Zwarte spikkel wordt veroorzaakt door de schimmel Colletotrichum coccodes. Deze schimmel leeft zowel in de grond als in de schil van aardappelknollen (zie afbeeldingen 1 en 2). Afbeelding 1. Knol met een duidelijk symptoom van zwarte spikkel.
Rhizoctonia solani, ook wel lakschurft genoemd, komt op de knol voor in de vorm van zwarte vlekjes. Als een met Rhizoctonia aangetaste knol wordt gepoot, groeien vanuit de sclerotiën schimmeldraden naar de kiemen van de knol. Echter, niet altijd is een aantasting met het blote oog op het pootgoed te zien.
Zwarte vlekken in aardappelen worden meestal toegeschreven aan inwendige kneuzingen of zijn het resultaat van suikerconcentraties veroorzaakt door verschillende omstandigheden voor of na de oogst en zijn over het algemeen ongevaarlijk .
Blackheart is een inwendig defect dat wordt veroorzaakt door een laag zuurstof- en hoog koolstofdioxidegehalte in de knol . Het treedt op wanneer de zuurstofbehoefte van de ademhaling groter is dan het beschikbare aanbod.
De aardappel is eetbaar en de vlekken kunnen eenvoudig worden verwijderd voordat u hem kookt.
Afgezien van de grond vochtig houden rond de knolaanleg, is een bemesting met 120-180 kg N in de vorm van zwavelzure ammoniak, volvelds toegepast kort voor het poten, de meest effectieve maatregel om schurft tegen te gaan, zonder te veel kans op ernstige gewasschade.
Zijn aardappelen met wratziekte nog eetbaar? Aardappelen met wratten zien er niet erg aantrekkelijk uit, maar u kunt ze nog wel eten. Mogelijk zijn ze wel minder smakelijk of voedzaam.
Aardappelziekte tijdig herkennen
Dat doe je aan de bruin zwarte vlekken op de stelen en het blad van de aardappelplant. Deze vlekken ontstaan meestal het eerst op de stengels, specifiek bij de bladoksels. Bij vochtig weer merk je aan de onderkant van het blad witte schimmel pluisjes.
Hoe herken ik bederf? De aardappelen zijn beschimmeld, uitgedroogd of verrot. Bederf herken je snel door goed te kijken, ruiken of proeven. Bewaartip voor dit product Bewaar aardappelen bij voorkeur op een droge, donkere en koele plek.
Aardappelen - Verkleuring
Knollen met kaliumgebrek laten zwarte plekken zien. Als ze doorgesneden worden, kleuren ze snel zwart. De plekken verschijnen meestal bij de vasculaire ring op de stolon aan het eind van de knol. Zwarte stippel, veroorzaakt door kaliumgebrek.
Wat zijn Truffelaardappels? De Vitelotte Noir, Négresse, zwarte truffelaardappels of Truffe de Chine zijn donkerpaarse aardappels met diepe ogen. De binnenkant is paars met violette aders en behoudt zijn kleur tijdens het koken. Het water waarin de aardappels worden gekookt, kleurt tijdens het koken groen.
Aardappels worden groen als ze een tijdje in het licht liggen. Ook groene aardappelen bevatten solanine. Indien een aardappel volledig groen is, eet je die dus beter niet op. Als je de plek gewoon kunt wegsnijden, kun je de rest van de aardappel wel gewoon opeten, net zoals bij aardappelen met uitlopers.
De witte stipjes heten lenticellen. Zie ze als ademhalingsporiën. Alle aardappels hebben lenticellen om de luchtuitwisseling te bevorderen, zuurstof erin, koolstofdioxide eruit, maar als ze zich ontwikkelen in grond die iets te nat blijft, zwellen de lenticellen om meer uitwisseling mogelijk te maken.
Op de knollen is de aantasting zichtbaar als roestbruine tot blauwachtige. door de schil schemerende vlekken. Het aangetaste knolweefsel is roestbruin van kleur en wordt afgewisseld met normaal weefsel.
Een geoxideerde aardappel is volkomen veilig om te eten, het proces heeft geen invloed op de smaak of textuur van de groente.
Een aardappelgewas aangetast door de grauwe schimmel; Botrytis cinerea. Op de aantasting kan zich onder vochtige omstandigheden een donkergekleurd schimmelpluis ontwikkelen met daarop heel veel sporen. Op aangetaste stengels kunnen zwarte overlevingsstructuren gevormd worden.
De regels zijn bedoeld voor het verbeteren van de waterkwaliteit, een belofte die de Nederlandse regering op Europees niveau heeft gedaan. Boeren die aardappels hebben geoogst, moeten tijdig gewassen planten die een deel van de overgebleven meststoffen uit de grond halen, zodat ze niet in het water terechtkomen.
Een aardappel die over de datum is, is te herkennen aan het feit dat deze: zachter dan normaal wordt, een rimpelige schil krijgt, schimmel- of rotte plekken krijgt en soms komt het zelfs voor dat de aardappel begint te stinken.
Dat het zakje wat bol staat, wil niet zeggen dat de groente bedorven zijn. De verpakking kan opbollen omdat er een beschermend luchtmengsel in het zakje is gedaan. Dat is niet gevaarlijk of schadelijk, het houdt juist de groente langer vers.
'Oogst na de herfstvakantie'
"Over het algemeen is het wel zo dat aardappelen in september en oktober meer stikstof opnemen dan het vanggewas. Je kunt ze dus beter oogsten op het moment dat ze daar echt aan toe zijn, dus rond de herfstvakantie." 1 oktober zou dus ook voor stikstofopname een te vroege datum zijn.
Belangrijk: als je phytophthora aan het blad ziet, zijn de aardappelen nog gewoon wel te eten.
Meeldauw is een schimmelziekte die vaak voorkomt en planten kan aantasten. Er zijn twee soorten: echte meeldauw en valse meeldauw. Echte meeldauw ziet eruit als een wit of grijs poederlaagje op de bladeren, stelen en soms bloemen van planten.
De aardappelplaag is zichtbaar op de aardappelknol door ingezonken plekken en de knol zelf is glazig met bruine plekken waarbij deze snel zal rotten.
Solanine en tomatine geeft een bittere smaak en een wat brandend gevoel in de mond. In grote hoeveelheden zijn solanine en tomatine giftig voor mensen. Ze kunnen misselijkheid, overgeven, buikkramp en diarree veroorzaken. In ernstige gevallen kunnen bewustzijnsverlies, ademhalings- of hartproblemen ontstaan.