Medium gebakken vlees heeft een gelijkmatig roze kleur door het hele stuk bij 55-60°C. Het voelt steviger aan dan de vorige twee graden, maar is nog steeds sappig. Er komt minder vocht vrij bij het aansnijden en de textuur is wat compacter.
Gaar varkensvlees moet van binnen een lichtroze tot witte kleur hebben. Een klein beetje roze is acceptabel, maar het moet niet rauw of rood lijken. De sappen die uit het vlees komen, moeten helder zijn, niet rood of roze.
Vlees heeft grijze of bruinachtige kleur
Ook deze kleur wordt veroorzaakt door myoglobine. Het vlees aan de buitenkant van de verpakking wordt blootgesteld aan meer zuurstof, waardoor het die rode kleur krijgt. Het vlees in het midden van de verpakking komt niet in aanraking met zoveel zuurstof.
Donker vlees van varken heeft de neiging een roze tint te hebben, zelfs wanneer het goed gekookt is boven de 170 graden. Maak je geen zorgen over de kleur als de temperatuur goed is.
Lichte verkleuring door oxidatie is vaak onschuldig, vooral bij vacuümverpakt vlees dat donkerder kan worden. Als het vlees echter grijs, groen of bruinachtig is geworden, gooi het dan weg ondanks een normale geur. Vertrouw bij twijfel altijd op meerdere zintuigen en niet alleen op de geur.
Vlees dat echt bedorven is, kan behoorlijk stinken. Het kan bijvoorbeeld ranzig ruiken of naar rotte eieren. Vlees dat zo ruikt, kun je niet meer eten. Ook niet als de TGT-datum nog niet is verstreken.
Rundvlees hoeft niet kakelvers te zijn en mag wat gerijpt zijn. Het wordt daar zelfs beter van. Door de invloed van licht en zuurstof kan het daardoor wel wat donkerder van kleur zijn.
Voor kip en vlees zoals gehakt, hamburgers en worst geldt: verhit het door en door voordat je het opeet. Daarmee voorkom je een voedselinfectie. Een uitzondering: vlees uit 1 stuk van runderen en varkens (varkenshaas, biefstuk, rosbief) kun je rosé eten. Maar ook bij dit vlees is doorbakken de meest veilige keuze.
Varkensvlees heeft een blank tot roze of rode kleur. Kenmerkend is dat één stuk varkensvlees twee tinten kan bevatten, bijvoorbeeld zowel licht- als donkerroze. Varkens worden relatief jong geslacht, wat resulteert in mals, zacht en licht verteerbaar vlees.
Varkenshaas bak je rosé. Het vlees is klaar om op te dienen wanneer het een kerntemperatuur heeft van 60 graden. Steek een vleesthermometer in het dikste gedeelte om de temperatuur te meten. Heb je geen thermometer?
Bruine of grijze vlekken duiden op oxidatie en bacteriegroei. Groene verkleuring is een duidelijk teken dat het vlees bedorven is. Ook als je regenboogkleurige schakeringen ziet op het oppervlak, moet je het vlees niet meer gebruiken. Een slijmerig of plakkerig oppervlak is een ander belangrijk waarschuwingssignaal.
Bedorven vlees kan namelijk toxisch worden, en dat heeft niets meer te maken met bacterien of zo (die je inderdaad dood kunt bakken) maar gewoon dat het vlees, om het maar simpel te zeggen, onder invloed van verrotting een andere chemische samenstelling heeft gekregen. Dat kan je door verhitting niet meer goed krijgen.
Lamsvlees ruikt altijd, wat je ook doet, en dat komt door het gras dat ze eten. Het produceert een heel rare geur. De meeste mensen denken dat de geur van lammetjes komt door hun wollen vacht, maar dat is niet zo, het komt door het gras dat ze eten.
Steaks, schnitzels en braadstukken van rundvlees kan je gewoon eten als ze nog roze of rood van binnen zijn, zolang ze van buiten maar gaar zijn.
Als je het vlees voorzichtig insnijdt, is deze een beetje wit of lichtroze van kleur. Dan is het gaar. Haal de rollade uit de pan, dek het af met wat aluminiumfolie en laat het vlees nog even rusten.
Varkenshaas kun je niet medium-rare eten. De meest veilige keuze is om het doorbakken te bereiden.
De huidige minimale veilige temperatuur voor varkensvlees is 145. Dat geeft je medium rare en een beetje roze.
Het vlees kan een groene kleur krijgen omdat deze bepaalde vleessoort bijvoorbeeld bij de slager in grote aantallen gemaakt wordt en op elkaar komt te liggen, hierdoor krijgt het vlees geen zuurstof en verkleurd het. Je ziet dit bijvoorbeeld het meeste terug bij stooflappen, poulet, biefstuk en bief reepjes.
- Varkensvlees: Vers varkensvlees ruikt mild en licht zoet. Als het bedorven is, kan het een zure of rottende geur afgeven, vergelijkbaar met bedorven melk of mest.
Lekker varkensvlees is mals en sappig, en blank tot roze van kleur.
Het is erg belangrijk om varkensvlees goed te verhitten, zodat bacteriën worden gedood. Vlees uit één stuk van varken, zoals varkenshaas, kan rosé gegeten worden, omdat de meeste bacteriën altijd aan de buitenkant van het vlees zitten. Maar doorbakken blijft de meest veilige keuze.
Varkenshaas hoef je niet te doorbakken, deze kun je rosé eten. Dit komt omdat het vlees uit één stuk bestaat, net als bij biefstuk. De bacteriën zitten dan enkel aan de buitenkant en worden direct gedood wanneer je het vlees aanbakt in de pan.
Hoe herken ik bederf? Het vlees heeft een afwijkende geur, is grauw verkleurd of plakkerig. Eet geen vlees dat er raar uitziet of niet goed ruikt. Bewaartip voor dit product Bewaar vlees goed afgedekt onderin de koelkast zodat vleessappen niet op andere producten kan lekken.
Alles wat plakkerig of slijmerig aanvoelt (rauw rund- en varkensvlees voelt plakkeriger aan, terwijl gevogelte slijmerig wordt als het bedorven is). Als je een van deze veranderingen voelt, gooi het dan weg.
Eet geen rauwe kip of varken. Deze vormen een extra risico voor ziekteverwekkers. Voor kip en gemalen vlees (zoals gehakt of worst) geldt: Verhit het door en door voordat je het opeet om voedselinfecties te voorkomen.