Maar naarmate hij steeds groter wordt, gaat een courgette juist achteruit. Te grote courgettes ontwikkelen een papperige kern, grotere zaden en ze krijgen een taaiere schil, en dat smaakt zo onaangenaam als het klinkt. Daarbij komt dat grote courgettes ook een hoger watergehalte hebben en enigszins bitter smaken.
Grote courgettes zijn zeker nog bruikbaar in gerechten waarin ze zich niet van hun beste kant moeten laten zien. Denk aan stoofpotjes,soepjes of gebak op basis van courgette. Staat of valt je gerecht echter met de delicate smaak en zachte textuur van de courgette, dan ga je beter voor wat kleinere exemplaren.
Courgettes kunnen een indrukwekkende omvang bereiken als je ze maar laat groeien, maar daar worden ze niet lekkerder van! Het beste oogst je ze jong, wanneer ze tussen de 10 en 15 cm lang zijn. Houd voor ronde courgettes een grootte van 15 tot 20 cm aan. Knip of snijd de stelen door om de vruchten te oogsten.
Alle courgettes zijn eetbaar. Het komt zelden voor maar als een courgette bitter smaakt, is ze giftig en dus niet eetbaar.
Wat doe je met al die courgettes? Het beste is om te beginnen met de bloemen en de courgettes te plukken zodra ze nog jong en stevig zijn. Heel grote, oudere courgettes hebben namelijk veel minder smaak en textuur.
Grote courgettes zijn uiteraard nog steeds eetbaar, maar ze verliezen de delicate smaak en zachte textuur van hun kleinere soortgenoten , wat belangrijk is bij zomerse favorieten zoals geschaafde pompoensalade, gemarineerde pompoen met hazelnoten en ricotta en zomerpompoenfrittata met kruiden, waarin ze de hoofdrol spelen.
Heb je toch een grote courgette te pakken? Gooi deze dan niet weg, maar gebruik hem in een stoofschotel of gerecht waar andere bombastische smaken het karakter van het gerecht bepalen. Je kunt de courgette eventueel raspen en zouten, zodat je het overtollige water kunt uitknijpen en weggooien.
Als een courgette bitter smaakt – een teken van cucurbitacinen – is het raadzaam deze niet te eten en indien nodig medische hulp in te roepen.
De courgette heeft rotte plekken of schimmel. Bederf herken je snel door goed te kijken, ruiken of proeven.
Bedorven courgette voelt rubberachtig of slijmerig aan. Hij kan ook een onaangename geur en donkere of donzige schimmelplekken hebben. De binnenkant van bedorven courgette kan gebroken wit tot bruinachtig zijn met draderig, papperig vruchtvlees en grote, harde pitten.
Kies kleine tot middelgrote courgettes ( 15-20 cm lang, 5 cm of minder in diameter ) met een glanzende, heldergroene schil. De schil moet stevig zijn en zwaar aanvoelen voor zijn formaat. Kleine oppervlakkige krassen of kneuzingen komen vaak voor en zijn prima. Vermijd courgettes met een gepitte schil, een sponsachtige textuur of zachte of gerimpelde uiteinden.
De kans dat je courgette uit eigen tuin giftig is, is heel klein. Toch neem je beter het zekere voor het onzekere. In deze courgette zit de giftige stof cucurbitacines en deze ontstaat door ongewenste kruisbestuiving bij het telen van eigen zaden.
Oogst. Vanaf eind juni kan je de courgettes oogsten. Doorgaans zijn de kleinere vruchten smaakvoller dan de grote (hoewel die natuurlijk wel spectaculair zijn!). Een lengte van 15 cm is ideaal.
Oogst courgettes wanneer ze klein, mals en vol van smaak zijn, met een lengte van 10-12,5 cm . Regelmatig plukken terwijl de vruchten nog klein zijn, zorgt voor een lange oogstperiode. Je kunt ook de bloemen oogsten om salades kleur te geven, te bakken of te vullen met zachte kaas.
Volgens het Guiness Book of Records mat de grootste courgette ooit niet minder dan 2.52 meter. De Italiaan Giovanni Batista Scozzafava deed uit de doeken dat het record slechts met veel water en liefde tot stand kwam.
Uitgegroeide exemplaren zijn eigenlijk oneetbaar en alleen in een gerecht nog te gebruiken als vulstof. Courgette is erg veelzijdig en je kunt er veel gerechten mee maken. Vers is de groente het lekkerst, maar van een overrijpe courgette kun je bijvoorbeeld een lekkere courgettesoep maken.
De aanwezigheid van cucurbitacinen werd aangetroffen in courgette en andere pompoenen in blik, wat suggereert dat ten minste sommige vormen van cucurbitacinen hittebestendig zijn. Cucurbitacinen kunnen giftig zijn voor huisdieren en mensen als ze in voldoende grote hoeveelheden worden geconsumeerd .
Als je courgette rot of "bedorven" ruikt, kun je gerust zeggen dat je hem weg moet gooien . Bittere smaak - Verse courgette heeft een zeer neutrale smaak. Als je rauwe courgette bitter smaakt (test dit door aan een verder vers uitziende plak courgette te likken), is hij waarschijnlijk bedorven.
Hoewel het zelden voorkomt, kan vergiftiging door bittere courgette optreden als een courgetteplant wordt gekruist met stuifmeel van een wilde of sierlijke bittere kalebas , die van nature hoge concentraties cucurbitacine bevat om roofdieren af te schrikken.
Hoe weet je of courgette niet meer goed is? Wanneer de schil zacht of rimpelig wordt en er een zure geur ontstaat, kun je hem beter niet meer gebruiken.
Door zijn bolvorm is het een ideale groente om te vullen . De bolcourgette wordt geteeld in de kleuren donkergroen, lichtgroen en geel. De gele courgette smaakt hetzelfde als de groene.
Courgette lijkt misschien onschuldig, maar een recente casestudy van een patiënt met krampen, braken, diarree en leverschade na het eten van courgette toont de gevaren van cucurbitacinevergiftiging aan.
Als je zomerpompoenen en courgettes aan de plant laat, zullen ze enorm groot blijven groeien . Hoewel dat misschien een goed idee lijkt (meer eten!), zal een te grote courgette de vrucht bitter en zuur maken en over het algemeen niet lekker om te eten.
Bij pompoenen of courgettes uit eigen kweek kunnen er problemen ontstaan. Er zijn gevallen bekend waarbij mensen ziek zijn geworden door het eten van bittere pompoenen of courgettes met klachten als overgeven en diarree.