Er zijn heel veel mensen die beweren dat witte chocolade geen chocolade is omdat het niet van cacaopoeder wordt gemaakt. En dat klopt. Maar witte chocolade wordt dan wel niet van cacaopoeder gemaakt, er wordt wel gebruik gemaakt van een ander onderdeel van de cacaoboon, namelijk cacaoboter.
Echte chocolade of niet, er bestaat discussie rond! Witte chocolade bevat geen cacaopasta. Het wordt gemaakt van cacaoboter, melk en suiker, waaraan vaak verschillende smaakstoffen, zoals vanille, worden toegevoegd. De witte kleur komt door de afwezigheid van cacaomassa en wordt vaak opgevuld of gearomatiseerd.
Witte chocolade wordt niet gemaakt van cacaopoeder, maar van cacaovet gemengd met melkpoeder en suiker. Het is juist de cacaopoeder die de gezonde antioxidanten (polyfenolen) bevat. Witte chocolade bevat dus geen stoffen die gezondheidsvoordelen opleveren, daarnaast bevat het ook nog eens veel suiker.
Wat is witte chocolade? In tegenstelling tot andere chocolade bevat witte chocolade geen cacaomassa. Het is gemaakt van cacaoboter, suiker, melkpoeder en smaakstoffen.
Mensen die allergisch zijn voor chocolade, reageren meestal op cacao, wat in witte chocolade ontbreekt . Witte chocolade kan echter nog steeds reacties veroorzaken bij mensen met een zuivel- of soja-allergie, omdat het melkbestanddelen en vaak sojalecithine als emulgator bevat.
Risico's van het consumeren van witte chocolade
Zoals eerder vermeld, bevat witte chocolade veel suiker en verzadigd vet, die beide negatieve gezondheidseffecten kunnen hebben bij overmatige consumptie. Overmatige suikerconsumptie is in verband gebracht met een verhoogd risico op obesitas, diabetes type 2 en hartaandoeningen .
Witte chocolade, en dan vooral de goedkopere variant, is wat lastiger te smelten. Deze chocolade staat erom bekend dat het tijdens het smeltproces snel kan gaan klonteren. Dat komt doordat witte chocolade een lagere verbrandingspunt heeft dan de andere soorten chocolade.
De meest waardevolle voedingstoffen zitten in het bruine, droge gedeelte van de cacaoboon: ijzer, magnesium, vezels en flavanolen. In witte chocolade zitten deze stoffen dus bijna niet. Wel bevat witte chocolade meer calcium dan een pure reep vanwege de melkpoeder.
Theobromine stimuleert het zenuwstelsel, de waterhuishouding, de hartspieren, de darmwand en bloedvaten. Theobromine wordt door de mondholte en maag erg snel opgenomen en heeft dus snel effect in het lichaam. De lever breekt de stof af, die vervolgens via het bloed als afvalstof via de nieren wordt afgevoerd.
Er zitten 39 kilocalorieën in 1 blokje (7 gram) witte chocolade.
Voor melk- en pure chocolade wordt cacaomassa én cacaoboter gebruikt; voor witte chocolade alleen cacaoboter. Ook de prijzen voor de boter zijn dus door het dak gegaan.
Hoewel uit sommige onderzoeken blijkt dat er inderdaad een klein positief effect is, kun je toch beter niet te veel eten van chocolade. Chocolade bevat namelijk ook veel verzadigd vet en calorieën. Daarom staat die niet in de Schijf van Vijf.
Goed nieuws voor de liefhebbers van chocolade. Het eten van chocolade zou namelijk helemaal niet dik maken. Spaanse onderzoekers hebben ontdekt dat mensen die vaker chocolade eten doorgaans minder vet op hun gehele lichaam hebben.
Witte chocolade is eigenlijk een vreemde eend in de bijt. Er zijn mensen die vinden dat witte chocolade eigenlijk geen chocola genoemd mag worden. Dit komt omdat bij het verkrijgen van witte chocolade er, in tegenstelling tot pure en melkchocolade, alleen gebruik wordt gemaakt van cacaoboter en dus geen cacaopoeder.
Melkchocolade bevat micronutriënten zoals calcium, fosfor en vitamine D, die belangrijk zijn voor de gezondheid van de botten. Deze stoffen helpen oxidatieve stress tegen te gaan, een factor die een rol speelt bij verschillende leeftijdsgebonden aandoeningen en ziektes.
Geschiedenis. Witte chocolade werd voor het eerst in de jaren 30 van de 20ste eeuw in Zwitserland door Nestlé geproduceerd. In 1945 ontwikkelde Kuno Baedeker in Noord-Amerika eveneens witte chocolade. Nestlé introduceerde haar versie van het product in 1984 op de Amerikaanse markt.
De witte waas op de chocolade is gelukkig geen schimmel, en is gewoon veilig om te eten. Die witte uitslag heet bloom en komt vanuit de chocolade zelf. Het wordt veroorzaakt door het smelten van de cacaoboter in de chocola. Dit gebeurt, zoals je misschien al verwacht, wanneer chocolade te warm wordt.
Bewaar je chocolade niet in de koelkast
Kou en vocht trekken namelijk in de chocola, ook wanneer de chocolade nog in de verpakking zit, en dat tast de structuur en smaak van het product aan. Bewaar chocolade dus niet in de koelkast, maar ook niet op een andere koude of vochtige plek.
De temperatuur die je in deze stap moet bereiken, hangt af van het soort chocolade dat je gebruikt. Reken 32 graden voor zwarte chocolade, 30 graden voor melkchocolade en 28 voor witte chocolade.
Cacaoboter bevat geen cacao-eiwit en kan dus normaal gebruikt worden zonder een reactie te krijgen, vandaar dat witte chocolade in geval van cacao-allergie meestal wel gegeten kan worden. Personen die heel gevoelig zijn en reageren op 'sporen van' verdragen ook geen witte chocolade.
Witte chocolade wordt gemaakt van cacaoboter dat wordt gewonnen uit de cacaoboon. De cacaoboter wordt tijdens het proces vermengd met melk of melkproducten (zoals melkpoeder), suiker en eventuele aroma's (zoals vanillearoma).
Misschien iets minder in pure chocola, maar het zal elkaar niet veel ontlopen.” “In pure en melkchocola zitten nog wel de gunstige stoffen uit cacao. Met wit krijg je vooral de vetten en de suikers binnen. Ben er geen voorstander van om daar heel veel van te eten.”
Veel chocola en chocolademelk vergroot de kans op obstipatie. Het is verstandig deze producten, net als de vezelarme etenswaren, slechts heel beperkt te geven aan kinderen met obstipatieklachten. Bruinbrood is dus beter dan wit brood. Groenten en fruit bevatten veel vezels en vergemakkelijken de ontlasting.
Kies daarom tijdens jouw dieet voor chocolade die minstens 75% cacao bevat. Pure chocolade kan in het begin een beetje bitter smaken. Om het makkelijker te maken, kun je geleidelijk overschakelen. Begin met een halfvolle variant en schakel daarna over naar 50% cacao chocolade.
Als je stopt met chocolade eten krijg je geen ontwenningsverschijnselen. Dat is pijn in je lichaam van het niet eten van chocolade. Dus kan je niet echt aan chocolade “verslaafd” raken.