Het is gewoon het vocht in de courgette. Als je een beetje op je vinger laat drogen, merk je dat het plakkerig is. Dus alle snijvlakken die elkaar raken, laten sommige delen weer aan elkaar plakken.
Je hebt misschien wel gemerkt dat er bij het plukken van courgette een helder, plakkerig sap vrijkomt . Dit sap kan kleverige vlekken achterlaten op je aanrecht, borden, kommen, enz.
De courgette heeft rotte plekken of schimmel. Bederf herken je snel door goed te kijken, ruiken of proeven.
Bedorven courgette voelt rubberachtig of slijmerig aan. Hij kan ook een onaangename geur en donkere of donzige schimmelplekken hebben. De binnenkant van bedorven courgette kan gebroken wit tot bruinachtig zijn met draderig, papperig vruchtvlees en grote, harde pitten.
Een gesneden of halve courgette blijft goed verpakt zo'n 2 tot 3 dagen goed in de groentelade of het koudste gedeelte van de koelkast. Weten of je courgette nog goed is? Check dan of 'ie slijmerig of zacht is geworden of een zure geur heeft. In dat geval kun je hem misschien beter weggooien.
Het is nog steeds veilig om de groenten met meeldauw te eten (spoel ze eerst!), het zorgt er alleen voor dat de plant iets sneller sterft.
Een pompoen of courgette uit eigen tuin kan giftig zijn als het bitter smaakt. Je kunt deze dan het beste uitspugen en niet verder opeten. Er kan dan namelijk een giftige stof inzitten, ook wel cucurbitacines genoemd.
Niet in de koelkast bewaren. Bewaar courgettes niet in de koelkast, maar op een koele, donkere plaats. Courgettes worden beter wanneer ze nog wat tijd krijgen om te rijpen. De koelkast remt de rijping af, waardoor veel smaak verloren gaat en de courgette hard blijft.
Courgette is eigenlijk Frans voor 'kleine pompoen' en dat is ook wel logisch als je weet dat deze groente nauw verwant is aan de pompoen en de komkommerfamilie. Het eetbare deel van de courgette is de onrijpe vrucht.
Alle courgettes zijn eetbaar. Het komt zelden voor maar als een courgette bitter smaakt, is ze giftig en dus niet eetbaar.
Courgettes die van binnen geel zijn geworden, zijn overrijp. Als ze te lang aan de plant blijven hangen, worden ze geel aan de binnenkant en zijn er veel zaden gevormd. Ook een onregelmatige watergift kan leiden tot een geel verkleuring van het vruchtvlees.
De kans dat je courgette uit eigen tuin giftig is, is heel klein. Toch neem je beter het zekere voor het onzekere. In deze courgette zit de giftige stof cucurbitacines en deze ontstaat door ongewenste kruisbestuiving bij het telen van eigen zaden.
Het is gewoon het vocht in de courgette. Als je een beetje op je vinger laat drogen, merk je dat het plakkerig is. Dus alle snijvlakken die elkaar raken, laten sommige delen weer aan elkaar plakken.
Hoe weet je of courgette niet meer goed is? Wanneer de schil zacht of rimpelig wordt en er een zure geur ontstaat, kun je hem beter niet meer gebruiken.
Courgette bevat net zoals aubergine veel vocht van zichzelf en een baksel kan daarom snel zompig worden. In sommige recepten kan dit handig zijn. Maar meestal wil je dit niet. Doe de geraspte courgette bijvoorbeeld in een theedoek of kaasdoek en pers zoveel mogelijk vocht eruit.
Als het helemaal slijmerig is, gooi het dan weg. Als je het slijmerige uiteinde kunt afsnijden, kan ik er niet verantwoordelijk voor worden gehouden, maar ik eet het in dat geval altijd op.
Grijp bijvoorbeeld niet gelijk naar de grootste exemplaren, die zijn vaak bitter, waterig en laf van smaak. Zorg er wel voor dat ze mooi stevig zijn. Niet alleen zijn zachte plekken en 'rimpels' een teken dat ze niet op de juiste manier zijn bewaard, ook worden ze hierdoor veel minder lang houdbaar.
Je kan rauwe (versneden) groenten invriezen. Dat geldt dus ook voor courgetten en het vruchtvlees van pompoen. Maar, om verkleuring te beperken en een maximale kwaliteit te behouden, is het wel aan te raden om de groenten vooraf te blancheren.
Natuurlijk kun je grote courgettes nog steeds eten, ze verliezen alleen hun delicate smaak en zachte textuur vergeleken met hun kleinere tegenhangers.
De bitterheid van courgettes is meestal het gevolg van de aanwezigheid van cucurbitacines, natuurlijke verbindingen die voorkomen in planten van de cucurbitaceae-familie, waartoe ook komkommers, meloenen en pompoenen behoren.
Soort courgette: naarmate courgettes ouder worden, kan de schil harder en bitterder worden. In dit geval kan schillen de smaak en textuur verbeteren. Jonge, verse courgettes daarentegen hebben een dunne, zachte schil die goed eetbaar is en nauwelijks invloed heeft op de smaak.
Meeldauw herkennen
Als je erover wrijft, komt er een beetje 'meel' mee. Je vindt het voornamelijk op je courgette-, pompoen-, komkommer- en meloenplanten, maar ook sierplanten zoals goudsbloemen, rozen en zinnia's krijgen ermee te maken. Het begint met een aantal witte vlekken op de bladeren, maar dat is niet erg.
Meeldauw is niet schadelijk voor mensen! Het is echter wel schadelijk voor de plant waar de schimmel opzit. De bladeren krullen, verkleuren en kunnen uiteindelijk zelfs afsterven.
Verse groenten en vers vlees in de koelkast en producten als kruiden en brood op een droge plaats. Gooi beschimmelde producten weg. Schep dus geen schimmel van bijvoorbeeld jam of appelmoes, maar gooi het hele potje weg.