Als vlees er grijs of bruinachtig uitziet, moet je er nog niet onmiddellijk van uitgaan dat het vlees bedorven is. Ook deze kleur wordt veroorzaakt door myoglobine. Het vlees aan de buitenkant van de verpakking wordt blootgesteld aan meer zuurstof, waardoor het die rode kleur krijgt.
Verse kip is lichtroze van kleur. Naarmate kip ouder wordt verandert deze kleur een beetje richting grijs.
Als het vlees grijs of groen is, of als het vet geel van kleur is, is dit een teken van bederf en moet je de kip weggooien. Het is echter normaal als er lichte kleurveranderingen in het vlees van de kip optreden.
Vers gehakt is mooi roze, maar dat gehakt een ander kleurtje krijg – wat bruinig of een beetje grijs – wil niet altijd zeggen dat het slecht is geworden. Wél een alarmsignaal is wanneer het gehakt een groenig kleurtje heeft: de vuilnisbak is de enige plek waar groen gehakt hoort te zijn.
Zodra de kip grijs begint te worden of er gele vetvlekken ontstaan, niet meer bakken ! Gooi de kip meteen weg.
Als de pyrexschaal met folie is afgedekt, kan overtollig vocht van de kip niet goed ontsnappen en kan de kip gaan koken . Dit gebeurt ook in de pan als je het vuur te laag zet: je ziet overtollig vocht eruit komen en niet echt verdampen, en je kip wordt grijs.
Rundergehakt met een grijze binnenkant is over het algemeen prima te eten . Als de buitenkant of het grootste deel van het gehakt echter grijs is, gooi het dan onmiddellijk weg. Als de geur of textuur van het vlees niet goed is, kunt u het beter weggooien.
Bruine of grijze vlekken duiden op oxidatie en bacteriegroei. Groene verkleuring is een duidelijk teken dat het vlees bedorven is. Ook als je regenboogkleurige schakeringen ziet op het oppervlak, moet je het vlees niet meer gebruiken. Een slijmerig of plakkerig oppervlak is een ander belangrijk waarschuwingssignaal.
De binnenkant van het vlees kan grijsbruin zijn vanwege het gebrek aan zuurstof. Als echter al het vlees in de verpakking grijs of bruin is geworden, kan het beginnen te bederven .
De geur van vlees is een van de belangrijkste indicatoren voor versheid. Vers rundvlees heeft een licht metallische geur, varkensvlees ruikt neutraal tot licht zoet, en kip is vrijwel geurloos. Als je vlees ruikt dat zuur, ammoniakachtig of rot ruikt, gooi het dan weg.
Andere tekenen van bedorven vlees
- Kip en ander gevogelte worden glazig of krijgen een grijsachtige kleur als ze niet meer goed zijn. Als vlees niet meer goed is, voelt het plakkerig, slijmerig of glibberig aan. Dit komt door bacteriegroei. Gooi vlees met zo'n structuur direct weg.
Onder hun veren hebben kippen een dunne huid met veel bloedvaatjes. Wanneer ze zich opwinden of schrikken, stroomt er extra bloed naar hun gezicht, waardoor hun kam en lellen feller rood worden.
Donker vlees zit in de dijen en drumsticks (poten) van de kip. Omdat kippen sterk afhankelijk zijn van hun poten om te staan en te bewegen, zijn deze stukken vlees rijker aan myoglobine, waardoor ze een roder pigment hebben. Bij het koken verandert deze roodachtige kleur in een bruine tint .
Eén manier om de gaarheid te controleren is uiteraard door naar de kleur van het vlees te kijken. Het kippenvlees verandert tijdens de bereiding van roze naar wit. Maar, sommige delen van de kip zijn net iets donkerder of meer roze dan gewoon de filet. Ondanks de donkerdere kleur kunnen deze stukken kip toch gaar zijn.
Verse kip kan je doorgaans 2 à 3 dagen in de koelkast bewaren. Krijg je het niet op tijd op? Vries het in of bereid het. Gebakken of gebraden vlees blijft tot 4 dagen goed in de koelkast.
Vriesbrand is het gevolg van vochtverlies bij opslag in de vriezer. Het leidt tot veranderingen in de kwaliteit van je voedsel en kan resulteren in ijskristallen, verschrompelde producten en taai, leerachtig en verkleurd vlees. Ondanks de kwaliteitsveranderingen, is diepvriesgebrand voedsel veilig om te eten.
Als vlees in de koelkast of diepvriezer ligt, kan de kleur iets lichter of donkerder worden. Dit alleen betekent niet dat het bedorven is. Als je merkt dat behalve de kleur bijvoorbeeld ook de de geur of consistentie verandert, kan je het vlees maar beter weggooien.
Laat eten dat snel bederft nooit langer dan 2 uur buiten de koelkast staan. Denk aan melk, vlees en vis.
Het ziet er dof uit
Het is heel eenvoudig, als je gekook eten te lang in de vriezer bewaart, verliest het zijn felle kleur en wordt het dof. Dat komt doordat er lucht aan komt of gewoon doordat het te lang in de diepvries heeft gezeten. Tijd om weg te gooien.
Hoe herken ik bederf? De kip heeft een licht zure afwijkende geur, is grauw verkleurd of plakkerig. Eet geen vlees dat er raar uitziet of niet goed ruikt. Bewaartip voor dit product Bewaar vleeswaren op de koudste plek in de koelkast bij 4 graden, dit is vaak de onderste plank.
Vlees dat echt bedorven is, kan behoorlijk stinken. Het kan bijvoorbeeld ranzig ruiken of naar rotte eieren. Vlees dat zo ruikt, kun je niet meer eten. Ook niet als de TGT-datum nog niet is verstreken.
Het vlees kan een groene kleur krijgen omdat deze bepaalde vleessoort bijvoorbeeld bij de slager in grote aantallen gemaakt wordt en op elkaar komt te liggen, hierdoor krijgt het vlees geen zuurstof en verkleurd het. Je ziet dit bijvoorbeeld het meeste terug bij stooflappen, poulet, biefstuk en bief reepjes.
Grijs worden betekent niet per se dat het slecht is. Echter, 1-2 dagen in de koelkast is over het algemeen het maximum dat je gemalen rundvlees in de koelkast moet bewaren. Als je het niet meteen gaat gebruiken, is het altijd het beste om het in te vriezen.
Kwaliteitsvlees heeft goed verdeeld, crèmekleurig vet (ook wel marmering genoemd) dat zorgt voor sappigheid en smaak. Het vet moet stevig zijn en niet gelig of ranzig.
Vleeswaren, zoals worst, ham of paté, en bewerkt vlees zoals hamburger, worst en gemarineerd vlees vallen in de categorie bewerkt vlees. Door de bewerking kunnen kankerverwekkende stoffen (carcinogenen) ontstaan. Deze stoffen kunnen cellen beschadigen in ons lichaam, wat tot kanker kan leiden.