🥔 Oude (zachte) aardappelen kun je nog gebruiken voor een puree of stamppot! Indien aardappelen zacht zijn kun je ze eerder schillen en in ruim koud water zetten, daar knappen ze van op en zijn niet zacht meer.
Een beetje zachte aardappelen zijn prima, zolang ze maar geen vlekken, beschadigingen of schimmel hebben. Niet zo geweldig om te bakken, maar prima voor puree, stoofschotels en soepen, aardappelpannenkoeken, rösti, etc.
Hoe herken ik bederf? De aardappelen zijn beschimmeld, uitgedroogd of verrot. Bederf herken je snel door goed te kijken, ruiken of proeven. Bewaartip voor dit product Bewaar aardappelen bij voorkeur op een droge, donkere en koele plek.
Ja, groene, bruine en beurse plekken en uitlopers moet je goed wegsnijden uit aardappels. In de uitlopers van oudere aardappelen en in de schil van onrijpe aardappelen kan namelijk de stof solanine voorkomen. In grote hoeveelheden is deze stof giftig voor de mens.
Aardappels worden groen als ze een tijdje in het licht liggen. Ook groene aardappelen bevatten solanine. Indien een aardappel volledig groen is, eet je die dus beter niet op. Als je de plek gewoon kunt wegsnijden, kun je de rest van de aardappel wel gewoon opeten, net zoals bij aardappelen met uitlopers.
Kies stevige aardappelen zonder zachte plekken, schimmel of een groene tint net onder de oppervlakte . De groene kleur wordt veroorzaakt door een gifstof genaamd solanine, die bij overmatige consumptie bij sommige mensen spijsverteringsklachten zoals maagklachten en diarree kan veroorzaken.
De regels zijn bedoeld voor het verbeteren van de waterkwaliteit, een belofte die de Nederlandse regering op Europees niveau heeft gedaan. Boeren die aardappels hebben geoogst, moeten tijdig gewassen planten die een deel van de overgebleven meststoffen uit de grond halen, zodat ze niet in het water terechtkomen.
De kern van de zaak
Je kunt aardappelen die groen zijn geworden of al spruitjes hebben, beter weggooien . Als je ze eet, loop je het risico op vergiftiging door solanine en chaconine, twee natuurlijke gifstoffen die in groene of spruitjes zitten.
Dat het zakje wat bol staat, wil niet zeggen dat de groente bedorven zijn. De verpakking kan opbollen omdat er een beschermend luchtmengsel in het zakje is gedaan. Dat is niet gevaarlijk of schadelijk, het houdt juist de groente langer vers.
Meng wat mayonaise, yoghurt of zure room onder je restje aardappelen. Voeg nog wat smaakmakers zoals verse kruiden of gesnipperde (lente)ui toe en je hebt een basic aardappelslaatje. Lekker bij een barbecue, maar ook op een broodje of als extraatje bij je salade.
Om te bepalen of een rauwe aardappel bedorven is, let je op een zachte textuur, een gerimpelde schil of een onaangename geur . Om te bepalen of gekookte aardappelen bedorven zijn, let je op een sterke, vieze geur of zichtbare schimmel. Als je aardappel is ontkiemd, kun je hem nog steeds eten. Snijd de spruiten eraf en je kunt aan de slag.
Mits koel (7-10°C), donker en geventileerd bewaard, blijven aardappelen tot zes weken goed. Soms nog langer. In de koelkast is het te koud: aardappelen drogen dan uit en worden zoetig. Je ziet dat aan (ongevaarlijke) donkere plekken ná het koken.
Als je aardappelen beginnen te rimpelen, verschrompelen, spruiten of groen worden , wil je er gewoon niet mee koken. Je kunt ze in een composthoop gooien, of je kunt de spruiten afknippen en ze in je tuin herplanten. Plant de stukken een paar centimeter diep met de spruit naar boven. Anders kun je ze voor de zekerheid in de vuilnisbak gooien.
Ja, het is prima om licht zachte aardappelen te bakken of koken .
Een aardappel die over de datum is, is te herkennen aan het feit dat deze: zachter dan normaal wordt, een rimpelige schil krijgt, schimmel- of rotte plekken krijgt en soms komt het zelfs voor dat de aardappel begint te stinken.
Als je aardappelen te lang of te warm bewaard, kunnen uitlopers ontstaan, ook wel scheuten genoemd. Er groeien dan witte, roze of groene sprietjes uit de aardappel. Omdat het er niet zo smakelijk uitziet, heb je misschien de neiging om ze weg te gooien, maar dat is niet nodig.
Uw aardappelen zijn niet meer te eten als ze erg groen zijn, rot zijn of een ander ziektebeeld vertonen. Vaak gaat dit gepaard met een stinklucht. Zelfs als de aardappels slap worden of worteltjes beginnen te schieten, kunt u ze nog prima eten.
Wanneer een verpakking bol staat is het product bedorven. Koop de minst bederfelijke producten zoals brood het eerst en koop vlees, vis, diepvriesproducten en andere producten met beperkte houdbaarheid het laatst.
'Oogst na de herfstvakantie'
"Over het algemeen is het wel zo dat aardappelen in september en oktober meer stikstof opnemen dan het vanggewas. Je kunt ze dus beter oogsten op het moment dat ze daar echt aan toe zijn, dus rond de herfstvakantie." 1 oktober zou dus ook voor stikstofopname een te vroege datum zijn.
Zolang ze niet beschimmeld of groen zijn, zijn ze prima. De textuur kan raar zijn, maar ze zullen goed smaken. Beschimmelde aardappelen zijn natuurlijk niet goed. En groene aardappelen kunnen je maag van streek brengen.
Plaats ze op een koele, donkere, goed verluchte en droge plaats (bvb. een kelder of berging), tussen 7 en 10°C is ideaal. Heb je geen koele kelder of berging, dan kan de koelkast (de groentelade) een alternatief zijn. Het wordt aangeraden om aardappelen niet langer dan 2 weken te bewaren in de koelkast.
Houten boxen waarin je behandelde aardappelen bewaarde gooi je dus beter weg. Professioneel is er al geëxperimenteerd met alternatieven zoals muntolie en ethyleen. Die zijn niet voor de particulier beschikbaar. De boer en handelaar bewaren aardappelen vooral koel, luchtig en donker, en dat doe je best ook.
Hiervoor heeft de overheid beleid ingesteld, waarbij boeren op vaste data moeten oogsten, zoals 1 oktober geldt voor aardappelen. Na deze datum moet er namelijk een 'vanggewas' worden ingezaaid, zoals gras of wintertarwe. Dat houdt stikstof vast, zodat het niet in de bodem en het grondwater terechtkomt.
Opgelet: ook secundaire knollen kunnen drijven. Deze drijven omdat ze nog té jong zijn en nog onvoldoende zetmeel opgebouwd hebben. Je kan de primaire knollen onderscheiden van secundaire door te kijken of er aan de top van de aardappel (de kant met de meeste ogen) een navel zit.
Naast kiemen zijn fysieke beschadiging (denk maar aan een gerimpelde aardappel), vergroening en een bittere smaak drie tekenen dat het glycoalkaloïdegehalte van een aardappel vergroot is. Het weggooien van de kiemen, ogen, groene schil en gekneusde delen kan dus helpen om het risico op vergiftiging te verminderen.