De bloemige smaak is nu bijna niet meer te proeven, en helemaal weg als het klaar is / al dente. Daarna begint de smaak waterig te worden en wordt de pasta te zacht.
Om te weten of je pasta perfect al dente is, is er één simpele vuistregel: proef! Je pasta is klaar als de buitenkant gaar is en de binnenkant nog ietsje stevig aanvoelt. Kook je 'm langer dan dit punt, dan is je pasta te ver waardoor hij plat en plakkerig wordt.
Tot slot is al dente pasta gezonder, het zorgt voor een minder snelle stijging van je bloedsuikerspiegel dan doorgekookte pasta.
Pasta wordt vaak te lang of te kort gekookt, wat de smaak en structuur niet ten goede komt. Saus hecht zich moeilijker aan te zachte pasta, bij te lang koken verdwijnt het zetmeel aan de buitenkant en wordt het een prutje.
Hoe herken ik bederf? De pasta ruikt muf en ranzig. Door vocht en warmte tref je er eerder insecten in aan. Bederf herken je snel door goed te kijken, ruiken of proeven.
Mirabile vervolgt door op te merken dat als de smaak zuur is , dit een vrij duidelijk teken is dat "de pasta weggegooid moet worden". De chef-kok voegt eraan toe dat je "naar de kleur moet kijken, en wanneer de pasta bruin begint te worden of donkere vlekken vertoont, is het tijd om hem weg te gooien". Mirabile raadt aan om de pasta te bestuiven ...
Pasta in blik is zeer lang na de houdbaarheidsdatum nog eetbaar mits het blik dicht en heel blijft (zie Genoeg 91). Op verse, verpakte pasta uit de koeling staat een 'Te Gebruiken Tot'-datum (TGT). Daarna is het niet gezond die nog te eten, tenzij je de pasta meteen na aankoop hebt ingevroren.
Pasta eet je 'al dente' wat letterlijk "aan de tand" betekent. Het smaakt dan niet alleen beter, het is ook wat makkelijker te verteren. Hoe weet je wanneer je pasta 'al dente' is? Op het einde van de kooktijd gewoon proeven.
Nee, al dente pasta is niet onvoldoende gekookt . Het is de echte Italiaanse kookmethode die zorgt voor een optimale textuur en smaak.
Als je pasta te lang kookt, wordt hij niet alleen slijmerig, maar stijgt er ook zijn glycemische index. Hierdoor gaat je bloedsuikerspiegel snel stijgen en zal je minder lang een verzadigd gevoel hebben. Als je de pasta afgiet op het moment dat hij perfect al dente is, is het eigenlijk al te laat.
Pasta die al dente gekookt is, heeft een lagere glycemische index (een maatstaf voor hoe snel bepaalde voedingsmiddelen de bloedsuikerspiegel verhogen) dan te gaar gekookte noedels. Een hogere GI kan ervoor zorgen dat je na het eten hongerig en moe bent. Stevigere al dente pasta vereist ook meer kauwen, wat de spijsvertering bevordert.
Kook de pasta net wat korter dan op de verpakking aangegeven staat zodat de pasta al dente is. Staat er bijvoorbeeld 9 minuten kooktijd op de verpakking, kook de pasta dan 8 minuten. Pasta die beetgaar gekookt is wordt dus pasta al dente genoemd.
Rijst en pasta's zijn algemeen bekend als dikmakers. Het is niet zo dat je er per se dik van wordt, maar deze voedingsmiddelen bevatten wel erg veel koolhydraten. En gemiddeld genomen eten we te veel koolhydraten in verhouding tot hoe weinig we bewegen. Als je wil aankomen zijn deze koolhydraten zeker welkom.
De kracht van het kookwater
Wel, pastawater zit vol restjeszout en zetmeel van de pasta die je erin kookte. Als je dat water toevoegt aan de pan waarin je je pasta afwerkt én waarin zich een vet – olijfolie of boter – bevindt, ontstaat er een emulsificatie (of culinaire magie).
Reken 1 liter water per 100 g pasta. Voeg flink wat zout toe zodra het water kookt. Doe vervolgens de pasta in de pan en roer even om te voorkomen dat de pasta aan elkaar plakt. Houd de kooktijd van de verpakking aan, maar proef voor de zekerheid al een minuutje eerder of de pasta goed is.
Pasta afspoelen na het koken
Het afspoelen van de pasta kan de smaak en textuur verminderen en de saus hecht zich niet zo goed aan de pasta. Als je de pasta niet meteen gaat serveren, voeg dan een beetje olijfolie toe om te voorkomen dat het aan elkaar plakt.
Het invriezen van deegproducten (zoals pasta) is vaak niet aan te raden omdat de textuur verloren gaat. Het beste resultaat krijg je door de pasta samen met de saus in te vriezen. Dit voorkomt plakken en zorgt ervoor dat je een complete maaltijd hebt als je het weer ontdooit.
Tijdens het pasta koken, zet je liefst geen deksel op de pot. Door er een deksel op te zetten, gaat het water schuimen en zal het over de rand op je vuur lekken. Daarnaast moet je af en toe ook door de pasta roeren en de spirelli's of slierten in beweging houden. Zonder deksel gaat dit een stuk makkelijker.
Een spaghettisliert die van buiten zacht is en van binnen nog een beetje stevig. Je snapt: een ware kunst. Maar je pasta al dente koken, doe je niet alleen om de Italiaanse keuken niet te beledigen. Het heeft namelijk ook een gezondheidsvoordeel en dat heeft alles te maken met de zogenaamde glycemische index.
Het Italiaanse woord 'al dente' betekend beetgaar oftewel bijtgaar. 'Dente' is het Italiaanse woord voor tand en daar komt dan ook de term vandaan. Je kookt pasta altijd beetgaar. Dit houd in dat je de pasta nét gaarkookt zodat de deze nog enige weerstand geeft.
Bij pastagerechten duidt men het beetgaar zijn aan met de Italiaanse term al dente.
Op verpakkingen kunnen 2 soorten houdbaarheidsdatums staan: een Ten minste Houdbaar Tot-datum (THT) of een Te Gebruiken Tot-datum (TGT). Een THT-datum staat op producten die niet snel bederven. Na de THT-datum kan de kwaliteit van het product achteruit gaan, maar smaakt het meestal nog goed.
Pasta, rijst en bloem: Droge producten zoals pasta en rijst kun je een jaar na houdbaarheidsdatum nog eten. Bewaar ze in een goed afsluitbare pot op een donkere en koele plek. Hetzelfde geldt voor droge producten die je in baksels gebruikt zoals meel en bloem.