Als de chocolade te koud is geweest, is door condensvorming een klein beetje suiker opgelost en weer gestold. Beide processen leiden tot kristallisatie, met als resultaat een witte uitslag op de chocolade. Wit uitgeslagen chocolade is zeker nog eetbaar, maar de structuur is korrelig geworden en de smaak is verminderd.
De witte waas op de chocolade is gelukkig geen schimmel, en is gewoon veilig om te eten. Die witte uitslag heet bloom en komt vanuit de chocolade zelf.
Hoe kan ik de witte uitslag op chocolade voorkomen? Om de witte waas of uitslag te voorkomen moet je zorden dat de cacaoboter niet gaat kristaliseren. Bewaar daarom jouw chocolade bij voorkeur op een droge, donkere plek. Bij een constante kamertemperatuur blijft jouw chocola makkelijk anderhalf jaar goed.
Waarom is mijn chocolade nu wit uitgeslagen? De witte uitslag op chocolade, ook bekend als bloom, ontstaat meestal door twee factoren: vochtophoping en temperatuurschommelingen. Wanneer de temperatuur stijgt, smelt de cacaoboter en verplaatst zich naar de oppervlakte, waar het weer stolt als het afkoelt.
Chocolade die een witte waas heeft, lijkt misschien minder smakelijk en verliest aan kwaliteit, maar is niet altijd bedorven. De witte laag ontstaat door een verandering in de structuur van de vetkristallen of de kristallisatie van suiker. Dit proces wordt ook wel vetbloei of suikerbloei genoemd.
Hoe herken ik bederf? De chocolade is muf. Bederf herken je snel door goed te kijken, ruiken of proeven. Bewaartip voor dit product Witte uitslag op chocolade is vet dat naar buiten treedt, en niet schadelijk.
Dit wordt vetbloom genoemd. Ook kan de witte waas ontstaan als chocolade bij een te hoge vochtigheidstemperatuur wordt bewaard. Aan het oppervlak condenseert er water, waardoor de suiker oplost. Hierdoor ontstaan er suikerkristallen die een witte waas afgeven, wat ook wel 'suikerbloom' wordt genoemd.
Wit uitgeslagen chocolade
Als je chocolade niet op de juiste manier bewaart, kan er een witte waas ontstaan. De witte waas ontstaat door sterke wisseling in temperatuur. Doe je de chocolade in de koelkast of zelfs in de vriezer, dan slaat de chocolade wit uit. Deze witte uitslag noemen we ook wel boterkristallen.
Chocolade tempereren is een proces waarbij je de chocolade smelt en vervolgens afkoelt tot specifieke temperaturen. Dit 'tempereren' zorgt ervoor dat de kristallen in de cacao perfect worden gevormd, wat resulteert in een mooie glans en een goede 'snap' als je de chocolade breekt.
Om witte chocolade te maken wordt cacaoboter gemengd met suiker en melk. Om de smaak te verfijnen kan er bijvoorbeeld vanillearoma worden toegevoegd. Wanneer de ingrediënten goed gemengd zijn, wordt het verwarmd en dien je het mengsel langdurig te roeren.
Wanneer chocolade te warm wordt, smelt de cacaoboter die in chocolade verwerkt zit. Zodra de chocolade afkoelt, stolt en kristalliseert de cacaoboter. Hierdoor komt die witte waas op de chocolade terecht. De witte waas kan ook verschijnen door een te hoge vochtigheid.
Pralines houden bovendien niet van licht en vocht. Stop ze in een luchtdichte doos in metaal of plastic. Zet de doos vervolgens in een koele afgesloten ruimte, zoals een kast of rek in de gang of de kelder. Eet je Leonidas-pralines in elk geval binnen enkele weken op en bewaar ze nooit langer dan drie maanden.
Witte chocolade heeft een heel laag verbrandingspunt van ongeveer 44 ºC. Met de au bain-marie methode heb je de meeste controle over de temperatuur, waardoor het meestal prima lukt om met deze methode witte chocolade te smelten.
Voedingsadvies voor chocolade
Daarnaast bevat chocolade veel verzadigd vet, wat het risico op hart- en vaatziekten juist verhoogd. Verder zitten er erg veel calorieën in chocolade. Eet dit daarom niet te vaak en niet te veel.
Hoe bewaar je chocoladesaus? Bewaar de zelfgemaakte chocoladesaus door deze in een luchtdichte container te plaatsen en in de koelkast te bewaren. Hierdoor behoud je de smaak en versheid van de saus. De chocoladesaus kan tot 1-2 weken in de koelkast worden bewaard.
De meest waardevolle voedingstoffen zitten in het bruine, droge gedeelte van de cacaoboon: ijzer, magnesium, vezels en flavanolen. In witte chocolade zitten deze stoffen dus bijna niet. Wel bevat witte chocolade meer calcium dan een pure reep vanwege de melkpoeder.
Als de chocolade te koud is geweest, is door condensvorming een klein beetje suiker opgelost en weer gestold. Beide processen leiden tot kristallisatie, met als resultaat een witte uitslag op de chocolade. Wit uitgeslagen chocolade is zeker nog eetbaar, maar de structuur is korrelig geworden en de smaak is verminderd.
Dan wordt de chocolade een beetje korrelig. As je er op tijd bij bent, dan is de chocolade nog te redden door wat boter, warme melk of warme room toe te voegen. Het is hierbij wel belangrijk dat de room of de melk dezelfde temperatuur heeft als de chocolade, anders zal het alleen maar meer gaan klonteren.
Zorg ervoor dat u de chocolade niet te dicht bij elkaar op het blad plaatst, anders blijft de warmte ertussen hangen, waardoor de zijkanten van de chocolade ook wit zullen worden. Na vijf minuten plaatst u de chocolade gedurende 30 minuten in een koelkast op 14-16 °C om ze volledig te laten kristalliseren.
“Als je chocolade in de koelkast bewaart en er vervolgens weer uithaalt, is het risico groot dat er condens (kleine waterdruppeltjes) op het oppervlak wordt gevormd. Die lossen de suiker in de chocolade op en kunnen weer uitkristalliseren, wat voor een witte uitslag op de chocolade zorgt.”
Chocola blijft het best tussen de 12 en 25 graden, liefst rond de 18 graden. Wanneer chocola warmer wordt dan 25 graden, begint de cacaoboter uit te treden. Bij het afkoelen kristalliseert deze cacaoboter en vormt het een laagje van vetkristallen. Juist, dit veroorzaakt die witte waas.
Bewaar je chocolade niet in de koelkast
Daardoor kan je chocolade qua structuur en smaak achteruitgaan. Zet je chocolade dus niet in de koelkast, en vermijd ook andere koude of vochtige plekjes.
Witte basterdsuiker wordt gemaakt van fijne suiker, waar invertsuikerstroop aan wordt toegevoegd. Dat is een lichte suikersiroop die de suiker wat vochtiger maakt maar niet doet veranderen van kleur.
Nee! Na het lezen van dit artikel is dat wel duidelijk geworden. Bruine suiker is niets maar dan ook niets meer dan kristalsuiker met toevoegingen zoals suikerstroop, karamel en soms kleurstoffen. Het heeft de voedingswaarde op geen enkele manier gezonder gemaakt; er is geen verschil tussen beide.
Doe de suiker in een magnetronbestendige kom en bedek deze met vochtig keukenpapier. Zet het dan 10-15 seconden in de magnetron op een lage stand. Controleer of het al zacht is geworden, en zo niet, doe de magnetron dan nog even aan. Het vochtige keukenpapier creëert stoom, wat de suiker weer zacht maakt.