Aardappels bevatten gemiddeld 40 mg
Aardappels kunnen solanine bevatten. Solanine is een belangrijke stof die een derivaat is van glycoalkaloïde. Solanine is van nature in de aardappel aanwezig, maar de opname van een teveel aan solanine kan tot een voedselvergiftiging leiden.
Buikpijn na aardappelen
Aardappelen worden vaak gezien als een licht verteerbaar voedingsmiddel, maar bij sommige mensen kunnen ze juist buikpijn veroorzaken. Dit kan te maken hebben met een overgevoeligheid voor zetmeel, dat in hoge concentraties in aardappelen voorkomt.
Phytophthora infestans op aardappelen kan je herkennen aan de bovengrondse bladeren en de knollen die beginnen rotten. De schimmelsporen kunnen door regen- en gietwater in de grond terechtkomen en de knollen aantasten.
Klinische relevantie: Allergie tegen (rauwe) aardappel is zeldzaam. Allergie tegen gekookte aardappel komt nagenoeg alleen voor bij kinderen. Bij kinderen verdwijnt deze allergie meestal voor het 4e levensjaar.
Een aardappelallergie is zeldzaam, maar kan een scala aan symptomen veroorzaken, van milde reacties zoals huiduitslag, misselijkheid en niezen tot ernstige gevallen van anafylaxie : een levensbedreigende reactie die onmiddellijke medische hulp vereist.
Aardappelen met een hoog solaninegehalte kunnen misselijkheid, braken en buikpijn veroorzaken .
Aardappelen bevatten koolhydraten, vooral in de vorm van zetmeel. Ook leveren aardappelen vezels, vooral in de schil. Aardappelen bevatten vitamine C en vitamine B6, en in kleinere hoeveelheden ook andere B-vitamines. Daarnaast zit er in aardappelen kalium en in kleinere hoeveelheden ook calcium en fosfor.
Zodra u de ziekte ontdekt, kunt u uw gewas mogelijk redden door het aangetaste blad en de stengels direct tot aan de grond af te snijden en dagelijks te controleren op tekenen van verdere infectie. Als het een ernstige plaag betreft, is het waarschijnlijk het beste om alle stengels terug te snoeien en dit materiaal uit de groeiplaats te verwijderen.
Vroege bladvlekkenziekte is voornamelijk een ziekte van gestreste of verouderende planten. De symptomen verschijnen eerst op het oudste blad. Aangetaste bladeren ontwikkelen ronde tot hoekige donkerbruine vlekken met een diameter van 3 tot 4 mm . Concentrische ringen vormen zich vaak in de vlekken en creëren zo het karakteristieke 'target-board'-effect.
Een middelgrote aardappel, vooral als je hem met schil eet, bevat ongeveer 5 gram vezels. Hoewel voldoende vezels in je voeding belangrijk zijn, kan te veel eten leiden tot spijsverteringsproblemen zoals gasvorming, diarree, een opgeblazen gevoel en buikpijn .
Aardappelen bevatten veel resistent zetmeel, een opneembare stof die de groei van goede bacteriën in de darmen bevordert. Onderzoek heeft laten zien dat resistent zetmeel insulineresistentie kan verminderen.
Verschillende stoffen in aardappelen kunnen een allergische reactie veroorzaken, waaronder een glycoproteïne genaamd patatine en alkaloïden zoals solanine . Aardappelallergieën kunnen kruisovergevoelig zijn met andere allergieën, waaronder andere plantenallergieën, voedselallergieën en latexallergieën.
Deze mensen zijn waarschijnlijk allergisch voor aardappelen en de allergie kan zich uitbreiden, dus vermijden is verstandig. Verschillende mensen hadden ontdekt dat nieuwe aardappelen veel ergere effecten hadden dan oude, wat verklaard kon worden door het feit dat de solanine-alkaloïden zich onder de schil, en vooral in de spruitjes, concentreren.
Zelfs de bekende aardappel kan een oorzaak zijn van voedselvergiftiging . De laatste tijd zijn er veel gevallen geweest van voedselvergiftiging veroorzaakt door aardappelen die schoolkinderen als onderdeel van hun lessen verbouwden.
Symptomen lectine-vergiftiging
De verschijnselen van een lectinevergiftiging zijn buikpijn, misselijkheid, koorts en lichte diarree. Deze klachten komen vaak binnen 3 uur. Meestal voel je je na 4 a 5 uur beter. Als je veel en vaak lectine binnenkrijgt, dan kunnen je darmen en nieren beschadigd raken.
De allergie aan rauwe aardappel is al lang gekend. Die kwaal treft vooral volwassen personen met een pollenallergie, we spreken dan van kruisallergie. "Maar gekookte aardappelen kunnen ook leiden tot zeer uitgebreid eczeem, darmklachten en diarree.
Versterk jouw planten door om de paar weken met basalt- of lavameel te stuiven of door heermoesaftreksel te spuiten. Zorg voor ruime plantafstanden, zo kan het loof tijdig opdrogen. Geef jouw aardappelen en tomaten niet te veel stikstof, want dat geeft veel en gevoelig blad. Kweek verschillende rassen (naast mekaar).
Aardappels bevatten gemiddeld 40 mg solanine per kg. Na het eten van meer dan 5 kilo aardappels in één keer kun je dus ziekteverschijnselen verwachten. Maar ook zonder solanine heb je dan al wel buikpijn. Groene delen van de aardappel en aangetaste aardappels bevatten soms veel méér solanine.
Voedingsspecialisten raden aan dagelijks 3 tot 5 stuks gekookte aardappelen (150-250 gram) te eten. Ter variatie kunnen aardappelen worden vervangen door rijst, deegwaren of couscous. Weet wel dat een portie deegwaren of rijst bijna tweemaal zoveel calorieën bevat als een portie gekookte aardappelen.
Vergeleken met eenzelfde portie gekookte aardappelen leveren gekookte deegwaren en rijst meer calorieën, minder kalium en geen vitamine C. Vervang aardappelen daarom niet elke dag door een graanproduct en voorzie bij vervanging altijd een vitamine C-rijke bron in je voeding zoals een extra portie groenten of fruit.
4. (Groene) aardappel. Gewone aardappelen zijn natuurlijk perfect veilig, maar een groene aardappel bevat solanine, een natuurlijk pesticide dat giftig is voor mensen. De symptomen bij vergiftiging zijn braken en diarree.
Wel belangrijk is dat groene aardappelen (door in licht te liggen) veel meer solanine gaan bevatten en wél problemen kunnen veroorzaken bij volwassenen. Dit beperkt zich meestal tot wat verteringsklachten (buikkramp, diaree) omdat eigenlijk de lokale zenuwen van de darm ontregeld worden.
Te vermijden voedingsmiddelen als je ziek bent:
Vermijd: gebakken aardappelen, gefrituurd vlees, boter, olieachtige sauzen en dipsauzen.