In peulvruchten komt de natuurlijke gifstof lectine voor. Hierdoor kunnen rauwe of onvoldoende verhitte peulvruchten de werking van de darmen ernstig ontregelen en uiteindelijk zelfs de nieren beschadigen. Daarom moeten gedroogde peulvruchten niet rauw gegeten worden.
In rauwe peulvruchten komt de natuurlijke gifstof lectine voor. Lectine wordt door verhitting onschadelijk gemaakt. Bij gedroogde peulvruchten maak je lectines onschadelijk door ze te weken in water en daarna minimaal 10 minuten te koken.
Is lectine giftig? In principe is alles giftig als je er heel veel van binnen krijgt. Lectines zijn bij lagere dosering al giftig (vooral het soort in rauwe bonen) voor bijvoorbeeld insecten, maar hogere dieren en de mens zijn er beter tegen bestand.
Ook kun je ze kort blancheren en verwerken in een salade. Rauwe peultjes eten wordt niet aanbevolen, vanwege de lectine die in de groente zit. Deze natuurlijke antistof kan leiden tot buikklachten, maar in kleine hoeveelheden (als je niet elke dag peultjes eet) vormt dit geen probleem.
Tuinbonen, sperziebonen, snijbonen, haricots verts, peultjes, doperwten en sugar snaps: alle peulvruchten bevatten de stof lectine. Dit stofje is giftig voor het menselijk lichaam. Je kunt er misselijk door worden, van braken, en maagpijn of diarree door krijgen. Het is dus niet veilig om peulvruchten rauw te eten!
Lectines zijn eiwitten die zich aan suiker kunnen binden. Ze worden ook wel antinutriënten genoemd. Volgens dierstudies zouden bepaalde lectines het vermogen van het lichaam om nutriënten op te nemen kunnen verstoren.
Ongekookte, gedroogde bonen bevatten een natuurlijke gifstof , maar deze wordt vernietigd door het koken.
Peulvruchten bevatten, net als andere voedingsmiddelen, antinutriënten. Dit zijn stoffen die de opname van vitamines en mineralen verminderen en de gezondheid zouden schaden. In peulvruchten gaat het om fytinezuur, lectines en saponinen.
Suikersnaperwten zijn zo zoet en sappig dat ze rauw gegeten kunnen worden. Verwijder voor de bereiding het draadje dat gemakkelijk loslaat wanneer de steel van de peul wordt getrokken. De sugarsnap, of Chinese eetbare peul, was jarenlang een delicatesse die alleen in de fijnste Aziatische gerechten te vinden was, maar wordt nu gebruikt in diverse smakelijke recepten.
Knol- en bolgewassen zoals rode bieten, aardappelen en uien moet je altijd schillen of pellen. Ook hier zitten vervuilende stoffen vooral in de buitenste laag: de schil.
Mogelijke symptomen bij een teveel aan lectines zijn: opgeblazen buik, gasvorming, maagpijn, buikkrampen, misselijkheid, diarree, constipatie, vermoeidheid. Bovenstaande symptomen kunnen echter ook een andere oorzaak hebben. Raadpleeg bij aanhoudende klachten altijd een deskundige.
Lectinen zijn te vinden in diverse voedingsmiddelen, waaronder: bonen, linzen, kikkererwten en erwten. Alle granen – met name tarwe, rijst en maïs – en producten die hiervan gemaakt worden, zoals brood en cake. De meeste fruitsoorten – met name gojibessen, kersen en bramen (seizoensfruit zou minder lectinen bevatten).
In peulvruchten komt de natuurlijke gifstof lectine voor. Hierdoor kunnen rauwe of onvoldoende verhitte peulvruchten de werking van de darmen ernstig ontregelen en uiteindelijk zelfs de nieren beschadigen. Daarom moeten gedroogde peulvruchten niet rauw gegeten worden.
Symptomen lectine-vergiftiging
De verschijnselen van een lectinevergiftiging zijn buikpijn, misselijkheid, koorts en lichte diarree. Deze klachten komen vaak binnen 3 uur. Meestal voel je je na 4 a 5 uur beter. Als je veel en vaak lectine binnenkrijgt, dan kunnen je darmen en nieren beschadigd raken.
De kans dat je courgette uit eigen tuin giftig is, is heel klein. Toch neem je beter het zekere voor het onzekere. In deze courgette zit de giftige stof cucurbitacines en deze ontstaat door ongewenste kruisbestuiving bij het telen van eigen zaden.
Op de verpakking staat hoelang je de peulvruchten moet weken en koken. Verhitten is belangrijk omdat in rauwe peulvruchten de natuurlijke gifstof lectine voorkomt. Lectine wordt door verhitting onschadelijk gemaakt. Sommige peulvruchten zijn ook vers verkrijgbaar, zoals sojabonen.
De kooktijd van peultjes is 5-7 minuten. Ze behouden echter meer smaak als je ze ongeveer 20 minuten stooft in weinig water met een klontje boter. Geroerbakt bereid je ze in slechts 3-5 minuten. In de magnetron kun je ze ook in 3-5 minuten bereiden.
Blancheren. Voordat je bonen en peulen kunt invriezen, moeten deze schoon zijn van eventuele bacteriën. Dit doe je door de groente eerst te blancheren. Dit is een kort kookproces waarbij enzymen en bacteriën gedood worden en de structuur en de smaak het beste behouden blijven.
Verdeel de peultjes over de bakplaat en strooi er de gesnipperde sjalot over, de tijm, eventueel knoflookpoeder, en zout naar smaak. Schuif de bakplaat in de oven en rooster de peultjes 8 minuten, niet langer want dan is de kans op verbranden groot. Op deze manier bereide peultjes behouden hun smaak en hun "crunch".
Ongefermenteerde soja bevat, fytinezuur, net als veel ander peulvruchten en ook granen. Dit antinutriënt kan zich binden aan mineralen als zink, ijzer, calcium en magnesium, waardoor deze niet langer beschikbaar zijn voor het lichaam.
Het helpt ook je hart, longen, nieren en andere organen gezond te houden. Een kopje pompoen levert 200% van de dagelijkse aanbevolen vitamine-A-inname. Vitamine A helpt je ogen gezond te houden en beter te zien, vooral bij weinig licht.
Eenmaal gedroogde bonen blijven zeker 2 jaar goed, maar hoe ouder de boon, hoe langer hij nodig heeft om te weken en te koken. Als je gedroogde bonen weekt nemen ze water op en worden ze zachter.
Gezond en duurzaam
"Vooral in rijkere landen zouden we idealiter minder dierlijke eiwitten moeten consumeren en meer plantaardige. Bonen zijn hier een uitstekende keuze voor." Van de Keuken voegt hieraan toe: "Bonen zijn ontzettend rijk aan eiwitten en kunnen dienen als een goede vleesvervanger.
Of ze nog goed zijn, kun je namelijk prima zelf bepalen. Als de bonen er nog goed uitzien en ruiken (of nou ja, zoals kidneybonen dat normaal doen), kun je ze prima opeten, ook als de houdbaarheidsdatum al maanden verstreken is.