Campylobacter jejuni is een bacterie die kan voorkomen in vlees en vleesproducten en vooral in kip. Maar ook in schaal- en schelpdieren en in rauwe melk komt deze bacterie regelmatig voor. Campylobacter jejuni is in Nederland de belangrijkste veroorzaker van darminfecties.
Rauwe melk kan schadelijke bacteriën zoals E. coli en Listeria bevatten, wat bij kinderen, ouderen en zwangere vrouwen ernstige klachten zoals diarree, nierfalen en miskramen kan veroorzaken. In 2012 kregen drie mensen in Nederland gastro-enteritis door Campylobacter jejuni via rauwe melk.
Rauwe melk kan volgens Hetitinga bacteriën bevatten die diarree, buikpijn en in uitzonderlijke gevallen zelfs ernstigere gevolgen veroorzaken. Voor hem is het duidelijk: hij zou zelf geen rauwe melk drinken. Als je toch rauwe melk wil kopen, raadt hij aan om het thuis te koken. "Dan dood je alle ziekteverwekkers.
Symptomen van een E. coli-infectie variëren van milde diarree tot ernstige buikkrampen en bloederige ontlasting. In sommige gevallen kan het zelfs leiden tot nierproblemen en andere complicaties.
Maak je niet te veel zorgen. Door de 'verkeerde' smaak van echt bedorven melk is de kans niet heel groot dat je grote hoeveelheden naar binnen hebt gegooid. Bovendien maken de meeste bacteriën en schimmels in bedorven melk je niet meteen doodziek. Neem even contact op met je huisarts als je je zorgen maakt.
Ongeveer 3 op de tienduizend eieren zijn besmet met salmonella.
Darminfectie herkennen
Pijn en krampen in de buik. Diarree. Bloed en slijm in de ontlasting. Verhoging (koorts)
Besmetting en preventie van listeria
Voedingsmiddelen kunnen besmet raken door het gebruik van rauwe, besmette ingrediënten. Voorbeelden zijn zachte kazen gemaakt van ongepasteuriseerde melk (bijvoorbeeld sommige soorten brie, camembert, feta en blauwe kaas) en vleesproducten (zoals gehakt, filet américain en paté).
Rauwmelkse kaas is natuurlijk niet per definitie schadelijk, maar het is ook niet geheel risicovrij. Doordat melk doorgaans is gepasteuriseerd, worden de bacteriën erin onschadelijk gemaakt. Rauwmelkse kaas is toch onverminderd populair door de diepere smaak, juist door die bacteriën.
Update - De regels in de Warenwet rondom de verkoop van rauwe melk veranderen per 1 januari 2025. Met ingang van die datum moeten rauwe melk en room maandelijks worden gecontroleerd op de aanwezigheid van salmonella, campylobacter en shigatoxineproducerende E.
De bacterie zit in de ontlasting van iemand die de bacterie bij zich draagt. Iemand die een infectie met STEC heeft, kan anderen besmetten via de handen. Na bezoek aan het toilet kan de bacterie op bijvoorbeeld de wc-bril, de spoelknop, de kraan of de deurklink zitten.
Campylobacter is een bacterie die overal kan voorkomen, dus ook bij dieren. Tijdens het slachtproces kan de bacterie ook op het vlees terechtkomen. Kippenvlees is al lange tijd het meest bekend als bron voor voedselinfecties door campylobacter. Dergelijke voedselinfecties behoren tot de zogenoemde zoönosen.
Bacillus cereus braaktype
De eerste misselijkheid en braken begint een half uur tot 5 uur na de besmetting. Soms heb je ook last van buikkramp, hoofdpijn, koorts of diarree. Meestal zijn de klachten binnen 24 uur verdwenen.
Klachten die kunnen ontstaan zijn: misselijkheid, overgeven, diarree (soms met slijm en bloed), buikkrampen, koorts en hoofdpijn.
Melk: is na de THT-datum nog veilig om te drinken, maar de kwaliteit kan verminderd zijn. De melk is bedorven als het klonten bevat, muf, zuur of overheersend ruikt en niet meer lekker smaakt. Eieren: kun je vaak nog consumeren nadat de 'ten minste houdbaar tot datum' is verlopen.
Volgens het RIVM maakt E. coli je niet altijd ziek. Als er ziekteverschijnselen optreden, gebeurt dit meestal na 3 tot 4 dagen na de besmetting.
Een urineweginfectie is een ontsteking van de urinewegen veroorzaakt door bacteriën. De meest voorkomende urineweginfectie is een blaasontsteking. Meestal gaat het om bacteriën die in de darm leven en via de plasbuis in de blaas terecht komen. Daar veroorzaken ze een infectie.
Een blaasontsteking (cystitis) is een infectie van de blaas die ontstaat doordat opstijgende bacteriën vanuit de huid de blaas bereiken via de urineweg. Vrouwen hebben vaker een blaasontsteking dan mannen, omdat hun urinebuis korter is.
De meest voorkomende klachten zijn diarree, misselijkheid, soms lichte koorts, hoofdpijn, buikpijn, buikkramp en braken. Het braken is vaak heftig en kan heel plotseling beginnen. Het virus zit in ontlasting en braaksel van een besmet persoon. De ontlasting kan wel drie weken besmettelijk blijven.