Pardon, sorry, excuseer, wablief
Toch als je zelf duidelijk genoeg praat. Maar er is wel degelijk een regionale verdeling te zien: Wablief, wablieft en watblieft zijn duidelijk overwegend Belgisch: op een enkele uitzondering na komen ze amper voor buiten Vlaanderen.
Het hangt af van de regio waar je bent, "dank u" is "dank u wel", "hartelijk dank" kan op verschillende manieren worden gezegd, een daarvan is "hartelijk bedankt". "Merci" of "mercikes" kan ook worden gebruikt om "dank u wel" te zeggen.
In België betekent poepen 'seks hebben', in Nederland 'kakken'. Waar komt dat verschil vandaan? Poepen in de betekenis 'seks hebben, neuken' komt van pop. Poepen in de betekenis 'je behoefte doen, kakken' komt van poep.
Hallo zeggen in het Nederlands afhankelijk van de regio
In België, in het Vlaams: “dag“. In het noorden, rond Groningen en Twente: “moi” in de ochtend en “Goei'n dag“.
Het Vlaams woordenboek » stortbad.
Het werkwoord “poepen” betekent in Nederland naar de WC gaan voor een grote boodschap. In het Vlaams “kakken”. Als Nederlander, moet je in Vlaanderen oppassen dat je niet het woord “poepen” gebruikt als je naar de WC gaat. In het Vlaams betekent dit seks hebben.
In het Nederlands is er “slaapwel” of “welterusten”. Je zegt het tegen iemand die gaat slapen, en als het goed uitgesproken wordt (dat wil zeggen: “slaapwel” op z'n Vlaams en “welterusten” op z'n echt Nederlands) dan wordt je (of diegene waar je het tegen zegt) echt ingedekt onder een deken vol warmte.
Een maandstonde is bijgevolg een bepaalde periode tijdens de maand, zoals de menstruatie. Het woord wordt alleen in deze betekenis gebruikt, tegenwoordig bijna alleen in Vlaanderen.
Het betekent 'mooi' ('een schoonheid'), of 'netjes' ('schone lakens'). Welke is de oorspronkelijke betekenis? - Quora. Het woord 'schoon' wordt in Nederland en Vlaanderen anders geïnterpreteerd. Het betekent 'mooi' ('een schoonheid'), of 'netjes' ('schone lakens').
Wateren, urineren, plassen. De tweede uitspraak (pissen dus—noot van B.C.) gold in beschaafde gezinnen als gemeen.
Wat meteen opvalt, is dat er een aantal typisch West-Vlaamse benamingen zijn. Massa's (goed/lekker), beregoed/lekker en stijf goed/lekker komen bijna uitsluitend in West-Vlaanderen voor, met enkele uitlopers in Oost-Vlaanderen.
Voorbeelden van Vlaamse straattaal zijn "scasseren" voor "onzin vertellen" (Italiaans: scassare), "wat een bordel" voor "wat een toestand" (Italiaans: bordello), "ik zweer u" voor "ik verzeker je" (Italiaans: ti giuro), "ga kakken" voor "maak dat je wegkomt" (Italiaans: va a cacare), "patat" voor iets dat heel mooi is ...
bil / dij | Vlaanderen.be.
"Ik zit vol" is eenvoudig en beschrijft alleen je status. "Dat zat wel goed" betekent niet altijd dat je vol zit, maar dat je het erg lekker vond, of dat het je precies bevredigde zoals je wilde.
Daar zijn woorden bij die in België wel bekend zijn, maar niet gebruikt worden – zoals doei, hartstikke, nou, onwijs, ouwehoeren – maar ook woorden die in België onbekend zijn, zoals chipknip, kinnesinne, ouwebeppen, sappelen, een wassen neus, de hand met iets lichten.
of 'pinnen/pasje' (met pin/card). 'Met de (bank)kaart' of 'Bancontact'.
Een ander voorbeeld van gedeelde Brabants-tussentaal is het woord subiet/sebiet, in de betekenis 'heel binnenkort, maar niet meteen'. In die betekenis is dat woord ook gangbaar in heel Vlaanderen, maar het wordt niet als standaardtaal beschouwd.
'Hallo' wordt overal veel gebruikt, maar 'hoi' wordt alleen in Nederland (en misschien in Noord-Vlaanderen) gebruikt.
Belgen en Nederlanders geven één kus op de wang of drie kussen. In Wallonië geven ook mannen elkaar een kus, in Vlaanderen geven mannelijke vrienden sneller een hand. Ga je meer naar het Zuiden dan zie je dat Spanjaarden en Portugezen elkaar twee kussen geven.