Waarom is mijn chocolade nu wit uitgeslagen? De witte uitslag op chocolade, ook bekend als bloom, ontstaat meestal door twee factoren: vochtophoping en temperatuurschommelingen. Wanneer de temperatuur stijgt, smelt de cacaoboter en verplaatst zich naar de oppervlakte, waar het weer stolt als het afkoelt.
Als de chocolade te koud is geweest, is door condensvorming een klein beetje suiker opgelost en weer gestold. Beide processen leiden tot kristallisatie, met als resultaat een witte uitslag op de chocolade. Wit uitgeslagen chocolade is zeker nog eetbaar, maar de structuur is korrelig geworden en de smaak is verminderd.
Hoewel het 100% veilig is om chocolade te eten die gebloemd is , zal deze niet de ideale smaak en textuur hebben. In plaats van de chocolade weg te gooien, kun je deze in stukjes hakken en gebruiken in je favoriete recept voor chocolate chip cookies, brownies of chocolademousse.
Wel, je hoeft het niet weg te gooien. Dit verschijnsel wordt ook wel “bloom”genoemd. De witte waas kan ontstaan zijn door kristallen die aan de oppervlakte ontstaan zijn door het smelten en weer stollen van cacaoboter. Ook de suiker in chocola kan deze witte waas veroorzaken.
Chocolade die een witte waas heeft, lijkt misschien minder smakelijk en verliest aan kwaliteit, maar is niet altijd bedorven. De witte laag ontstaat door een verandering in de structuur van de vetkristallen of de kristallisatie van suiker. Dit proces wordt ook wel vetbloei of suikerbloei genoemd.
Geen schimmel, gewoon eetbaar
Bewaar de chocolade op een donkere plek bij een temperatuur van rond de 18 °C. Zo voorkom je dat de cacaoboter of suiker zich naar het oppervlak verplaatsen. De tweede optie, en de lekkerste, is om die chocoladereep in één keer op te eten.
Hoe herken ik bederf? De chocolade is muf. Bederf herken je snel door goed te kijken, ruiken of proeven. Bewaartip voor dit product Witte uitslag op chocolade is vet dat naar buiten treedt, en niet schadelijk.
Wit uitgeslagen chocolade
Als je chocolade niet op de juiste manier bewaart, kan er een witte waas ontstaan. De witte waas ontstaat door sterke wisseling in temperatuur. Doe je de chocolade in de koelkast of zelfs in de vriezer, dan slaat de chocolade wit uit. Deze witte uitslag noemen we ook wel boterkristallen.
Chocolade tempereren is een proces waarbij je de chocolade smelt en vervolgens afkoelt tot specifieke temperaturen. Dit 'tempereren' zorgt ervoor dat de kristallen in de cacao perfect worden gevormd, wat resulteert in een mooie glans en een goede 'snap' als je de chocolade breekt.
Om witte chocolade te maken wordt cacaoboter gemengd met suiker en melk. Om de smaak te verfijnen kan er bijvoorbeeld vanillearoma worden toegevoegd. Wanneer de ingrediënten goed gemengd zijn, wordt het verwarmd en dien je het mengsel langdurig te roeren.
“Er zitten zo'n 550 kilocalorieën in 100 gram witte en melkchocola. Misschien iets minder in pure chocola, maar het zal elkaar niet veel ontlopen.” “In pure en melkchocola zitten nog wel de gunstige stoffen uit cacao. Met wit krijg je vooral de vetten en de suikers binnen.
Chocola is namelijk een voedingsmiddel dat niet snel bederft. Het is daarom vaak langer houdbaar dan deze datum. Het kan wel zo zijn dat de smaak, kleur, geur of kwaliteit van het product achteruitgaat, maar je kunt het zonder gevaar voor je gezondheid eten.
Voor melkchocolade houd je de smelttemperatuur het best rond de 45°C. Na afkoeling zou je moeten uitkomen op 30 à 31 °C. Witte chocolade moet je het 'koudst' tempereren: niet hoger dan 45°C. De eindtemperatuur bedraagt vervolgens 28 à 29°C.
Het lijkt wel schimmel!
Het ontstaat wanneer chocolade te warm wordt en de aanwezige cacaoboter smelt. Als op een later moment de chocolade weer afkoelt en stolt, kristalliseert de cacaoboter. De vetkristallen zorgen voor die witte waas die je ziet op het oppervlak van de chocolade.
In het algemeen geldt dat pure chocolade tot wel twee jaar houdbaar kan zijn, terwijl melkchocolade en witte chocolade ongeveer een jaar goed blijven.
Melkchocolade bevat micronutriënten zoals calcium, fosfor en vitamine D, die belangrijk zijn voor de gezondheid van de botten. Deze stoffen helpen oxidatieve stress tegen te gaan, een factor die een rol speelt bij verschillende leeftijdsgebonden aandoeningen en ziektes.
Dit witte laagje, ook wel 'bloom' genoemd, is geen schimmel maar een normaal verschijnsel waarbij suiker of vetten naar de oppervlakte verplaatsen. Bloom ontstaat door temperatuurschommelingen of vochtigheid en beïnvloedt de textuur en smaak van de chocolade, maar is meestal onschadelijk.
Plaats je te smelten chocolade in een kom die geschikt is voor de magnetron en zet je magnetron op 700 of 800 watt. Warm je chocolade voor 30 seconden op. Wanneer deze 30 seconden zijn verlopen is het belangrijk om even goed door je chocolade heen te roeren.
Dan wordt de chocolade een beetje korrelig. As je er op tijd bij bent, dan is de chocolade nog te redden door wat boter, warme melk of warme room toe te voegen. Het is hierbij wel belangrijk dat de room of de melk dezelfde temperatuur heeft als de chocolade, anders zal het alleen maar meer gaan klonteren.
De meest waardevolle voedingstoffen zitten in het bruine, droge gedeelte van de cacaoboon: ijzer, magnesium, vezels en flavanolen. In witte chocolade zitten deze stoffen dus bijna niet. Wel bevat witte chocolade meer calcium dan een pure reep vanwege de melkpoeder.
De kou en het vocht van de koelkast kunnen namelijk in de chocolade komen, waardoor de kwaliteit van de chocolade achteruit gaat. Je zult ook gaan merken dat er een soort witte waas over de chocolade heen komt.
“Als je chocolade in de koelkast bewaart en er vervolgens weer uithaalt, is het risico groot dat er condens (kleine waterdruppeltjes) op het oppervlak wordt gevormd. Die lossen de suiker in de chocolade op en kunnen weer uitkristalliseren, wat voor een witte uitslag op de chocolade zorgt.”
Massieve chocolade is ongeveer 1 jaar houdbaar. Onder massieve chocolade verstaan we naast chocoladerepen en chocoladeletterrepen ook holle figuren zoals paashazen en paaseieren. Bij chocolade met vullingen ligt dit anders. Bonbons met een pralinévulling bijvoorbeeld zijn circa gedurende 6 maanden lekker.