Traditionele potgronden op basis van turf hebben de neiging water snel af te voeren, wat vaak resulteert in uitgedroogde planten, vooral tijdens warme zomerdagen. Turfvrije opties bevat natuurlijke materialen die vocht langer vasthouden, waardoor je planten beter gehydrateerd blijven en minder vaak water nodig hebben.
Turf, vaak gebruikt in traditionele potgrond, heeft een aanzienlijke impact op het milieu. Het winnen van turf draagt bij aan verlies van biodiversiteit en verhoogde CO₂-uitstoot, aangezien veengebieden natuurlijke koolstofopslagplaatsen zijn.
Goede potgrond
Kies voor potgrond zonder kunstmest, en bij voorkeur zonder turf. Diverse fabrikanten en veel tuinwinkels bieden al biologische potgrond aan. In deze biologische potgrond zit dan wel turf, maar geen kunstmest. De meststoffen zijn dan organisch (bijvoorbeeld compost).
Broeikasgassen komen vrij
Veenmoerassen zijn de grootste koolstofopslag plekken op land. Die opslag moet onder de grond blijven. Door veengebieden af te graven en turf te verwerken in potgrond, gebruiken we heel oud materiaal voor een hele korte periode, met alle gevolgen van dien die vrij komen.
Waarom turfvrije potgrond? Het afgraven van veenvelden voor de winning van turf laat een ecologische voetdruk achter. Bij het droogleggen komt CO2 vrij, de biodiversiteit wordt aangetast en de velden herstellen maar langzaam. Voor onze biologische potgronden gebruiken we bij DCM alleen turf uit duurzame veenwinning.
Misschien wel het allerbelangrijkste is dat turfwinning en het gebruik ervan voor tuinbouw simpelweg niet duurzaam zijn. Veen groeit zeer langzaam, slechts 0,5 mm per jaar. Omdat sommige veengebieden wel 12 meter diep zijn, betekent dit dat we planten verpotten en zaden planten in een bron die eeuwen nodig heeft om te groeien!
Welke planten houden van turf? Zuurminnende tuinplanten zijn bijvoorbeeld Rhododendron, Azalea, Skimmia, Photinia, Heideplanten en Viburnum tinus. Daarnaast heeft turf ook een functie bij de Hortensia's.
Wat zijn de turfvrije alternatieven? In plaats van potgrond, compost of tuinaarde met turf, kunt u ook kiezen voor grond op basis van bijvoorbeeld kokos, bast of hout. In het geval van kokos gaat het om kokosvezels, wat een restproduct is bij kokosplantages. Het houdt goed water vast en is minder zuur dan turf.
De niet-duurzame exploitatie van veen vormt een bedreiging voor de biodiversiteit en verergert de wereldwijde milieucrisis . Als reactie op deze zorgen nemen overheden, milieuorganisaties en belanghebbenden in de industrie maatregelen om het gebruik van veen in commerciële producten te beperken of geleidelijk af te schaffen.
In de Hoge Middeleeuwen (1000 tot 1250 na Chr.) werden eerst watermolens geïntroduceerd, en vervolgens windmolens. Met waterkracht en windenergie maakte men industriële producten. Ook turf werd toegepast in de nijverheid, bijvoorbeeld in steenbakkerijen, brouwerijen, ververijen en bij de zoutproductie.
Het grootste nadeel van veengrond is dat het een niet-duurzame, niet-hernieuwbare hulpbron is . Het oogsten van veengrond kan bijdragen aan klimaatverandering door de uitstoot van broeikasgassen zoals koolstofdioxide en methaan.
De winning van veen heeft echter aanzienlijke gevolgen voor het milieu, waaronder vernietiging van leefgebieden, uitstoot van broeikasgassen en het vrijkomen van opgeslagen koolstof. Daarom kiezen veel tuinders en kwekers voor veenvrije compost als een duurzamer alternatief .
Gewone tuinaarde is vaak arm, zuur en dood, waardoor planten slecht wortelen en groeien. Een levende bodem bevat bacteriën, schimmels, wormen en humus die samen zorgen voor lucht, voeding en balans. Kunstmest en pesticiden verstoren dit systeem, terwijl compost, mulch en organische mest het juist versterken.
Turf werd een belangrijke brandstof voor zowel het huishouden als de industriële praktijken. Men verhitte er onder andere ovens en brouwerijen mee. Voornamelijk in Groningen en Drenthe waren veel veengebieden te vinden, doch ook langs de kust bevonden zich delfplaatsen.
Een bodem zuurder maken is moeilijker dan een bodem meer alkalisch maken. Toch is het zeker niet onmogelijk. Snoeiafval van coniferen die op zure grond staan en sommige herfstblaadjes maken de bodem zuurder. Het makkelijkste is echter om turf te strooien.
Tuinturf heeft een lager pH en een hoger organische stof-gehalte dan, bijvoorbeeld, groencompost. Het is daarmee vooral geschikt als plaatselijk te gebruiken meststof voor zuurminnende planten, terwijl compost beter geschikt is als bodemverbeteraar voor uw gehele tuin.
Traditionele potgronden op basis van turf hebben de neiging water snel af te voeren, wat vaak resulteert in uitgedroogde planten, vooral tijdens warme zomerdagen. Turfvrije opties bevat natuurlijke materialen die vocht langer vasthouden, waardoor je planten beter gehydrateerd blijven en minder vaak water nodig hebben.
Waarom is turfwinning schadelijk voor het milieu? Turf is een fossiele brandstof. Zodra het uit het veen wordt gehaald en in je tuin belandt, komt de opgeslagen koolstof vrij als CO₂. Veenmoerassen zijn juist enorme koolstofreservoirs – die moeten we in de grond laten als we de opwarming van de aarde willen tegengaan.
Voor de goede orde: planten hebben geen turf nodig om goed te kunnen groeien. Sterker nog, turf maakt je tuin behoorlijk zuur en daar houden de meeste planten helemaal niet van. Niettemin is er sprake van een enorm overmatig gebruik van turf en potgrond door consumenten.
Sommige planten zoals rododendrons of hortensia's, die een zure en kalkarme bodem nodig hebben, houden niet van een compostbemesting, omdat deze meestal de pH-waarde verhoogt. Compost is daarom een prachtige toevoeging en een goede manier om de bodem te verbeteren.
"Turf is goed vochtvasthoudend maar er zit geen voeding in." Veen bevat dus niet de voedingsstoffen die planten nodig hebben om te groeien - stikstof, fosfaat en kalium. Die voeg je toe, precies in de hoeveelheid die planten nodig hebben. Zo heb je als kweker alles onder controle.
Zand- en veengronden zijn meestal wat zuurder, de pH zal hier vaak tussen de 4,5 en 5,5 liggen. Wil je precies weten hoe zuur je grond is, dan kun je altijd de zuurgraad van de grond meten met een pH-meter. Dat is een klusje van niks: steek de pH-meter in de grond en na een paar minuten heb je al antwoord op je vraag.
Turf is feitelijk niets anders dan gedroogd veen. In de Nederlandse veengebieden is het gedroogde veen 'eeuwenlang' gewonnen als brandstof. De gedroogde turfbroodjes die je voorheen ook toegepast zag in een vijverrand of stapelmuurtje, branden beter en vooral ook langer dan houtblokken.