Keigoed, kei fijn. Waarom zeggen Brabanders overal kei voor. Omdat het een een mooie, zachte manier van enthousiasme, uitdrukken is. Het bekt ook zo lekker.
Het gebruik van de aanduiding kei – in Brabant heel gebruikelijk, denk aan keigoed en keigaaf – is terug te voeren naar het industriële verleden van Helmond. Inwoners probeerden ooit de grote klepel (klippel) van de torenklok overdwars (dwèrs) door de kerkdeur naar binnen te krijgen.
Veel Brabanders zullen het herkennen: jullie pap, mam, opa of oma die tijdens een bakske koffie op zondag helemaal losgaat in het dialect. Het meeste wat gezegd wordt, begrijp je redelijk, maar soms zit je echt even met je oren te klapperen. Welluk? Dialecten verdwijnen in rap tempo uit onze taal.
Brabanders zetten overal het woordje 'ons' voor: ons mam, ons pap en ons opa en oma. Gewoon omdat we het gevoel hebben we dat we allemaal één grote familie zijn.
Typisch Oost-Brabantse woorden zijn zodoende geleuve (geloven), bruur (broer) en zuke (zoeken), naast verkleinwoorden als menneke (mannetje), bömke (boompje), bluumke (bloemetje) en jeske (jasje) en vervoegingen als velt (valt).
Prulleke is in die betekenis zelfs een goedaardige aanduiding, net als poppeke. De Middelnederlandse betekenis van prul is 'penis'. Zo laat ons dialect weer een stukje grensoverschrijdende (taal-)geschiedenis zien!
Het woord kuus kent in Noord-Brabant twee betekenissen. In sommige delen van Noord-Brabant verstaat men onder kuus een varken en in andere delen van Noord-Brabant is een kuus een koe, vaak meer precies een kalf van het vrouwelijk geslacht dat nog melk drinkt.
Kleine moeite, immens verschil.
Keien zijn een erosieproduct, ontstaan uit vast gesteente en worden meestal door rivieren getransporteerd en afgezet. Keien kunnen ook op rotskusten ontstaan door de werking van de branding. Keien komen meestal voor in een mengsel met grind en zand.
Naast de toekomstige studenten bestaat het groepje ook uit twee of drie ouderejaarsstudenten (ook wel KEI-papa of KEI-mama genoemd) die je deze week de mooiste plekjes van Groningen laten zien. Want zij weten natuurlijk als geen ander waar de leukste kroegen zijn en waar je de goedkoopste biertjes en pizza's kan halen!
Een Brabander wordt meteen herkend door de zachte g en de afscheidsgroet houdoe. Deze kenmerken in de taal die wijzen op iemands herkomst heten sjibbolets. Ook binnen onze provincie, dus op kleinere schaal, kennen we sjibbolets.
Het woord kei staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
Hallo zeggen in het Nederlands afhankelijk van de regio
In Brabant: “euuuj“. In de stad Tilburg: “alo“. In Zeeland bij Terneuzen en het zuidwesten van Nederland: “huijjj“.
In veel Brabantse dialecten wordt 'kul' (of 'kulleke') gebruikt in de zin van "jongeman" dan wel "ventje". Dat is kul, dat is onzin. Afkorting voor Katholieke Universiteit Leuven (officieel afgekort als KU Leuven).
In het grootste deel van Nederland zeggen ze doei, doeg of dag Wilders. In Noord-Brabant zeggen ze houdoe of houdoe hè, in het noorden van Noord-Brabant wordt daar soms nog houdoewag van gemaakt. De uitzondering in Brabant is Tilburg.
Nou ja, gewoon: volgens cijfers van het CBS is Alphen-Chaam de rijkste gemeente van Brabant. Op 1 januari 2024 had 13 procent van de huishoudens er een miljoen euro of meer.
als trefwoord met bijbehorende synoniemen: seks (zn) : nummertje, wip, gemeenschap, neukpartij, bijslaap, wippertje, copulatie, coïtus, cohabitatie, minnespel, liefdesdaad, geslachtsverkeer, geslachtsgemeenschap, geslachtsdaad.
' De etymologie van 'mik' is interessant. In het Brabants betekent het 'brood', maar het komt oorspronkelijk uit het Latijn ('mica') en betekent kruimeltje.
Wat is nou 'typisch Brabant'? Natuurlijk, het befaamde Brabantse worstenbroodje. En de Bossche bol, die kent ook iedereen. Eveneens vermaard zijn de Tilburgse Schrobbelèr, het Chaamse hoen, de Oosterhoutse kaneelstok en de Peijnenburg ontbijtkoek uit Geldrop.