De bonen zijn slap of beschimmeld. Bederf herken je snel door goed te kijken, ruiken of proeven. Bewaartip voor dit product Sperziebonen kunnen niet goed tegen kou. Ze kunnen dan zwarte vlekken krijgen.
Let bij het kopen op peulen die vers en zacht aanvoelen, en die een bevredigend knappend geluid maken wanneer je ze breekt. Daarnaast moeten de bonen een mooie heldergroene kleur hebben, wat duidt op hun versheid.
Als er een verandering in kleur, geur of textuur optreedt , zijn de bonen waarschijnlijk bedorven en/of niet meer veilig om te eten. Controleer ook op schimmel of andere tekenen van bederf. Als alles er goed uitziet en ruikt, kun je ze eventueel even proeven. Als ze niet lekker smaken, zijn ze niet meer veilig om te eten.
Als u een gevlekte huid, donkere vlekken of zichtbare sporen van schimmel ziet, moet u ze weggooien.
Door het vocht krijgen ze bruine vlekken dat heel toepasselijk roestvorming wordt genoemd. Het ziet er onaantrekkerlijk uit, maar geen paniek! Het is niet schadelijk. Zodra de bonen het kokend water raken, trekt het bruin weg en worden je bonen weer heldergroen.
Kijk eerst eens naar de kleur van je rauwe sperziebonen. Ze zouden een heldergroene kleur moeten hebben, dus als ze die felle kleur verloren hebben, is dat een slecht teken. Een paar bruine vlekjes hier en daar zijn een goede indicatie dat ze aan het verouderen zijn, maar ze zouden nog steeds veilig te eten moeten zijn .
Een sperzieboon is bedorven als hij een onaangename geur heeft, of als hij erg verkleurd, zacht of slijmerig is . Schimmel kan ook wijzen op bederf.
Sorteren: Leg de gedroogde bonen op een bakplaat of een schone theedoek en sorteer ze om alle verschrompelde of gebroken bonen, steentjes of ander vuil eruit te halen . (Geloof ons op ons woord; met je vingers door de bonen in de zak halen heeft niet hetzelfde effect.)
Google ___Sperziebonen in blik zijn over het algemeen 2 tot 5 jaar na de aangegeven datum veilig te eten, maar de kwaliteit kan daarna afnemen. De datum op het blik geeft de maximale versheid aan, geen houdbaarheidsdatum. Zolang het blik niet gedeukt, opgezwollen, verroest of lekt, zijn de sperziebonen waarschijnlijk veilig te eten.
Bonen moeten mollig en glanzend zijn en eruitzien alsof ze van een recente oogst komen. Alles wat verschrompeld, verkleurd, gebarsten, enz. is, kan de kwaliteit van het eindproduct verminderen . De helft van de bonen kookt sneller en kan papperig worden. Ik haal ze er meestal uit samen met steentjes, verkleurde (een beetje blauw) en gerimpelde bonen.
De bonen zijn slap of beschimmeld. Bederf herken je snel door goed te kijken, ruiken of proeven. Bewaartip voor dit product Sperziebonen kunnen niet goed tegen kou. Ze kunnen dan zwarte vlekken krijgen.
Bonen die beschimmeld of verkleurd zijn – of die vreemd ruiken – moeten worden weggegooid . Als het blik echter niet beschadigd is en de bonen er van binnen volkomen normaal uitzien, en de houdbaarheidsdatum niet meer dan twee tot vijf jaar is, zijn ze nog steeds goed om te consumeren.
Echt verse sperziebonen zijn egaal lichtgroen en voelen stevig en een beetje fuzzy aan. Als ze beginnen te bederven, worden ze donkerder, zachter en voelen ze slijmerig in plaats van fuzzy.
De geur zal niet aangenaam zijn! Je kunt er zelfs een witte vloeistof omheen zien.
Of ze nog goed zijn, kun je namelijk prima zelf bepalen. Als de bonen er nog goed uitzien en ruiken (of nou ja, zoals kidneybonen dat normaal doen), kun je ze prima opeten, ook als de houdbaarheidsdatum al maanden verstreken is.
Bonen bederven snel, dus ik zou aan het vocht ruiken als er geen witte bacteriën in zitten. Als dat goed ruikt, giet je ze af en ruik je er nog eens aan. Ze ruiken heel snel zuur als ze bederven. Als ze er goed uitzien en ruiken, zou ik ze grondig afspoelen en beginnen met vers water.
Als bonen niet goed gekookt of bedorven zijn, kunnen ze symptomen veroorzaken zoals misselijkheid, braken, diarree, buikkrampen, lichte koorts, zwakte en andere symptomen die verband houden met voedselvergiftiging . Het eten van bedorven bonen kan ook ernstigere gezondheidsproblemen veroorzaken die ziekenhuisopname vereisen.
TGT-datum (te gebruiken tot)
Dan kunnen bacteriën zich gaan vermenigvuldigen die je vaak niet kunt zien, ruiken of proeven. Gooi de producten dan ook weg als de TGT-datum is verstreken, omdat het dan niet meer veilig is het product te eten.
Koop geen sperziebonen die zacht aanvoelen, slap zijn, bruine vlekken hebben of open peulen hebben .
Houdbaarheid na openen, vuistregels
Bonen: top van de smaak 3 tot 6 weken. Gemalen: het liefst binnen 1 tot 2 weken opmaken.
Van rauwe of onvoldoende verhitte peulvruchten kun je last krijgen van je darmen. De verschijnselen van een lectinevergiftiging zijn buikpijn, misselijkheid, koorts en lichte diarree. Deze klachten komen vaak binnen 3 uur.
Er zijn twee wijdverspreide bacteriële aantastingen die de meeste soorten bonen aantasten: de gewone bacterievuur (Xanthomonas campestris pv phaseoli) en de halo-ziekte (Pseudomonas syringae pathovar phaseolicola) . De stengels, bladeren en vruchten van bonenplanten kunnen door beide ziekten worden geïnfecteerd. Regen en vochtig weer bevorderen de ontwikkeling van de ziekte.
Hoe herken je bedorven sperziebonen:
Bedorven sperziebonen hebben vaak een onaangename geur en kunnen verwelkt of verkleurd zijn. Als je twijfelt over hun versheid, is het beter om ze weg te gooien om gezondheidsproblemen te voorkomen.
Oude sperziebonen zijn slap, gerimpeld en kunnen bruin of geel verkleuren . Ze kunnen ook hun heldergroene kleur verliezen en taai of rubberachtig worden.
Moeilijk te zien op de foto, maar ze lijken bijna bedekt met een roestbruine substantie. Als dat zo is, gooi ze dan weg. Roestige vlekken op bonen wijzen op een schimmelziekte die ongezond is voor mensen . Als je bonen slechts een paar kleine vlekken hebben, kun je die afknippen en de rest van de boon gebruiken.