Speciale cellen in de bladeren van planten genaamd fotosynthetische pigmenten kunnen lichtenergie veranderen in chemische energie. Deze chemische energie wordt vervolgens gebruikt om koolstofdioxide (CO2) en water (H2O) om te zetten in suikers zoals glucose. Hierbij komt zuurstof (O2) vrij als afvalstof.
Zuurstofproductie van bomen
Bomen groeien door koolstofdioxide en water met behulp van zonlicht om te zetten in voedzame suikers en zuurstof. Dit gebeurt in groene bladeren en noemen we fotosynthese. Hoe meer bladeren, hoe meer zuurstof een boom produceert. Bomen gebruiken zelf ook zuurstof voor hun stofwisseling.
Maar terwijl mensen zuurstof inademen en koolstofdioxide uitademen, doen bomen het tegenovergestelde: hun bladeren halen koolstofdioxide, water en energie uit de zon en zetten deze om in suikers die de boom voeden . Dit proces, fotosynthese genaamd, stoot zuurstof uit.
Planten zijn anders dan dieren. Ze hebben geen hersenen, geen zenuwen en geen centraal zenuwstelsel. Ze kunnen geen pijn voelen of bewust op een externe prikkel reageren. Planten kunnen reageren op trillingen, zonlicht of chemische stimuli, maar dit zijn autonome reacties, geen bewuste.
Bomen en hun zuiverende werking
Bomen zuiveren de lucht op meerdere manieren: Absorberen van verontreinigende stoffen: planten hebben poriën in hun bladeren die verontreinigende stoffen uit de lucht kunnen opnemen. Zo absorberen ze schadelijke gassen zoals koolmonoxide, stikstofoxide en zwaveldioxide.
Bomen verwijderen luchtvervuiling door het opvangen van fijnstof op het oppervlak van planten en het absorberen van gasvormige verontreinigende stoffen via de huidmondjes van de bladeren .
– Esdoorn (Acer spp.): Esdoorns zijn iconische bomen die bekend staan om hun kleurrijke herfstbladeren en schaduwrijke kruinen. Deze bomen zijn uitstekende zuurstofproducenten en gedijen goed in verschillende klimaten over de hele wereld.
Er is geen bewijs dat planten daadwerkelijk iets 'voelen' , en de wetenschap achter bewustzijn maakt duidelijk dat planten niet over de onderdelen (zoals hersenen of zenuwstelsel) beschikken die nodig zijn om pijn of andere ervaringen te voelen.
Wel eens gehoord van de huilende boom? Een boom gaat 'huilen' als je op het verkeerde moment snoeit, want met snoeien maak je een wond waar de sapstroom uit komt. Bij de Berkenboom, Esdoorn, Notenboom en Druif neemt de sapstroom in de herfst af.
Bepaalde giftige stoffen zoals formaldehyde, benzeen, trichloorethyleen, xyleen en tolueen kunnen namelijk onbedoeld in de lucht van onze slaapkamers terechtkomen. Onder de juiste omstandigheden kunnen luchtzuiverende planten in de slaapkamer een effect hebben op de lucht waar u in slaapt.
De Arecapalm , met zijn watervalvormige bladeren en koninklijke silhouet, wordt beschouwd als de meest zuurstofproducerende plant die je binnenshuis kunt verwelkomen. Overdag zoemt hij op het ritme van fotosynthese, waarbij hij gifstoffen zoals benzeen en formaldehyde absorbeert, terwijl hij pure, weelderige zuurstof in je leefruimte afgeeft.
Fotosynthese vindt 's nachts niet plaats bij planten, omdat er dan geen zonlicht is en er meer koolstofdioxide wordt opgeslagen . We voelen ons verstikt als we 's nachts onder bomen slapen, omdat er rond de bomen meer koolstofdioxide aanwezig is.
Het antwoord zijn minuscule organismen die cyanobacteriën of blauwalgen worden genoemd . Deze microben voeren fotosynthese uit: ze gebruiken zonlicht, water en koolstofdioxide om koolhydraten en, jawel, zuurstof te produceren.
Hoewel bomen niet letterlijk kunnen bestaan zonder CO2, benadrukt dit de essentiële rol die dit gas speelt in het leven van bomen en in de gezondheid van onze planeet. CO2 is een fundamenteel onderdeel van het fotosyntheseproces, waardoor bomen kunnen groeien, gedijen en bijdragen aan een gezond ecosysteem.
Fotosynthetiserende algen in de oceaan produceren ongeveer 70% van de zuurstof in de atmosfeer. Vóór de evolutie van fotosynthetiserende bacteriën die zuurstof produceren, was er zeer weinig zuurstof in de atmosfeer of in de oceaan.
Een paar zeer goede soorten zijn, in volgorde van bloeitijd: de wilg, esdoorn, paardenkastanje, acacia en de linde. Deze bomen leveren veel stuifmeel en nectar die bijen voor hun bestaan nodig hebben. Daarnaast zijn er nog veel andere soorten en uiteraard mogen we ook de fruitbomen niet vergeten.
Ze huilen wel . Niet in mensentaal. Niet in tranen. Maar met ultrasone klikken, chemische zuchten en elektrische pulsen.
Voor pijn heeft je lichaam speciale sensoren in de zenuwuiteinden. Je hersenen geven een betekenis aan het signaal dat binnenkomt en beslissen of je daadwerkelijk pijn voelt of niet. Het hele signaal tot aan je hersenen is dus nog geen pijn.
'Wist jij dat bomen praten? Ja, zij praten. Zij praten met elkaar en zij praten tegen jou, als je luistert. Maar de meeste witte mensen luisteren niet.
Onderzoek: kunnen bomen denken en onthouden? De vraag is of – uit bovenstaand verhaal – de conclusie getrokken kan worden of bomen daadwerkelijk een geheugen hebben en inderdaad kunnen leren.
Net als een spiegel van de moderne samenleving kunnen stadsbomen last hebben van eenzaamheid . Bomen interacteren met hun omgeving en groeien en floreren het beste als onderdeel van kleine, diverse gemeenschappen.
Planten voelen geen pijn omdat ze geen hersenen hebben waar signalen naartoe gestuurd kunnen worden . Stel je voor dat een mens geen hersenen had; hij zou zich kunnen snijden, maar hij zou het niet weten en er zou niets zijn dat erop wijst dat hij pijn heeft... dus technisch gezien zouden ze geen pijn hebben. Hetzelfde geldt voor planten.
De zuurstof komt via de bladeren in de lucht. Maar zuurstof komt niet alleen van bomen en planten. Het grootste deel komt uit de zee. Algen die in water leven zetten net als bomen CO2 om in zuurstof.
Kaneel heeft een antibacteriële en schimmelwerende werking. Als je kaneel strooit over de potgrond, helpt het schimmels te verminderen. Schimmels trekken rouwvliegjes aan, dus door kaneel te gebruiken, maak je de omgeving minder aantrekkelijk voor ze.
De grootste zuurstofproducent ter wereld
Fytoplankton is de basis van de voedselketen in zee en dé grootste producent van zuurstof ter wereld en niet ,zoals vaak wordt gedacht, onze bomen. Meer dan zeventig procent van de zuurstof binnen onze dampkring wordt gemaakt door fytoplankton.