt uit en wordt taai en taai.
Kip met vel en bot heeft een langere gaartijd. Kipfilets daarentegen zijn snel gaar en drogen snel uit. Kruid ze eerst voordat je ze gaat bakken. Door het vlees met een beetje olie in te wrijven, blijft het sappig.
Droge kip of kalkoen kan je gewoon in warme bouillon leggen en ongeveer 5 minuten laten staan. Dan zuigt het de bouillon op en wordt het weer sappig.
De gaatjes zorgen ervoor dat de warmte dieper kan doordringen tijdens het koken, waardoor de kooktijd wordt verkort en het vlees mals wordt.
Een manier om de kip malser te maken, is door hem plat te slaan. Doe dit met een deegroller of vleeshamer (of met iets anders zwaars). Bedek de kip met bakpapier of vershoudfolie en geef er volgens een paar flinke klappen op. De vezels in de kipfilet komen zo 'in beweging' waardoor hij malser wordt.
De fout begint met de wetenschap van vlees
De belangrijkste reden waarom gegrilde kip droog wordt, is dat het water verliest tijdens het koken. Kippenvlees, vooral de borst, bevat weinig vet en veel proteïne.
Droog uw vogel af .
Of je nu bakt of braadt, het vel van de kip moet droog zijn voordat je het bakt. "Mensen smeren boter op het vel van de kip met de gedachte dat het knapperig wordt, maar dat gebeurt niet", klaagt hij.
Kip twee keer frituren
Net als bij friet is twee keer frituren de beste manier om kip extra krokant én lekker mals te krijgen. Frituur de eerste keer kip op lage temperatuur. Zo gaart-ie goed en begint er al een korstje te vormen.
Krokante gefrituurde kip (vereenvoudigd Chinees: 炸子鸡; traditioneel Chinees: 炸子雞) is een standaardgerecht in de Kantonese keuken van Zuid-China en Hongkong . De kip wordt zo gefrituurd dat het vel extreem knapperig is, maar het witte vlees relatief zacht.
Houd de kip afgedekt in een voorverwarmde oven van 50 °C warm tot alle stukken kip gefrituurd zijn.
Om de sappigheid van de kip extra te bevorderen, sla je hem met een deegroller of vleeshamer plat. Een derde manier om een mals kippetje op tafel te zetten is door hem goed te marineren. Door een zuur ingrediënt zoals citroen, azijn of yoghurt toe te voegen, breken de eiwitten zich automatisch af.
McNeil raadt ook aan om de rauwe kip droog te deppen met keukenpapier . Zo weet je zeker dat er geen zichtbare vloeistof aan de buitenkant van de kip zit voordat je hem gaat koken.
Als de krop van je kip voelt als een waterballon, nog voordat je kip gegeten heeft, dan heeft je kip waarschijnlijk een kropverzuring. Andere symptomen die je hierbij kan zien zijn: uit de bek stinken (zurig), overgeven, witte plakkaten in de bek, schudden met de kop en niet meer willen eten.