Voor kip en vlees zoals gehakt, hamburgers en worst geldt: verhit het door en door voordat je het opeet. Daarmee voorkom je een voedselinfectie. Een uitzondering: vlees uit 1 stuk van runderen en varkens (varkenshaas, biefstuk, rosbief) kun je rosé eten. Maar ook bij dit vlees is doorbakken de meest veilige keuze.
Volledig gegaarde kip kan vaak wat roze zijn. Sterker nog, verschrikkelijk droge en overgegaarde kip kan ook wat roze zijn. En ondergegaarde kip kan wit worden. De textuur is meestal een betere indicator, maar de textuur is pas echt zeker als de kip overgegaard is, wat vaak tot droge kip leidt.
Er kunnen namelijk bacteriën in zitten waar je erg ziek van kan worden als de kip niet goed gegaard is. Eet daarom nooit rauwe kip en gaar hem altijd totdat het vlees van binnen wit is en van het bot loskomt.
Sommige mijten en luizen en mijten drinken bloed bij je kip, vooral 's nachts. Hiervan kan je kip bloedarmoede krijgen. Als dat zo is dan zit er te weinig bloed in het lichaam van de kip om de kam mooi rood te houden. De kam wordt dan bleker en soms ook wat slapper.
Hoe herken ik bederf? De kip heeft een afwijkende geur, is grauw verkleurd, uitgedroogd of plakkerig. Eet geen vlees wat er raar uitziet of niet goed ruikt. Bewaartip voor dit product Bewaar vlees goed afgedekt onderin de koelkast zodat vleessappen niet op andere producten kan lekken.
Controleer de binnenkant van de kip dus ook altijd even voordat je gaat eten. Is de binnenkant wit, dan is de kip gaar. Is 'ie (licht)roze of ziet het vlees er nog een beetje glazig uit? Zet de kip dan nog een paar minuten langer in de oven.
De geur van vlees is een van de belangrijkste indicatoren voor versheid. Vers rundvlees heeft een licht metallische geur, varkensvlees ruikt neutraal tot licht zoet, en kip is vrijwel geurloos. Als je vlees ruikt dat zuur, ammoniakachtig of rot ruikt, gooi het dan weg.
Als de kip vreemd ruikt, gooi het dan meteen weg. Kleur: Verse gebakken kip is meestal goudbruin. Als de kip een grijze of groene tint heeft, is dit een teken van bederf. Textuur: Als de kip slijmerig of plakkerig aanvoelt, is dit een indicatie dat het niet meer veilig is om te eten.
Eén manier om de gaarheid te controleren is uiteraard door naar de kleur van het vlees te kijken. Het kippenvlees verandert tijdens de bereiding van roze naar wit. Maar, sommige delen van de kip zijn net iets donkerder of meer roze dan gewoon de filet. Ondanks de donkerdere kleur kunnen deze stukken kip toch gaar zijn.
De rode kleur van rood vlees komt door een natuurlijke ijzerhoudende kleurstof, heemijzer, die wij ook in ons bloed hebben. Deze stof kan de darm beschadigen als we veel en vaak rood vlees eten.
Is de kip nog wel half rauw? Dan zit er niks anders op, terug in die oven. Dek de kip af met aluminiumfolie als je bang bent dat de buitenkant uitdroogt voordat de binnenkant gaar is, schenk nog een glas wijn in en neem een lekker olijfje, want je diner laat nog even op zich wachten.
Deze klachten beginnen vaak tussen de 12 en 96 uur na het eten van besmet voedsel. Meestal gaan deze klachten na drie tot zeven dagen vanzelf voorbij.
Vlees uit één stuk van rund of varken, zoals biefstuk, kan rosé gegeten worden, maar doorbakken is de meest veilige keuze. Jonge kinderen, ouderen, mensen met een verminderde weerstand en zwangeren wordt afgeraden rauw vlees te eten, zoals tartaar en carpaccio. Dit zijn risicovolle producten.
Je kunt je er wel flink beroerd door voelen. Klachten zoals buikpijn, diarree en griepachtige verschijnselen treden op binnen 48 uur tot 1 week na besmetting. De klachten houden ongeveer 5-7 dagen aan. Soms kun je nog wekenlang last hebben van darmkrampen.
Het rood dat je in het vlees en op het bot ziet, is GEEN ongaarge kip. Het betekent dat je kip bevroren is geweest en het merg in de botten is uitgezet, waardoor het bot en ook een deel van het vlees dicht bij het bot gekleurd zijn. Het is onschadelijk en prima om te eten.
Kipfilets moeten ongeveer 10-15 minuten koken, afhankelijk van de dikte, terwijl kippendijen en drumsticks 20-30 minuten nodig hebben. Controleer de gaarheid door een stuk kip doormidden te snijden; het vlees moet wit zijn zonder roze restjes en de kerntemperatuur moet minstens 75°C zijn.
Verse kip is lichtroze van kleur en geurloos. Als je twijfelt of je de kip nog kunt opeten, ruik dan altijd even aan het vlees. Ruik je niets, dan is het goed.
Te lang bewaren
Rauwe kip is roze en glibberig. Dus niet slijmerig, grijzig of met een geurtje.
Andere tekenen van bedorven vlees
- Kip en ander gevogelte worden glazig of krijgen een grijsachtige kleur als ze niet meer goed zijn. Als vlees niet meer goed is, voelt het plakkerig, slijmerig of glibberig aan. Dit komt door bacteriegroei. Gooi vlees met zo'n structuur direct weg.
Een voedselvergiftiging door de campylobacter ontstaat vaak als kippenvlees onvoldoende wordt verhit. Hierdoor kunnen maag- en darmklachten ontstaan, zoals diarree, buikpijn of een darmontsteking. Listeriabacterie: de kans op besmetting door de listeriabacterie is zeldzaam.
Hele Kipfilet:
Bak ze op een hoog vuur om en om in ongeveer 3 minuten lichtbruin. Draai het vuur laag en bak de kipfilets aan beide kanten bruin in ongeveer 10-12 minuten gaar. Regelmatig keren. De kipfilets worden extra lekker als je een beetje verse tijm meebakt.
"Het is geen bloed" is je antwoord. In principe is wat pigment uit het beenmerg in het vlees gelekt; het is iets dat gebeurt bij kip in de buurt van botten. Het is veilig om te eten, of als de kleur je tegenstaat, om eromheen te eten.
Kip is geen steriel product en ten opzichte van andere voedselproducten is Salmonella relatief vaak op rauwe kip aanwezig (in 3,5% van de gevallen). Echter, kip is geen product dat leidt tot veel Salmonella besmettingsuitbraken bij de mens.
Na die datum is het vlees namelijk niet meer veilig om te eten. Je kunt er ziek van worden vanwege bacteriën.
Bij de meeste infecties is geen behandeling nodig. De infectie moet 'uitgeziekt' worden. Het is, zo mogelijk, beter dat een infectie door het eigen immuunsysteem opgeruimd wordt. Het is belangrijk om voldoende te drinken, omdat je door diarree, overgeven en koorts veel vocht verliest.