Gebruik je wijsvinger om de navel voorzichtig schoon te maken met een milde zeep of zoutwateroplossing (fysiologisch water). Spoel grondig af met schoon water. Dep de navel na het douchen of baden droog met een handdoek. Als je massageolie, -crème of zonnebrandcrème aanbrengt, vermijd dan het navelgebied.
Met een pincet zitten peuteren in je navel is niet aan te raden, het risico bestaat dat er wondjes ontstaan. Indien je toch diep in je navel wil reinigen, gebruik een wattenstaafje.” Olie op een watje of wattenstaafje is dé manier om de navel te reinigen.
Dompel een wattenstaafje in ontsmettingsalcohol en wrijf er zachtjes mee over de binnenkant van je navel . Als het wattenstaafje vies wordt, gooi het dan weg en begin met een nieuw. Zodra het wattenstaafje er schoon uitkomt, gebruik je een nieuw wattenstaafje gedoopt in water om de alcohol uit je navel te spoelen, zodat je huid niet uitdroogt.
Waarom moet je jouw navel schoonmaken? Maak je je navel niet goed schoon, dan kan een opeenstapeling van bacteriën, vuil, zweet, lotion en pluis een nare geur ontwikkelen in je navel. Ook kan het leiden tot infecties, wat vaak gepaard gaat met een rode, jeukerige huid – zeker als je een navelpiercing hebt.
De zwarte kleur van het distale deel van de omphalolith ontstaat door oxidatie van vetten. Het proximale deel bestaat uit wit, glanzend epitheel. Een omphalolith is vaak asymptomatisch maar kan tot infectie of ulceratie van de navel leiden. Een omphalolith komt vaker voor bij patiënten met obesitas of een diepe navel.
Een diepe holle navel verschijnt meestal als er een schaduw onder de bovenste plooi van de navel zit . Dit type navel lijkt op een licht open mond. Sommige mensen in deze categorie hebben mogelijk een "trechter" navel, wat vaak voorkomt bij overtollig buikvet.
Maak de huid rond de navel nat en gebruik een kleine hoeveelheid zeep, die je goed inmasseert. Spoel daarna af met lauw water. Body Wash is een effectieve lichaamszeep die op het hele lichaam gebruikt kan worden – ook op huidzones die niet door een infectie, irritatie en een nare geur getroffen zijn.
Als je je navel niet regelmatig wast, krijgt de schimmel de kans zich te vermenigvuldigen. Maar ook onvoldoende afdrogen van de navel na baden of sporten kan een schimmelinfectie op deze plek doen ontstaan. Bacteriën en vocht zijn beide voedingsbodems voor schimmels, waardoor ze groot kunnen worden.
Een navelbreuk is een uitstulping van het buikvlies dichtbij de navel, door verhoogde druk in de buikholte. Vaak is er door deze druk sprake van een zwakke plek in de buikwand. Op de zwakke plek ontstaat een breuk, waarin vetweefsel of soms een deel van de darmen terechtkomen, die vervolgens uitpuilen.
Wel vies is de navelsteen: een ophoping van talg, textielvezels, huidvet, vuil en dode huidcellen in de navel. Dat vormt zich tot een soort zwart, stinkend steentje, een umboliet. Omdat het vastgekoekt zit in de huid, moet een arts het verwijderen.
'Wellicht dragen zij strakke kleding, waardoor de pluisjes de navel inschuiven en er niet meer uit kunnen', suggereert hij in zijn onderzoek. Zijn theorie is dat de haartjes kleine vezels van je kleding af schrapen, die blijven plakken in de diepte van je navel.
Als je buik flink groeit tijdens de zwangerschap, kan er zoveel druk van binnenuit op de buikwand komen te staan dat je navel gaat uitpuilen. Als je navel naar buiten 'plopt' tijdens de eerste zwangerschap, gebeurt dat meestal in het eind van het tweede of in het derde trimester van de zwangerschap.
Maak de navel deppend schoon met een wattenschijfje met lauw water. Droog de navel deppend af.
Onvolledige sluiting van de navelstreng: Bij de geboorte sluit de navelstreng zich meestal volledig, maar soms kan er een kleine opening achterblijven. Dit kan leiden tot een zwakke plek in de buikwand rond de navel, waardoor een navelbreuk ontstaat.
"De symmetrie, vorm en positie van de navel kan gebruikt worden om het reproductieve potentieel van vruchtbare vrouwen te schatten, inclusief het risico op genetisch erfelijke problemen", aldus de wetenschapper. Alle placentazoogdieren, inclusief mensen, hebben een navel.
In de holte, die per individu kan variëren in diepte, hopen transpiratie, water, kledingresten en dode huid zich op. Dit alles kan weken en leiden tot de verspreiding van bacteriën of schimmels die zich voeden met deze resten.
De milt zuivert het bloed en voert dode bloedcellen uit het bloed af. De milt gaat harder werken als u ziek bent. Bij een miltaandoening werkt de milt niet goed. Dit is erg pijnlijk en kan soms ook gevaarlijk zijn.
Bij een navelbreuk bevindt de uitstulping zich in de navel. Dit is zichtbaar als een zwelling in de navel. Naast de zwelling kunt u een pijnlijk en branderig gevoel in de navel ervaren, soms gepaard gaand met misselijkheid. Het is belangrijk om te weten dat een navelbreuk nooit vanzelf verdwijnt.
Wat is de smerigste plek van uw lichaam? Niet uw bilnaad, okselholte of neusgat, leert een inventaris van de bacteriesoorten op de huid van tien Amerikaanse vrijwilligers. Het lichaamsdeel met het grootste aantal verschillende bacteriën is de voorarm. En dat is niet de enige verrassing van het onderzoek.
Je navel is een goede verzamelplek voor bacteriën, zweet, vuil en pluisjes. Maak je het niet goed schoon, dan kan het zijn dat je navel begint te jeuken, rood wordt, ruikt of dat er omphalitis ontstaan. Dit zijn zwarte bolletjes die je hele navel kunnen vullen — iets waar je natuurlijk niet op zit te wachten.
In een aantal gevallen heeft pus een erg nare, zeer doordringende geur. Deze geur ontstaat als de infectie wordt veroorzaakt door een specifieke bacterie: de Pseudomonas aeruginosa. Naast dat deze bacterie groen pigment aanmaakt, verspreidt het ook een eiwit met een zeer onaangename geur.
Een omphalolith (Grieks: omphalos = 'navel' en lithos = 'steen') is een zeldzaam verschijnsel. Daarbij vormt zich als gevolg van langdurig slechte hygiëne een zwarte, vaste massa in de navel van de patiënt. Deze massa bestaat uit keratine en talg.
Sinus pilonidalisvan denavel(haarnestcyste) is een verworven aandoening, bestaande uit een cyste die ontstaat in de navelopening rondom een of meer (lichaams)haren, al dan niet in combinatie met ontstekingsverschijnselen als pijn, (riekende) afscheiding en/of cellulitis (fig. 152.1) [1.
Soms gaat de navel uitpuilen: dat is een navelbreukje. Meestal verdwijnt dat vanzelf na het eerste levensjaar, anders zeker voor het derde jaar, als de buikspieren wat steviger worden. Het is dus niet nodig om er een pleister over te kleven of het af te spannen, dat heeft geen enkel effect.
De mini buikwandcorrectie vindt plaats onder algehele narcose. Tijdens deze ingreep verwijdert de plastisch chirurg het overtollige huidweefsel onder de navel, eventueel in combinatie met plaatselijke vetverwijdering via liposuctie. De navel zelf wordt hierbij niet verplaatst.