Hoe herken ik bederf? De bonen zijn gekiemd of beschimmeld. Bederf herken je snel door goed te kijken, ruiken of proeven.
Bonen die beschimmeld of verkleurd zijn – of die vreemd ruiken – moeten worden weggegooid. Als het blik echter niet beschadigd is en de bonen er van binnen volkomen normaal uitzien, en de houdbaarheidsdatum niet meer dan twee tot vijf jaar is, zijn ze nog steeds goed om te consumeren.
Let bij het kopen op peulen die vers en zacht aanvoelen, en die een bevredigend knappend geluid maken wanneer je ze breekt. Daarnaast moeten de bonen een mooie heldergroene kleur hebben, wat duidt op hun versheid.
De beste manier om te weten of de bonen bedorven zijn, is door er even aan te ruiken. De geur zal niet aangenaam zijn! Je kunt er zelfs een witte vloeistof omheen zien.
Gedroogde kidneybonen van alle soorten moeten heel en glanzend zijn . Langdurige bewaring maakt ze gevoelig voor insecten, dus controleer ze zorgvuldig als u ze in bulk koopt. Voorverpakte gedroogde bonen zijn meestal betrouwbaarder. Voorgekookte kidneybonen uit blik leveren geen problemen op.
Ongewone geuren – gedroogde bonen horen geen sterke geur te hebben. Als je iets ranzigs ruikt wanneer je je zak bonen opent, kan dit wijzen op schimmelvorming, fermentatie of uitwerpselen van ongedierte. Geef ze de laan uit!
Bonen worden bij het inblikken meestal gekookt in een zoutwateroplossing om ze langer houdbaar te maken en de smaak en textuur te verbeteren. Als je de bonen afspoelt met water, spoel je een deel van het zout weg. Zo blijft de smaak goed in balans, en krijg je niet te veel zout binnen.
Als bonen niet goed gekookt of bedorven zijn, kunnen ze symptomen veroorzaken zoals misselijkheid, braken, diarree, buikkrampen, lichte koorts, zwakte en andere symptomen die verband houden met voedselvergiftiging . Het eten van bedorven bonen kan ook ernstigere gezondheidsproblemen veroorzaken die ziekenhuisopname vereisen.
Door het vocht krijgen ze bruine vlekken dat heel toepasselijk roestvorming wordt genoemd. Het ziet er onaantrekkerlijk uit, maar geen paniek! Het is niet schadelijk. Zodra de bonen het kokend water raken, trekt het bruin weg en worden je bonen weer heldergroen.
Vlees dat echt bedorven is, kan behoorlijk stinken. Het kan bijvoorbeeld ranzig ruiken of naar rotte eieren. Vlees dat zo ruikt, kun je niet meer eten. Ook niet als de TGT-datum nog niet is verstreken.
Tekenen van bedorvenheid: Gooi sperziebonen weg die verkleurd, slijmerig, zacht zijn of een vreemde geur hebben .
Of ze nog goed zijn, kun je namelijk prima zelf bepalen. Als de bonen er nog goed uitzien en ruiken (of nou ja, zoals kidneybonen dat normaal doen), kun je ze prima opeten, ook als de houdbaarheidsdatum al maanden verstreken is.
Bonen bederven snel, dus ik zou aan het vocht ruiken als er geen witte bacteriën in zitten. Als dat goed ruikt, giet je ze af en ruik je er nog eens aan. Ze ruiken heel snel zuur als ze bederven. Als ze er goed uitzien en ruiken, zou ik ze grondig afspoelen en beginnen met vers water.
Mogelijke verklaringen: Fermentatie: Als je bonen bij kamertemperatuur laat weken, kan dit leiden tot fermentatie door bacteriën , waardoor een zure geur ontstaat die sommige mensen als amandelachtig kunnen ervaren.
Open bonen
Maar zodra de bonen eenmaal geopend zijn, begint de tijd te tikken! Geopende bonen kunnen 3 tot 4 dagen in de koelkast bewaard worden. Hoewel het verleidelijk kan zijn om ze direct in blik te bewaren, raadt de USDA aan om ze over te brengen naar plastic of glazen potten.
Kidneybonen uit blik of glas kun je verwarmen zonder te koken. Kidneybonen kun je beter niet rauw eten. Er zit een natuurlijke gifstof in bonen, lectine. Als je de bonen kookt is de stof niet schadelijk meer.
Gooi bonen die vies ruiken of erg nat en slijmerig zijn altijd weg. Als je bonen een paar bruine plekjes hebben, zijn ze prima om te consumeren . Snijd de bruine plekjes er gewoon af voordat je ze kookt en eet.
Heb je aantasting, ruim de planten op vooraleer de wintersporen zich gevormd hebben. Bonen met bruine roestvlekken kan je nog eten. Je kan de roestvlekken er gewoon uitsnijden.
Roest (geoxideerd ijzer) is niet veilig om te eten .
Slechts vier of vijf rauwe bonen kunnen ernstige maagpijn, braken en diarree veroorzaken . Om de gifstoffen te vernietigen, week je de bonen minstens vijf uur en kook je ze vervolgens minstens tien minuten flink in vers water. Kook de bonen niet op een lage temperatuur, bijvoorbeeld in een slowcooker, omdat de gifstoffen dan mogelijk niet worden vernietigd.
Rijst en bonen
" Droge pasta, rijst en bonen zijn allemaal voedingsmiddelen met een laag vochtgehalte, waardoor bacteriën en schimmels zich niet goed kunnen ontwikkelen ", zegt Dr. Gosnell. "Ze kunnen maanden of zelfs jaren na de houdbaarheidsdatum veilig worden gebruikt, mits ze op een koele, droge plaats worden bewaard.
Ze bevatten veel vezels, kalium, magnesium, ijzer, zink en eiwitten. Ze helpen bij het verlagen van het cholesterol, bloeddruk en het stabiel houden van de bloedsuiker. Daarnaast worden ze geassocieerd met een lager risico op hart- en vaatziekten, dementie, kanker en andere chronische ziekten.
Peulvruchten uit pot of blik zijn al voldoende verhit en daardoor zitten er geen schadelijke hoeveelheden lectines in. Deze kun je gerust ook onverhit eten.
Eenmaal gedroogde bonen blijven zeker 2 jaar goed, maar hoe ouder de boon, hoe langer hij nodig heeft om te weken en te koken. Als je gedroogde bonen weekt nemen ze water op en worden ze zachter. Zo garen ze sneller en regelmatiger.
Kidneybonen zijn, net als bijna alle peulvruchten, een goede bron van cholesterol verlagende vezels. De vezels zorgen voor een gezonde stoelgang wat prikkelbare darm syndroom en diverticulosis helpt voorkomen. Verder zorgen kidneybonen ook voor een stabiele bloedsuikerspiegel.