Leg de gevlinderde kip op de grill, met de huid naar boven. Laat de kip rustig garen gedurende 45 minuten, of tot de kip een kerntemperatuur van 75 graden heeft bereikt, de kip is lekker mals bij 75 a 80 graden, houd deze dus goed in de gaten.
Bereiding: Kruid de kip met kruiden en een scheutje olijfolie in een ovenschaal. Zet de kip 1 uur in een voorverwarmde oven van 80°C boven en onderwarmte. Zet na 1 uur de oven uit, maar je mag de kip eventueel nog wel 30 minuten in de oven laten staan als je hem warm wil houden en nog wat na wil laten garen.
Als we kip willen garen tot slechts 60 graden Celsius, is dat ook veilig: deze ultra-sappige temperatuur, in een knapperig velletje, is niet ongebruikelijk in restaurantbereidingen! Veilig, aldus de USDA, zolang de kip maar 28 minuten op die temperatuur blijft . Sous-vide is de makkelijkste manier om dat soort lange bereidingen op lage temperatuur te bereiken.
Insmeren
Het belangrijkste onderdeel van krokant vel is het onttrekken van vocht. Dit doe je door de huid van te kip volledig droog te deppen en in te smeren met zout of een dry rub (droog pekelen). Dit kan zowel met zeezout, een kruidenmengsel of gezouten boter.
Bij kip en kalkoen kun je dan ook het beste een kerntemperatuur aanhouden van 70-72 °C; het vlees is dan helemaal gaar – en eventuele bacteriën zijn gedood – maar het is nog wel lekker sappig. Hoger kan, maar je vlees wordt wel droger.
Hele kip in de oven: verwarm de oven voor op 220°C. Plaats de kip in de oven gedurende 10 minuten. Verlaag dan de oventemperatuur naar 180°C en laat de kip nog zo'n 50 minuten verder garen. Kipfilet: eerst aanbraden in de pan en daarna 10 minuten in een voorverwarmde oven van 180°C.
Voor het meest malse resultaat is het belangrijk dat het opwarmen langzaam gebeurt. Laat vervolgens op laag vuur nog 12 tot 15 minuten garen. Als je een heel gezond dieet volgt, is dit de beste manier om je kipfilet te bereiden, omdat we geen gebruik maken van boter of olie, maar van water of bouillon.
Hoe krijg je kip zo zacht als bij een Chinees restaurant? Bij de Chinese restaurants wordt kip vaak supermals door het te marineren met maizena, eiwit, olie en een beetje sojasaus. Daarna pocheer of roerbak je de kip kort, zo blijft het sappig en zacht.
Leg het vlees in een ovenschaal of op een bakplaat met bakpapier en dek af met aluminiumfolie om uitdroging te voorkomen. Schuif in de oven en bak de kipfilet in ongeveer 20 minuten gaar.
De makkelijkste manier om je kip echt sappige te krijgen, is door hem low & slow te braden. De kip staat wel langer in de oven, maar verder hoef je niets bijzonders te doen. Kip die je op 165°C braadt, kan niet mislukken. De lage temperatuur zorgt dat het borstvlees en de bouten in 2½ uur langzaam gaar en mals worden.
Zodra deze een temperatuur van 74° Celcius aangeeft, weet je dat de kip veilig is om te eten.
Als het om kip gaat, is het cruciaal om het op de juiste temperatuur te bereiden. Kip moet worden verhit tot een inwendige temperatuur van 72°C Eet geen kip die roze is of tekenen van bloed vertoont. Het is aan te raden om een vleesthermometer te gebruiken om de temperatuur van dikkere stukken kip te controleren.
Als je kip 80°C diep in de borst meet, is het veilig om te eten - 74°C is de temperatuur die Salmonella en andere slechte bacteriën direct doodt. Maar donker vlees heeft soms bijna 85°C nodig om een aantrekkelijke kleur en textuur te hebben.
Bij garen op lagere temperatuur gebruik je geen vetstof. Bij het garen op lagere temperatuur blijft de kleur behouden en bekom je sappiger en malser vlees met een meer intense smaak. Deze techniek wordt voornamelijk gebruikt voor vacuümproducten of vacuümbereidingen.
Bij kip steek je de kernthermometer altijd in de dij. Daar zit het dikste stuk vlees en zo ontwijk je stukken vet of bot. Heeft de kernthermometer een temperatuur van 70 - 72 °C bereikt? Dan is jouw sappige kippetje klaar!
Laat de kipfilets eerst op kamertemperatuur komen. Kleur de filets aan in vetstof in een braadpan en laat ze daarna verder braden in de oven. Verwarm je oven voor op 180°C en gaar de kipfilets dan, afhankelijk van de grootte en de dikte, 10 à 15 minuten. Kip is gaar als het vlees vanbinnen wit is.
Om perfect gegaarde en knapperige kiphaasjes uit de oven te krijgen, bak je ze op 200°C gedurende 17 tot 20 minuten. Keer ze halverwege om, zodat ze gelijkmatig krokant worden.
Je kunt de kipfilet ook zelf mals maken. Dit doe je met behulp van een vleeshamer of deegroller. Leg de filet tussen twee stukken plasticfolie en sla er met een vleeshamer of deegroller op. Hierdoor wordt de kipfilet dunner, maar tegelijkertijd ook malser omdat je de vezels fijn drukt.
Kip twee keer frituren
Net als bij friet is twee keer frituren de beste manier om kip extra krokant én lekker mals te krijgen. Frituur de eerste keer kip op lage temperatuur. Zo gaart-ie goed en begint er al een korstje te vormen.
Wikkel hem in aluminiumfolie en laat hem even rusten. Eigenlijk net als met rood vlees. Op deze manier blijven de sappen in het vlees en wordt de kipfilet extra mals. Tip: bak de kipfilets eerst om en om in de pan voor het goudbruine korstje en bak ze vervolgens verder af in een voorverwarmde oven op 170 graden.
Nat klonteren (met eiwit en zetmeel)
Dit is de techniek die het meest wordt gebruikt in Chinese restaurants. Het bestaat uit het bereiden van een mengsel dat het vlees bedekt voordat het kort wordt geblancheerd, waardoor de beschermende laag wordt gefixeerd zonder dat de binnenkant volledig gaar wordt.
Wassen met zuren
Máár, het wassen van je kip met een zuur ingredient als citroen of azijn zorgt wel degelijk voor een malser stuk vlees. Zuren verzwakken namelijk het weefsel en de eiwitten waardoor het vlees minder taai wordt.
Bak de kipfilets op een hoog vuur in ongeveer 3 minuten lichtbruin. Zet de kipfilets vervolgens nog 10 minuten in een voorverwarmde oven op 170 graden. De kipfilets worden extra lekker als je een beetje verse tijm erbij legt. Voeg na de bereiding zout en peper naar smaak toe.
Volledig gegaarde kip kan vaak wat roze zijn. Sterker nog, verschrikkelijk droge en overgegaarde kip kan ook wat roze zijn. En ondergegaarde kip kan wit worden. De textuur is meestal een betere indicator, maar de textuur is pas echt zeker als de kip overgegaard is, wat vaak tot droge kip leidt.