heel soms ook een klein beetje paardenvlees. Het hoofdbestanddeel van de snack is separatorvlees. Dat zijn kleine restjes vlees die aan het karkas blijven zitten nadat de filet, borst en andere grotere stukken van de kip zijn afgesneden.
' luidt: separatorvlees. Dat zijn resten vlees die aan de botten van karkassen blijven zitten nadat de uitbeners hun werk hebben gedaan. Separatorvlees komt meestal van kippen en varkens, maar – dit deel van de mythe is dus waar – sommige producenten doen er ook 5 procent paardenvlees in.
Sommige fabrikanten voegen er ook een beetje paardenvlees aan toe . Er bestaat ook een halalversie die alleen kip en rundvlees bevat.
Zo zit er in een frikandel van het merk Mora acht procent paardenvlees, bij hun bitterballen en vleeskroketten is dat zelfs 20 procent.
En waarom wordt paardenvlees gebruikt? De één zegt 'smaak', de ander 'prijs'. Het blijft eigenlijk onduidelijk. Dat bleek afgelopen week tijdens een uitzending van de Keuringsdienst van Waarde, waarin kinderen fabrikanten opzoeken met vragen over voedsel.
De meeste paarden die in Argentinië worden geslacht, komen uit de Verenigde Staten. Ook daar is de consumptie van paardenvlees verboden omdat veel afgedankte paarden vaak vol zitten met medicatie die ze ongeschikt maakt voor menselijke consumptie.
Loetje wordt nog weleens verward met Piet de Leeuw, die paardenbiefstuk verkocht en dat ossenhaas noemde. Is paardenbiefstuk niet lekker? Jawel, maar noem het beestje dan bij naam, dat is wel zo eerlijk. Anno juni 2021 zit het bij Loetje meteen na de nieuwe openstelling in Utrecht flink vol.
Om wat voor producten gaat het? In Nederland wordt paardenvlees in verschillende vormen verkocht: als paardenbiefstuk of paardenrookworst, maar ook verwerkt in bijvoorbeeld ingeblikt stoofvlees, en snacks zoals vleeskroketten, gehaktstaven en bitterballen.
Frikandellen worden gemaakt van voornamelijk kippenvlees (soms seperatorvlees, dit is het vlees wat aan de karkassen blijft zitten als de grote stukken er af zijn gesneden), varkensvlees en in sommige gevallen een klein beetje paardenvlees.
Een frikandel wordt gemaakt van kippenvlees, varkensvlees en in inderdaad heel soms een klein beetje paardenvlees. Voor het grootste deel bestaat de frikandel uit kippen separatorvlees. Kippen separatorvlees zijn de restjes vlees die aan het karkas blijven zitten nadat de grotere delen van de kip afgesneden zijn.
In veel frikadellen, kroketten en hamburgers is echter paardenvlees verwerkt. Dat is niet alleen algemeen bekend, maar nu ook wetenschappelijk bewezen: in opdracht van Wakker Dier onderzochten studenten van de Wageningen Universiteit 286 snacks. In 32 procent daarvan bleek paardenvlees te zitten.
Grondstoffen. Het verkregen separatorvlees wordt voornamelijk in de snackindustrie gebruikt, voor bijvoorbeeld frikandellen en kipnuggets.
De eerste frikandel werd in 1954 gelanceerd in de Nederlandse stad Dordrecht.
Veel van het paardenvlees wordt niet als paardenvlees verkocht. Het merendeel komt terecht in snack als frikandellen en bitterballen. Opvallend is dat bij veel snacks in supermarkten geen paardenvlees meer zit, maar nog wel vaak in de snacks van restaurants en snackbars.
De classic frikandellen van Mora scoorden met het rapportcijfer 8 de hoogste ogen, gevolgd door Beckers (7,5) en Mekkafood (7). Het AD-Panel Voor Jou Getest proefde negen supermarkt-frikandellen.
Uit een steekproef van de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit in 2013 bleek dat het separatorvlees, voordat het in producten verwerkt is, al vaak te veel ziekmakende bacteriën bevat. Bovendien werd bij 80% van de inspecties separatorvlees niet (goed) vermeld op de etiketten van voedingswaren.
De frikandel bevat gewoon vlees: kippenvlees, varkensvlees en heel soms wat paardenvlees. Het grootste deel van het vlees dat in de snack wordt verwerkt is zogeheten separatorvlees.
De frikandel bevat gewoon vlees: kippenvlees, varkensvlees en ja. heel soms ook een klein beetje paardenvlees. Het hoofdbestanddeel van de snack is separatorvlees. Dat zijn kleine restjes vlees die aan het karkas blijven zitten nadat de filet, borst en andere grotere stukken van de kip zijn afgesneden.
De hedendaagse frikandel bevat vooral separatorvlees
De hedendaagse frikandel bevat hoofdzakelijk separatorvlees. Dat is vaak een mengsel van: veelal kippenvlees, varkensvlees en sommige producenten voegen nog zo'n 5 procent paardenvlees toe.
Paarden mogen niet gekweekt worden voor de slacht. Alleen paarden die op één of andere manier economisch niet meer rendabel zijn, komen in het slachthuis terecht en hun vlees kan ter consumptie worden aangeboden.
Paardenvlees is niet verboden, maar het slachten van paarden is onder moslims niet gebruikelijk. Dieren die nog zogende jongen hebben evenals de zogende jongen zelf mogen niet geslacht worden. Het doden van een dier is enkel toegestaan voor consumptie of om het uit zijn lijden te verlossen indien het ziek of gewond is.
Gefrituurd bevat een kroket gemiddeld 21 meer calorieën dan een frikandel. Dit komt omdat de kroket meer vet opneemt tijdens het frituren. Kleine side note: we weten allemaal dat een frikandel met saus – welke dan ook – een stuk lekkerder is, waar de kroket slechts met een laagje mosterd een hemels niveau bereikt.
Restaurant Loetje staat bekend om de biefstuk met (heel veel jus) die ze serveren. Maar wist je dat ze de ultieme biefstuk daar niet in roomboter bakken, maar in margarine? Ze bakken de biefstuk in Blue Band, omdat dit minder water bevat waardoor een mooie bruine jus ontstaat.
Dus de biefstuk van de ossenhaas word gesneden van de os (mannelijk rund). Een leuk weetje is het ontstaan van de naam van de biefstuk. Biefstuk ook wel de Engelse benaming beefsteak. Dus een steak van de rund en zelden van een os (gecastreerde stier).
Loetje is onderdeel van de Restaurant Company Europe, waartoe ook formules als Happy Italy en Beers & Barrels toe behoren.