Op rauw voedsel, vooral vlees, kip en vis, kunnen ziekmakende bacteriën zitten. Deze kunnen tijdens het klaarmaken ander voedsel besmetten. Dat noem je kruisbesmetting.
Kipfilets moeten ongeveer 10-15 minuten koken, afhankelijk van de dikte, terwijl kippendijen en drumsticks 20-30 minuten nodig hebben. Controleer de gaarheid door een stuk kip doormidden te snijden; het vlees moet wit zijn zonder roze restjes en de kerntemperatuur moet minstens 75°C zijn.
Vlees dat op kamertemperatuur, zo'n 20 ºC, is gekomen voor het gebakken wordt, is dus al een eind op weg naar de juiste temperatuur. Het zal dan gecontroleerder garen, en daardoor sappiger en malser blijven. Het temperatuurverschil met de hete pan is ook kleiner, waardoor het minder schrikt (=taai).
Het vet van kip en kalkoen bevat ongeveer 25% minder verzadigd vet dan rund- en varkensvlees. Verzadigd vet verhoogt het risico op hart- en vaatziekten. Alleen kip met vel zoals kippenpoten bevat duidelijk meer vet en dus meer verzadigd vet. Kip- en kalkoenfilet is mager vlees.
Dat wil zeggen, oppervlakken van rundvlees kunnen worden besmet door pathogene micro-organismen, maar deze kunnen niet in het spierweefsel doordringen. Dit verklaart ook waarom steak veilig rauw gegeten kan worden, maar gehakt meer problematisch kan zijn, omdat je het oppervlak mengt met het binnenste.
Rood vlees is bijvoorbeeld meestal alleen vatbaar voor ziekteverwekkers op het snijvlak, terwijl kip tot in de spier besmet kan raken . Daarom mag je nooit rauwe kip eten, maar een sappige, rare steak is prima.
Je moet de kip altijd goed doorbakken verhitten. Salmonella en campylobacter zitten op het vlees, niet er in. De problemen zijn er vooral omdat men bijvoorbeeld kip rauw heeft vastgehad, dan bakt en dan terug manipuleert, terwijl de bacteriën nog op de handen kleven.
Kipfilet is uiteraard magerder en bevat minder calorieën en vet, waardoor het een betere keuze is als je op je gewicht of vetinname let . Maar rundvlees heeft ook zijn eigen sterke punten. Het bevat meer ijzer, zink en vitamine B12, die essentieel zijn voor energie, een gezonde hersenen en de aanmaak van rode bloedcellen.
Wit vlees komt van kippen en ander gevogelte zoals bijvoorbeeld kalkoen. Er zijn geen aantoonbare negatieve effecten voor je gezondheid bij het eten van wit vlees. Verder is de milieu-impact beperkter dan bij rood vlees. Daarom wordt (onbewerkt) wit vlees als voorkeurs vlees geadviseerd.
Kip bevat veel eiwitten.
Dat zorgt ervoor dat je door een stukje kip toe te voegen aan je salade, bijvoorbeeld, of aan een maaltijdsoep, langer verzadigd blijft. Daarnaast bevat ze ook veel vitaminen (vooral A en B) en mineralen (ijzer, selenium…).
Low and Slow : Voor bepaalde stukken is het beter om ze langer op een lagere temperatuur te garen. Deze methode zorgt ervoor dat het collageen in het vlees afbreekt, waardoor het malser wordt. Tegen de draad in snijden: Zorg ervoor dat je je biefstuk tegen de draad in snijdt als je hem serveert.
Nat klonteren (met eiwit en zetmeel)
Dit is de techniek die het meest wordt gebruikt in Chinese restaurants. Het bestaat uit het bereiden van een mengsel dat het vlees bedekt voordat het kort wordt geblancheerd, waardoor de beschermende laag wordt gefixeerd zonder dat de binnenkant volledig gaar wordt.
Door het aanbrengen van baking soda op het vlees kunnen de eiwitten minder goed aan elkaar binden en hierdoor wordt het vlees dus zachter en malser.
Hangt van een paar factoren af. Als je op 190 °C bakt in gewone olie, duurt de bereidingstijd voor kleinere stukken donker vlees ongeveer 11 minuten of langer per kant . Voor een grotere witte filet kan de bereidingstijd 12 tot 14 minuten per kant zijn.
Volledig gegaarde kip kan vaak wat roze zijn. Sterker nog, verschrikkelijk droge en overgegaarde kip kan ook wat roze zijn. En ondergegaarde kip kan wit worden. De textuur is meestal een betere indicator, maar de textuur is pas echt zeker als de kip overgegaard is, wat vaak tot droge kip leidt.
Informatie. Volgens de Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties is varkensvlees het meest gegeten vlees ter wereld (36%), gevolgd door gevogelte (33%), rundvlees (24%) en geiten/schapen (5%).
Het vet van kip bevat ongeveer 25% minder verzadigd vet dan dat van rund- of varkensvlees. Omdat verzadigd vet het risico op hart- en vaatziekten verhoogt, is dit een voordeel voor wie zijn hart gezond wil houden. Let wel: stukken kip met vel bevatten meer vet en dus ook meer verzadigd vet.
Probeer bewerkte vleesproducten zoals worst, salami, paté en hamburgers te beperken, omdat deze over het algemeen veel vet en vaak ook veel zout bevatten.
Je zou kunnen denken dat kip gezonder is dan rundvlees, omdat de meeste rundvleessoorten meer cholesterol en verzadigd vet bevatten dan kip. Het antwoord hangt echter af van het stuk kip of rundvlees dat je kiest, de portiegrootte en je persoonlijke smaak .
80% gezonde, onbewerkte voeding en 20% voor leuke, minder voedzame tussendoortjes. De sleutel is consistentie over een langere periode, niet perfectie bij elke maaltijd. Dus als je de ene dag een pizza eet, geen probleem – probeer gewoon weer op het goede spoor te komen met je volgende maaltijd.
Opmerkelijk is ook dat kippen in verband gebracht worden met sommige kankers. Zo blijkt dat kippenslachters negenmaal meer kans hebben op pancreas- en leverkanker. Ook mensen die veel kippenvlees eten, blijken verhoogde kans te hebben op pancreaskanker.
1. U heeft mogelijk voedselvergiftiging . Als u maagkrampen krijgt na het eten van kip, denk dan eerst aan een voedselvergiftiging. Naast misselijkheid, braken, diarree en koorts is buikpijn een typisch symptoom van voedselvergiftiging.
Ziek geworden na het eten van kip? Grote kans dat campylobacter, het onbekendere stiefbroertje van salmonella, de boosdoener is. Goed doorbakken en handen wassen verkleint de kans op een sprintje naar de toiletpot aanzienlijk. Salmonella is een bekende, beruchte bacterie die regelmatig in rauwe kip wordt aangetroffen.
Het is algemeen bekend dat rauwe kip eten niet goed voor je is. Toch zijn er altijd mensen die het willen proberen. In Japan eten ze nu kipsashimi, sushi van rauwe kip. Sushi-chefs bereiden de kipsashimi, die torisashi wordt genoemd, door dunne reepjes te snijden van de binnenkant van de kippenborst.