Wat zijn de witte puntjes in oudere kaas? Heb je witte puntjes in de kaas aangetroffen? Maak je geen zorgen, dit zijn zogenoemde rijpingskristallen die ontstaan tijdens de rijping van de kaas.
Er zit witte uitslag/puntjes op de kaas. Wat is dat? Dit komt met name voor bij de oudere kaassoorten. De witte uitslag en/of puntjes zijn rijpingskristallen, deze kun je gewoon eten.
De witte puntjes zijn ontstaan door eiwitten, die kristallen ontstaan door de indroging van de kaas tijdens de rijping Een kaas moet minimaal 9 tot 12 maanden rijpen alvorens die eiwit kristallen ontstaan.
Geen zorgen - deze kleine witte stipjes zijn eigenlijk goed. Het zijn hoogstwaarschijnlijk calciumlactaatkristallen, ook wel "kaaskristallen" genoemd. Ze zijn volkomen veilig om te eten en geven meestal aan dat de kaas smaakvol en goed gerijpt is.
Lactosekristallen zijn kleine, harde deeltjes die kunnen ontstaan in zuivelproducten zoals kaas wanneer lactose (melksuiker) uitkristalliseert. Deze kristallen zijn meestal nauwelijks zichtbaar, maar kunnen wel worden waargenomen als een lichte korreligheid of knisperend mondgevoel bij het eten van de kaas.
De witte acnepuistjes vormen zich op dezelfde manier als de zwarte puntjes: het is een ophoping van talg en dode cellen die de huidporiën verstopt, maar bij de witte puntjes verstopt een laagje cellen de uitgang van de porie, vandaar de term “gesloten comedo” voor de witte puntjes.
Hoe herken ik bederf? De harde kaas is uitgedroogd of beschimmeld of ruikt vreemd. Bederf herken je snel door goed te kijken, ruiken of proeven. Bewaartip voor dit product Bewaar kaas in de koelkast in een gesloten verpakking, bij voorkeur in kaaspapier of (herbruikbaar) vershoudfolie om zweten te voorkomen.
Kazen die worden gemaakt met schimmel
Sommige kazen, zoals gorgonzola en roquefort, worden gemaakt met behulp van schimmel. Wanneer zo'n kaas als dit, waarbij schimmel is opgenomen in het productieproces, bedorven plekjes bevat, is het veilig om deze te eten. Snij in dit geval ook 2,5 cm om de plek heen.
Schep dus geen schimmel van bijvoorbeeld jam of appelmoes, maar gooi het hele potje weg. Een uitzondering hierop is harde kaas. De schimmel die hierop vaak groeit, groeit alleen aan de buitenkant. Door de schimmel ruim weg te snijden (1 cm) kan de rest van de kaas nog gebruikt worden.
Kaas na het eten na de maaltijd doen we dus niet omdat het alleen lekker is, maar er zijn meer redenen voor. Een van de belangrijkste redenen om kaas na de maaltijd te eten, is namelijk de positieve invloed die het heeft op je gebit. Kaas bevat veel calcium en fosfaat, twee mineralen die je tanden sterker maken.
De gekende witte bolletjes worden ook "milia" of gerstekorrels genoemd en zijn kleine cystes die gevuld zijn met keratine. Ze zijn het gevolg van een huid die op bepaalde plekken zichzelf niet op een natuurlijke manier kan exfoliëren.
De schimmels die bij de kaasbereiding worden toegevoegd zijn veilig om te eten. Kenmerkend zijn dan de blauwe aderen in de kaas, of de dikke witte buitenlaag – maar 'gewone' schimmel ziet er donzig uit, met een kleur variërend van wit tot groen (1). Naast hoe het er uitziet kan de geur ook wijzen op schimmel.
Functie. Een kaaskorst beschermt een kaas tegen uitdroging, vervorming en aantasting door schimmel en ongedierte. Ook zorgt het voor het ademen en daardoor de rijping van kaas door vocht naar buiten en zuurstof naar binnen te laten.
Besmetting en preventie van listeria
Voedingsmiddelen kunnen besmet raken door het gebruik van rauwe, besmette ingrediënten. Voorbeelden zijn zachte kazen gemaakt van ongepasteuriseerde melk (bijvoorbeeld sommige soorten brie, camembert, feta en blauwe kaas) en vleesproducten (zoals gehakt, filet américain en paté).
Witte schimmelkaas, ook wel witte korstkaas genoemd, is een zachte kaas met een wit donzige korst. De kaas kan zowel van koemelk als van geiten- en schapenmelk gemaakt worden. Ze variëren van mild tot lekker pittig.
Vooral handig voor kaas met wat hardere korst: Wikkel het stuk kaas in een vochtige doek, bv een oude theedoek, of oud stuk sloop o.i.d. Laat het stuk kaas daar een nachtje in overnachten, of iets langer als de korst nog niet zacht genoeg is geworden.
De witte puntjes in oude kaas zijn kristallen ontstaan uit eiwit en niet uit zout zoals velen wel denken. Door de rijping van de kaas vormen zich uit het eiwit kristallen van aminozuren en calcium. Door rijping droogt de kaas in en wordt daarmee ook pikanter van smaak en lijkt daarom soms zouter.
Kortom: de micro-organismen komen in allerlei soorten en maten. Toch moet je goed opletten, want een schimmel kán schimmelgifstoffen ontwikkelen. Die gifstoffen, ook wel mycotoxines genoemd, kunnen voedselvergiftiging veroorzaken. Je kunt er bijvoorbeeld diarree en buikpijn van krijgen.
Het is waarschijnlijk witte schimmel. Calciumlactaatkristallen zouden gelijkmatig over de kaas verspreid zijn, niet alleen op het oppervlak. Maar in beide gevallen is het onschadelijk en kun je het eten!
Volgens het Voedingscentrum kan schimmel op voedsel namelijk giftig zijn. Maar geen zorgen, de zogenaamde schimmelkazen zoals roquefort, gorgonzola en camembert kan je gerust blijven eten. Deze worden gemaakt met specifieke schimmels die zorgen voor hun unieke smaak en textuur.
Misschien heb je het weleens gezien, maar in deze doos blijft vaak veel condens vocht hangen. Iets waar je kaas niet lekkerder en houdbaarder van wordt. Door het vocht en bij weinig schoonmaken van de doos kan de kaas sneller gaan schimmelen.
Hoe herken ik bederf? De harde kaas is uitgedroogd of beschimmeld of ruikt vreemd. Bederf herken je snel door goed te kijken, ruiken of proeven. Bewaartip voor dit product Bewaar kaas in de koelkast in een gesloten verpakking, bij voorkeur in kaaspapier of (herbruikbaar) vershoudfolie om zweten te voorkomen.
Harde kazen: zoals Goudse, Emmentaler of Tynjetaler kunnen prima buiten de koelkast worden bewaard, mits de temperatuur tussen de 8 en 15 graden blijft. Bijvoorbeeld in een kelder, voorraadkast of koele bijkeuken. Zachte kazen: bewaar je wél in de koelkast.
Maar een harde kaas, zoals Goudse of Parmezaanse, met wat schimmel hoef je niet meteen weg te gooien. Meestal groeit de schimmel alleen aan de buitenkant. Snijd die ruimschoots weg, een centimeter rondom de schimmelplekken. De rest van de kaas kun je veilig eten.
Als je precies dezelfde kaassoort (en brood) gebruikt is een tosti niet ongezonder dan een broodje met kaas. Het smelten van de kaas heeft geen invloed op de voedingswaarden. Daarom maakt het dus ook niet uit of je nou een tosti of een normaal broodje met kaas eet.