Kooktijd en gewichtstoename Wist je dat penne tijdens het koken ongeveer twee keer zo zwaar wordt? Dit komt doordat de pasta water opneemt. 100 gram ongekookte penne wordt dus ongeveer 200-220 gram na het koken.
Voor aardappels, pasta en rijst kun je heel gemakkelijk uitrekenen wat het verschil is tussen het ongekookte en gekookte gewicht: Aardappelen: ongekookt 100 gram = gekookt 110 gram (x 1,1) Pasta: ongekookt 100 gram = gekookt 250 gram (x 2,5) Rijst: ongekookt 100 gram = gekookt 295 gram (x 2,95)
Warm kliekjes liever niet voor een tweede keer op. Je hebt dan meerdere keren dat het eten op kamertemperatuur komt. Dan kunnen bacteriën uitgroeien.
Rijst en pasta verdubbelen hun gewicht door het te koken. 100 gram ongekookte pasta wordt dus 200 gram gekookte pasta. Vlees verliest ongeveer een derde van het gewicht tijdens de bereiding.
Pasta afspoelen na het koken
Het afspoelen van de pasta kan de smaak en textuur verminderen en de saus hecht zich niet zo goed aan de pasta. Als je de pasta niet meteen gaat serveren, voeg dan een beetje olijfolie toe om te voorkomen dat het aan elkaar plakt.
Spoel de pasta nooit af , anders plakt de saus er niet aan. Nooit, nooit. Je verwijdert zetmeel uit de pastasaus, anders plakt de saus niet.
De pasta afspoelen met koud water.
Daarmee hecht de saus juist zo goed aan de pasta. Bij koude pastasalades kan dit wel prima.
Verse pasta zet niet zo veel uit als je het kookt . Het heeft nog steeds al zijn oorspronkelijke vocht, terwijl gedroogde pasta... droog is. Pasta krimpt als je het droogt en zet uit als je het weer hydrateert.
Daar komt bij dat rijst ongeveer 2,5 keer groter wordt als je het gaat koken, en pasta twee keer zo groot. Ga je rekenen met de hoeveelheid rijst of pasta voordat je begint met koken, dan kun je je als je geen wiskundeknobbel hebt al snel vergissen, met als gevolg dat je eten moet weggooien.
Volgens de omrekentabel van Barilla resulteert 2/3 kopje droge penne pasta in 1 1/4 kopje gekookte penne pasta.
Bacillus cereus braaktype
Soms heb je ook last van buikkramp, hoofdpijn, koorts of diarree. Meestal zijn de klachten binnen 24 uur verdwenen. Vooral het eten van te warm bewaarde of te langzaam afgekoelde zetmeelrijke producten, zoals rijstschotels, kunnen deze klachten veroorzaken.
Koude pastasalade is heel gezond. Gezonder zelfs dan warme pasta. Dat heeft alles te maken met het zetmeel dat in de pasta zit. Wanneer je pasta namelijk laat afkoelen wordt het zetmeel omgezet in resistent zetmeel, wat zich als een voedingsvezel gedraagt.
De grote boosdoener is de Bacillus cereus, een bacterie die na een dag of twee enorm woekert en toxines produceert die leiden tot een voedselvergiftiging. De bacterie vormt sporen die hittebestendig zijn waardoor de gifstoffen massaal vermenigvuldigen als je jouw restje opwarmt in de microgolfoven.
Gekookte pasta weegt meer omdat het water absorbeert . Als je je eten droog weegt, maar onder de gekookte versie rekent, onderschat je je portie, omdat de gekookte versie het watergewicht omvat dat tijdens het koken is opgenomen.
De duimmethode: neem een bundel ongekookte spaghetti met de dikte van je duim. Dit is ongeveer 80-90 gram, perfect voor één persoon. De opscheplepel-truc: één standaard opscheplepel gekookte spaghetti is ongeveer 65-75 gram. Twee opscheplepels is dus een normale portie voor een volwassene.
Je persoonlijke voorkeur voor gaarheid speelt ook een rol in de verhouding. De vuistregel is dat 56 gram droge pasta ongeveer 250 ml gekookte pasta oplevert.
Afhankelijk van de vorm zal pasta na het koken ongeveer verdubbelen in volume , dus de hoeveelheid gekookte pasta kan variëren. Voor kleinere vormen zoals penne, elleboogjes, rotini en vlinderdasjes is ongeveer ½ kopje droge pasta 60 gram, dus dat is een goede vuistregel. Een doos van 340 gram van deze vormen bevat zes porties.
Gedroogde pasta's zijn het lekkerst in hartige gerechten, zoals ragùsauzen, soepen en ovenschotels. Eenmaal gekookt, groeit de gedroogde pasta meestal tot twee keer zijn oorspronkelijke omvang .
Omdat pasta voornamelijk uit zetmeel bestaat, zal de pasta, zodra deze in water wordt gelegd, het water absorberen door osmose en opzwellen . Dit is te zien op de afbeelding links: de ongekookte pasta aan de linkerkant is klein en broos, terwijl de gekookte pasta aan de rechterkant is opgezwollen en zichtbaar groter.
Als je Italiaanse pasta kookt, hoef je deze na het koken niet af te spoelen, ongeacht het gerecht dat je maakt. Door te spoelen verwijder je de zetmeelachtige coating van de noedels, wat niet alleen extra smaak en een goudbruine kleur geeft, maar ook helpt om de saus aan de pasta te laten hechten .
Verse pasta heeft een lichte textuur en een subtiele smaak, terwijl gedroogde pasta meestal zwaarder en intenser is. Beide soorten hebben hun plaats op tafel en kunnen in verschillende gerechten worden gebruikt, maar als je op zoek bent naar iets lichts en delicaats, werkt verse pasta het beste .
Opwarmen verbetert ook de voedingswaarde
Nog meer goed nieuws: als de gedachte aan koude pasta je niet aanspreekt, kun je zetmeelrijke producten die gekoeld zijn opgewarmd, opnieuw opwarmen om de extra resistente zetmelen die zich hebben gevormd, te behouden. Je kunt dus koken, koelen, opwarmen en ervan genieten, met vergelijkbare gezondheidsvoordelen.
Zout gebruiken tijdens het koken van pasta is een absolute must! Het hoeft niet veel te zijn, maar het maakt je uiteindelijke gerecht echt veel lekkerder. Zout is namelijk een smaakversterker. Door zout toe te voegen aan het kookwater krijgt de pasta al meer smaak terwijl het kookt.
Deskundigen (zoals Alton Brown) beweren dat je met de truc voor het koken van pasta met koud water de kooktijd kunt halveren en dat je minder water hoeft te gebruiken .
Het kookvocht van pasta, ook wel pastawater genoemd, is zo'n bijproduct dat je normaal gesproken meteen weggooit, maar juist goed kunt gebruiken bij het koken. Tijdens het koken neemt het water zetmeel van je pasta over.