Kipfilets moeten ongeveer 10-15 minuten koken, afhankelijk van de dikte, terwijl kippendijen en drumsticks 20-30 minuten nodig hebben. Controleer de gaarheid door een stuk kip doormidden te snijden; het vlees moet wit zijn zonder roze restjes en de kerntemperatuur moet minstens 75°C zijn.
Volledig gegaarde kip kan vaak wat roze zijn. Sterker nog, verschrikkelijk droge en overgegaarde kip kan ook wat roze zijn. En ondergegaarde kip kan wit worden. De textuur is meestal een betere indicator, maar de textuur is pas echt zeker als de kip overgegaard is, wat vaak tot droge kip leidt.
Hoe herken ik bederf? De kip heeft een afwijkende geur, is grauw verkleurd, uitgedroogd of plakkerig. Eet geen vlees wat er raar uitziet of niet goed ruikt. Bewaartip voor dit product Bewaar vlees goed afgedekt onderin de koelkast zodat vleessappen niet op andere producten kan lekken.
Eén manier om de gaarheid te controleren is uiteraard door naar de kleur van het vlees te kijken. Het kippenvlees verandert tijdens de bereiding van roze naar wit. Maar, sommige delen van de kip zijn net iets donkerder of meer roze dan gewoon de filet. Ondanks de donkerdere kleur kunnen deze stukken kip toch gaar zijn.
Verse rauwe kip heeft meestal een lichtroze kleur met witte stukjes vet, is geurloos en zacht en sappig. Als uw kip slijmerig is, een vieze geur heeft of een gele, groene of grijze kleur heeft gekregen , zijn dit tekenen dat uw kip bedorven is.
Er kunnen namelijk bacteriën in zitten waar je erg ziek van kan worden als de kip niet goed gegaard is. Eet daarom nooit rauwe kip en gaar hem altijd totdat het vlees van binnen wit is en van het bot loskomt. Let ook op de houdbaarheidsdatum van kip wanneer je deze koopt.
Het duurt ongeveer 6 tot 48 uur voordat een salmonellabesmetting klachten veroorzaakt. Deze periode wordt de incubatietijd genoemd. Klachten die kunnen ontstaan zijn: misselijkheid, overgeven, diarree (soms met slijm en bloed), buikkrampen, koorts en hoofdpijn.
De algemene regel is om de kip 20 minuten per 500 gram te braden, plus een extra 20 minuten. Voor een kip van 2 kilogram komt dit neer op ongeveer 1 uur en 40 minuten. De kip is klaar als het sap dat eruit loopt helder is en de kerntemperatuur van het dikste deel van de dij 75°C bereikt.
Naarmate kip ouder wordt, verandert deze kleur een beetje richting grijs. Is je kip grijzig van kleur? Dan gooi je ze beter weg. Je kunt ook ruiken aan de kip.
Maar wat als je hebt geprikt en getemperatuurd, en de kip is toch rozig aan de binnenkant? Dat kan gebeuren, en nee, je hoeft niet je hele ovenschaal in de kliko te kieperen. Kippen die veel beweging hebben gehad, bijvoorbeeld vrije uitloop kippen of lekkere biokippen, hebben beter doorbloed vlees.
"Het is geen bloed" is je antwoord. In principe is wat pigment uit het beenmerg in het vlees gelekt; het is iets dat gebeurt bij kip in de buurt van botten. Het is veilig om te eten, of als de kleur je tegenstaat, om eromheen te eten.
Je moet de kip altijd goed doorbakken verhitten. Salmonella en campylobacter zitten op het vlees, niet er in. De problemen zijn er vooral omdat men bijvoorbeeld kip rauw heeft vastgehad, dan bakt en dan terug manipuleert, terwijl de bacteriën nog op de handen kleven.
Hele Kipfilet:
Bak ze op een hoog vuur om en om in ongeveer 3 minuten lichtbruin. Draai het vuur laag en bak de kipfilets aan beide kanten bruin in ongeveer 10-12 minuten gaar. Regelmatig keren. De kipfilets worden extra lekker als je een beetje verse tijm meebakt.
Bij kip steek je de kernthermometer altijd in de dij. Daar zit het dikste stuk vlees en zo ontwijk je stukken vet of bot. Heeft de kernthermometer een temperatuur van 70 - 72 °C bereikt? Dan is jouw sappige kippetje klaar!
Het is belangrijk dat kip door en door gaar is, zodat eventuele schadelijke bacteriën worden gedood. Kip is goed gaar als het vlees van binnen wit is en als het van het bot loskomt.
Om te testen of de kip gaar is, prik je in het vlees. Loopt er helder vocht uit, dan is de kip gaar. Is het vocht roze of troebel, dan moet ze nog wat langer in de oven. Of controleer de temperatuur met een vleesthermometer: bij een kerntemperatuur van 70°C is de kip gaar.
Bak je de kip te lang door, dan verandert het al snel in een taai stukje. Controleer daarom tijdig of de kip gaar is door de filet in het midden in te snijden. Als het midden niet meer transparant is of er helder sap uitloopt, weet je dat je goed zit.
De makkelijkste manier om je kip echt sappige te krijgen, is door hem low & slow te braden. De kip staat wel langer in de oven, maar verder hoef je niets bijzonders te doen. Kip die je op 165°C braadt, kan niet mislukken. De lage temperatuur zorgt dat het borstvlees en de bouten in 2½ uur langzaam gaar en mals worden.
Kip is geen steriel product en ten opzichte van andere voedselproducten is Salmonella relatief vaak op rauwe kip aanwezig (in 3,5% van de gevallen).
Het enige dat je kan doen, is wachten tot de giftige stoffen uit je lichaam verdwijnen. Om de ergste klachten te verlichten, kun je in de tussentijd wel gebruik maken van een aantal andere medicijnen. Bij overgeven of hevige diarree kun je ORS gebruiken om uitdroging te voorkomen.
Ja, bij een voedselinfectie ontstaan klachten, zoals diarree, misselijkheid, braken, buikpijn, buikkramp en koorts, niet eerder dan 8 uur na het eten of drinken van besmette producten. Soms zelfs pas na enkele dagen. De klachten verdwijnen meestal binnen 1 tot 3 dagen.
Nee, het is heel gebruikelijk dat kipvlees rond de botten roze is. Afhankelijk van de kookmethode kunnen andere delen van het vlees of sappen ook roze zijn (vooral gerookte vogels), als je het goed gegaard hebt, dan ben je in orde.
Over het algemeen geldt: als het taai of rubberachtig is, is het te lang gebakken . Verhit een pan op hoog vuur met een beetje olie. Dep de kipfilet droog, bestrooi hem aan beide kanten met zout en peper en leg hem voorzichtig in de pan. Laat de kipfilet bakken tot de onderkant goudbruin is (ongeveer 2 minuten).
Als de kip vreemd ruikt, gooi het dan meteen weg. Kleur: Verse gebakken kip is meestal goudbruin. Als de kip een grijze of groene tint heeft, is dit een teken van bederf. Textuur: Als de kip slijmerig of plakkerig aanvoelt, is dit een indicatie dat het niet meer veilig is om te eten.