Langdurige hoge blootstelling aan chloraat kan volgens de Nederlandse voedselautoriteit in de mens leiden tot een verstoorde schildkierfunctie. Het is evenwel onwaarschijnlijk dat de incidentele inname van voeding met hoge chloraatgehalten tot acute gezondheidseffecten zal leiden, zo luidt het.
Veroorzaakt hoesten en piepen. Buikpijn. Transporteert zuurstof, wat hoofdpijn, vermoeidheid, duizeligheid en een blauwe kleur van de huid en lippen (methemoglobinemie) veroorzaakt . Blootstelling aan zeer hoge concentraties kan ademhalingsproblemen, flauwvallen en zelfs de dood veroorzaken.
Als je éénmalig veel te veel chloraat binnenkrijgt, dan kan het leiden tot schade aan rode bloedcellen. Maar zo'n hoeveelheid krijg je via de voeding of het drinkwater niet binnen.
Inademen van chloor tast het luchtwegepitheel aan. De symptomen kunnen gaan van irritatie van de ogen, de neus en de keel, pijn ter hoogte van de bovenste luchtwegen bij ademen, hoesten, kortademigheid, misselijkheid en braken, tot zelfs zeer ernstige verschijnselen zoals cyanose, glottisoedeem en larynxspasmen.
Inademen. Bij eenmalig inademen van chloordamp met irritatie van de bovenste luchtwegen, tranende ogen, neusloop, een prikkelende keel en hoest moet je onmiddellijk de plaats van het ongeval verlaten. Over het algemeen zullen de symptomen spontaan verdwijnen na enkele uren.
Inademen van chloordampen kan leiden tot bronchospasmen en inflammatie van de luchtwegen, gaande tot een bronchoconstrictie. Een eenmalige blootstelling aan chloordamp kan ernstige gevolgen hebben zowel op korte als op lange termijn en moet steeds ernstig worden genomen.
Gevolgen voor je gezondheid
Het kan namelijk leiden tot huidproblemen, zoals bultjes, jeuk, uitslag of schilfertjes. Ook kan het leiden tot ademhalingsproblemen, zoals hoesten of benauwdheid. Ook oogproblemen, zoals rode prikkende ogen of opgezwollen oogleden zijn mogelijke gevolgen.
Chloride zorgt samen met natrium en kalium voor de vochtbalans in het lichaam. Dit heeft weer effect op je bloeddruk. Zout is een belangrijke bron van chloride in onze voeding. Te veel zout kan leiden tot een hoge bloeddruk.
Klassieke symptomen van acute chloorvergiftiging zijn
Vloeibaar chloor veroorzaakt ernstige chemische brandwonden bij contact met de huid. Ook bevriezing van het weefsel is een typisch gevolg. Als chloor in hoge concentraties wordt ingeslikt, kan het ook chemische brandwonden veroorzaken.
Alleen bij zeer hoge doseringen kan chloraat schade veroorzaken, vooral aan niercellen. “Als je te veel chloraat binnenkrijgt, dan kan dat in je lichaamscellen allerlei verdedigingsmechanismen remmen”, aldus Van den Berg. En dit heeft gevolgen voor de cellen en daar zijn vooral nieren gevoelig voor.
Acute toxiciteit Chloraat is voor mensen dodelijk bij orale blootstelling aan ongeveer 50 mg/kg lichaamsgewicht en meer (EFSA, 2015).
Als onvoldoende wordt geademd, loopt het koolzuurgehalte in het bloed te hoog op. Dit kan de oorzaak zijn van een aantal klachten als hoofdpijn bij het wakker worden, nachtmerries en spontane benauwdheid 's nachts, sufheid, gebrekkige eetlust en concentratiestoornissen.
Het inademen van chloordamp:
Wanneer van in het begin hevige klachten optreden (de indruk te verstikken, moeilijkheden om te ademen) is een doktersadvies is aangewezen. Voor mensen met symptomen die allergisch zijn of die astma hebben, is het beter niet af te wachten, maar dadelijk naar de huisarts te gaan.
Chloor zit in het water om het schoon te houden en verspreiding van bacteriën en vuil te voorkomen. Maar helaas is het niet zo goed voor je huid. Het droogt de huid uit en kan ook huidirritaties veroorzaken. Even douchen na het zwemmen kan dit voorkomen.
Langdurige hoge blootstelling aan chloraat kan in de mens leiden tot een verstoorde schildkierfunctie. Het is onwaarschijnlijk dat incidentele inname van voeding met hoge chloraatgehalten tot acute gezondheidseffecten zal leiden.
Bij een grotere blootstelling aan chloraten tasten deze je rode bloedcellen aan. ,,Bij een zware vergiftiging kan je hemolyse krijgen, waarbij je rode bloedcellen worden afgebroken, en dat heeft kwalijke gevolgen voor de nieren. Dat gaat in dit geval niet gebeuren, wees gerust.”
Chloor en zijn dampen kunnen hoesten, pijn op de borst, vochtophoping in de longen, laesies, astma, bronchitis en longontsteking veroorzaken.
Zowel inhalatie als orale inname van een toxische stof kan respiratoire symptomen veroorzaken. Bij lichte klachten na inademing van vluchtige, respiratoir irriterende stoffen zoals chloor volstaat beoordeling door de huisarts, die beducht moet zijn op bronchoconstrictie en bronchospasme.
Om het ideaal chloorniveaukun je chemische neutralisatoren zoals natriumthiosulfaat. Dit product neutraliseert chloor en wordt gemakkelijk in het water verdund.
Onschuldige klachten zoals jeuk, een droge mond, wazig zien en pijn. Bij een ernstige situatie kunnen verschijnselen optreden als verwardheid, onrust, ademhalingsproblemen, hartritmestoornissen en bewusteloosheid.
Kortademigheid. Vaak terugkerende longontsteking of een luchtwegontsteking die maar niet overgaat, ook niet na antibioticagebruik. Heesheid die zonder reden ontstaat en dus niet vooraf is gegaan door keelpijn of verkoudheid. Zeurende pijn in je borststreek, rug of in het gebied van je schouders.
Chloor is een sterk bijtend middel en kan schadelijk zijn bij inademing of contact met de huid. Het kan irritatie veroorzaken aan de luchtwegen, ogen en huid. Langdurige blootstelling aan chloor kan zelfs leiden tot ademhalingsproblemen en schadelijk zijn voor mensen met astma of allergieën.