Vuistregel: zonnebloemolie en companen zoveel mogelijk vermijden, vis(olie) of algenolie juist blijven slikken. Transvetten zijn écht ongezond; ze ontstaan onder andere bij het frituren met onverzadigde oliën en bij een sterke bewerking van vetten (dus bijv. het productieproces van margarine).
De oliën die je beter kunt vermijden bij het koken zijn oliën zoals soja-, maïs-, koolzaad-, zonnebloem- en saffloerolie . Deze oliën bevatten onstabiele vetten en zullen de voedingswaarde van je eten decimeren. Oh, en ze vormen tegelijkertijd een groot gezondheidsrisico.
Verzadigde vetzuren zitten vooral in dierlijke levensmiddelen zoals in zuivel en vlees, maar ook in koek, gebak en snacks. En kokosolie en palmolie bevatten veel meer verzadigd vet dan andere plantaardige oliën. Verzadigde vetzuren worden over het algemeen gezien als 'slechte' vetzuren.
De beste eetbare oliën voor de gezondheid zijn extra vierge olijfolie, koolzaadolie en pindaolie . Deze bevatten allemaal goede vetten en antioxidanten die essentieel zijn voor het algehele welzijn.
Is elke dag een lepel olijfolie gezond? Ja, een halve eetlepel doet al wonderen. Uiteraard is het wederom belangrijk dat het in je dieet past.
Bij het kiezen van een bakolie is het het beste om een olie te kiezen die rijk is aan meervoudig en/of enkelvoudig onverzadigde vetten . Dit zijn hart-gezonde vetten die afkomstig zijn van voedingsmiddelen zoals olijven, zaden, noten en groenten. Olijfolie, rijk aan enkelvoudig onverzadigde vetten, is een bijzonder gunstige keuze voor de gezondheid van het hart.
Beide oliën bieden uitstekende gezondheidsvoordelen: Hartgezondheid: Beide vetten zijn rijk aan enkelvoudig onverzadigde vetten, die bijdragen aan het behoud van een gezond cholesterolgehalte. Antioxidanten: Olijfolie bevat polyfenolen, terwijl avocado olie rijk is aan vitamine E en luteïne.
Essentiële olie kan giftig zijn
Eucalyptus of tea tree olie bijvoorbeeld. Andere oliën, zoals citroenolie of pepermuntolie, kunnen wel ingenomen worden, maar ook daarbij is voorzichtigheid geboden. Essentiële oliën zijn namelijk zeer geconcentreerd en kunnen toxisch zijn wanneer ze onjuist worden ingenomen.
Omega-6-vetzuren komen voor in oliën zoals maïs, saffloer, zonnebloem, soja en plantaardige oliën, en in producten die met deze oliën worden gemaakt. Een overmatige consumptie van omega-6-vetzuren kan het lichaam aanzetten tot de productie van ontstekingsbevorderende stoffen, en het Amerikaanse dieet bevat over het algemeen veel omega-6-vetzuren.
Met name de Omega 9 vetzuren (olijfolie, avocado, rijstolie) werken cholesterol-verlagend. Gebruik deze dagelijks bij hart-en vaatproblemen en vul aan met Omega-3 en -6 vetzuren. Eet dus ook dagelijks voeding uit de Omega-3 en -6 groep, maar de nadruk moet liggen op de Omega-3 vetzuren en niet op de Omega-6.
Hoewel zonnebloemolie veel gebruikt wordt om in te frituren, is het niet de gezondste keuze. Bij hoge temperaturen kunnen schadelijke stoffen zoals aldehyden ontstaan. Zeker bij herhaald gebruik wordt dit risico groter.
Olijfolie bevat bijna tien keer zoveel vitamine K dan zonnebloemolie, lezen we in de NEVO-tabellen. Deze vitamine is belangrijk voor de bloedstolling, maar ook voor je botstofwisseling. Ook bevat het vitamine A, in tegenstelling tot zonnebloemolie, waar helemaal geen vitamine A in zit.
Behalve vloeibaar frituurvet is gewone plantaardige olie, zoals zonnebloemolie en olijfolie, ook geschikt om in te frituren. Extra vierge olijfolie wordt vanwege de smaak vooral koud gebruikt voor pasta, salade, vinaigrettes, tapenades en koude sauzen. De smaak gaat grotendeels verloren na verhitting.
De enige olijfolie die je in de keuken en op tafel zou moeten gebruiken is de extra vierge olijfolie! Volgens een aantal wetenschappelijke studies (zie referenties) is bakken en braden in extra vierge olijfolie het meest gezond van alle vetten en oliën.
Zonnebloemolie bevat duidelijk meer vitamine E dan olijfolie, wat de cellen, celwand, bloedbaan en weefsels beschermt. Ook bevat zonnebloemolie meer vitamine K, wat nodig is voor een goede bloedstolling. Olijfolie bevat dan weer meer omega 3-vetzuren, die beschermen tegen hart- en vaatziekten.
"We noemen een olie gezond als die rijk is aan onverzadigde vetzuren. Oliesoorten met veel verzadigde vetten sorteren we in de categorie 'ongezond", legt hij uit. Hij raadt aan om vooral olijfolie, koolzaadolie en sojaboonolie te gebruiken. "Olijfolie is rijk aan enkelvoudige onverzadigde vetten", verduidelijkt Sollid.
Een cardioloog is een dokter die gespecialiseerd is in het opsporen, behandelen en voorkomen van ziekten die te maken hebben met het hart en de bloedvaten. Van hoge bloeddruk en hartritmestoornissen tot hartfalen en aangeboren hartafwijkingen, de cardioloog is de expert voor alles wat met het hart te maken heeft.
Er zijn oliën die als olie verkocht worden voor consumptie, zoals arachide-, maïs, olijf-, saffloer-, sesam-, soja- en zonnebloemolie. Daarnaast zijn er oliën die in voedingsmiddelen zitten. Zoals: maïs-, raap, soja- en katoenzaadolie.
De cardiologische zorg in Nederland staat onder druk door een groeiend tekort aan echocardiografisten. Tegelijkertijd migreren veel gemotiveerde artsen en zorgprofessionals naar Nederland, maar zij ondervinden vaak belemmeringen bij de erkenning van hun diploma's.
Bakken in olijfolie
Je kan dus met elke soort olijfolie bakken en dus ook met (extra) vierge olijfolie. Enkel bij extreme verhitting, zoals wokken op extreem hoge temperatuur, kunnen er PAK's ontstaan. Dit zijn dezelfde schadelijke stoffen die ook ontstaan wanneer eten aanbrandt.
Een kleine hoeveelheid olijfolie voor het slapen kan je lichaam helpen om beter tot rust te komen. Dat komt doordat de gezonde vetten in olijfolie een rol spelen bij de aanmaak van belangrijke signaalstoffen in de hersenen, zoals serotonine en melatonine.
Hoeveel olijfolie voor de stoelgang? Zoals je nu inmiddels weet is het goed om elke dag een paar eetlepels olijfolie te nemen. Het is een soort smeermiddel voor de darmen en kan de spijsvertering ondersteunen. Het bevordert een soepele stoelgang door de darmwand te verzachten en helpt bij de opname van voedingstoffen.