Mensen denken vaak dat de croissant uit Frankrijk afkomstig is, maar niets is minder waar. De croissant komt oorspronkelijk uit Wenen, de hoofdstad van Oostenrijk, en dus niet uit Frankrijk.
Een op de croissant gelijkend baksel wordt van oudsher Kipferl genoemd en is ontstaan in Oostenrijk, het wordt al vermeld in de 13e eeuw. De croissant werd rond 1839 geïntroduceerd door de Weense zakenman August Zang toen hij in Parijs de Boulangerie Viennoise (Weense bakkerij) opende aan de Rue de Richelieu.
Hoewel de Franse croissant wereldberoemd is, is de oorsprong ervan terug te voeren op de Oostenrijkse kipferl, een halvemaanvormig gebakje dat dateert uit de 17e eeuw. De Italiaanse versie – de cornetto – ontstond in de 18e eeuw, aangepast aan lokale ingrediënten en voorkeuren.
Het schijnt trouwens dat de croissant helemaal geen Franse, maar een Oostenrijkse uitvinding is. Hij stamt uit het jaar 1683 toen de Sultan van het Ottomaanse Rijk, Mehmed IV, de oorlog verklaarde aan Keizer Leopold de Ie van Oostenrijk met de voorspelling dat hij hem in mootjes zou komen hakken.
De kipferl werd pas echt Frans toen de bakkers in Parijs het bekende luchtige deeg gingen gebruiken om het te maken. Want dat deeg is een echte Franse uitvinding. Zo werd de croissant zoals wij die kennen geboren en veroverde hij de rest van de wereld.
Door de vele ontwikkelingen zijn voedingsdeskundigen en historici het erover eens dat de croissant een typisch Frans gebakje is geworden. De Franse overheid riep hem in 1920 zelfs uit tot nationaal Frans product.
In tegenstelling tot wat velen denken, is de croissant geen Franse uitvinding. De basis van dit maanvormige broodje ligt in Oostenrijk en Hongarije. Viennoiserie betekent letterlijk vertaald dan ook 'dingen uit Wenen'. Tijdens de belegering van Wenen in 1683 werd de stad door duizenden Ottomaanse soldaten omsingeld.
Fransen eten hun croissant als ontbijt, meestal zonder iets erop. Wel soppen ze 'm lekker in een kop koffie. Een lik mooie jam of marmelade mag, al is het niet heel gebruikelijk in het land zelf. Boter is een no-no – het broodje zit van zichzelf al boordevol boter.
Hoewel velen croissants beschouwen als het ultieme Franse gebakje, is de croissant eigenlijk uitgevonden in Oostenrijk . Het is 1683 en het Turkse Rijk heeft Wenen, Oostenrijk, omsingeld met plannen om de stad binnen te vallen. Deze plannen omvatten het graven van tunnels en het veroveren van de stad vanuit de ondergrond.
Croissants hebben een vergelijkbare halvemaanvorm als croissants, maar de meeste aspecten van dit gebak zijn anders. In tegenstelling tot croissants zijn croissants niet gelamineerd . Hierdoor lijken croissants meer op brood dan croissants.
Franzbrötchen - letterlijk 'Frans broodje' - is een klassiek broodje uit Noord-Duitsland dat een beetje lijkt op een croissant. De oorsprong kan worden herleid tot het begin van de 19e eeuw tijdens de belegering van Hamburg door Napoleontische troepen. Het is een beetje als een Duitse croissant!
Hoewel sommige cornetti's krokant zijn, zoals croissants, hebben veel andere een zachtere, rijkere textuur. Om het nog ingewikkelder te maken: in delen van Noord-Italië worden cornetti's "brioche" genoemd, hoewel dit per regio een andere betekenis kan hebben.
Een cornetto (niet te verwarren met het ijsje!) is Italië's antwoord op de croissant. Letterlijk zelfs, want het betekent 'kleine hoorn'.
De uitslagen van de eerste editie van “De Lekkerste Croissant van Nederland” lagen dicht bij elkaar. Henrik Wullems van De Ambachterij in Schoonrewoerd won de wedstrijd. Hij werd gevolgd door Maurice Petitjean van Le Petitjean in Rotterdam en Dré Eversteijn, eigenaar van Banketbakkerij Wesseling in Leidschendam.
Croissant. Een klassiek Frans ontbijtbroodje, gemaakt van meerdere lagen gerezen bladerdeeg en echte roomboter. Door het vouwen en rollen van het deeg ontstaat een heerlijk luchtige, krokante structuur met een rijke, boterige smaak. Goudbruin gebakken voor een knapperige buitenkant en een zachte, luchtige binnenkant.
In deze blog geven wij een korte geschiedenis van het knapperige, halve maan gevormde broodje die we allemaal kennen. Mensen denken vaak dat de croissant uit Frankrijk afkomstig is, maar niets is minder waar. De croissant komt oorspronkelijk uit Wenen, de hoofdstad van Oostenrijk, en dus niet uit Frankrijk.
Turkije staat bekend om zijn respect voor diverse geloofsovertuigingen, waar verschillende religies vreedzaam naast elkaar bestaan. Moskeeën, kerken en synagogen zijn indrukwekkende architectonische meesterwerken die het rijke religieuze erfgoed van het land weerspiegelen.
Volgens Bot mogen we de croissant zelf geen gezond product noemen. „Er zitten weinig stoffen in die een positieve bijdrage leveren aan je lichamelijke gezondheid.” Dat komt volgens haar doordat een croissantje veel verzadigde vetten bevat. Het croissantje levert hierdoor veel calorieën op, met weinig volume.
Van oudsher zijn croissantjes officieel krom, maar zijn eerst nog volledig met roomboter gemaakt. Later hebben de Fransen het vervangen door margarine, omdat roomboter te duur werd voor de gewone man. De gebogen croissants die je nu in Frankrijk koopt zijn daarom nog altijd met (een toevoeging van) margarine gemaakt.
In Italië noemen ze het een cornetto. Deze heeft van alle buitenlandse soorten ook het meeste weg van een croissant. Het verschil zit 'm in minder boter in het deeg en meer suiker, honing of vanille.
De xuixo (spreek uit: suso) komt oorspronkelijk uit het Spaanse Girona in Catalonië. Het lijkt op een gefrituurde croissant gevuld met banketbakkersroom en bedolven onder een laag kristalsuiker.
Franzbrötchen lijken een beetje een mix van de Scandinavische kaneelbroodjes en Franse croissants. Maar je vindt ze veel in het Duitse Hamburg. Heerlijk voor bij het ontbijt, maar ook als lekkernij bij de koffie.