Vis is veel lichter verteerbaar dan vlees. Kies bijvoorbeeld voor schol, schelvis, tong, snoek, tarbot, wijting, kabeljauw, tonijn, forel, garnalen, mosselen en kreeft. Ook vette vis zoals zalm, makreel, haring en ansjovis hoef je niet te mijden.
Vlees en vis
Dierlijke producten zijn over het algemeen (niet in alle gevallen) wat zwaarder en moeilijker verteerbaar dan plantaardig voedsel. Wil je een lichte maaltijd, kies dan voor bijvoorbeeld kip of vis. Witvis is licht verteerbaar, vette vis als zalm en makreel is wat zwaarder.
Zalm is rijk aan omega 3-vetzuren, die helpen bij het verminderen van ontstekingen . Spijsverteringsproblemen, inflammatoire darmziekten en voedselintoleranties kunnen allemaal ontstekingen in de darmen veroorzaken. Meer zalm eten kan niet alleen ongemak verminderen, maar ook de spijsvertering verbeteren.
Op het licht verteerbare vismenu staat: schol, schelvis, tong, snoek, tarbot, wijting, poon, kabeljauw, tonijn, forel, garnalen, mosselen, kreeft en krab. Bereidingswijze? Koken, grillen of stomen. Belangrijk om links te laten liggen: vette vis (o.a. paling, zalm, makreel, haring en ansjovis).
Vette vissoorten, zoals zalm en sardines, zijn een goede bron van eiwitten en dragen bij aan de darmgezondheid. Ze zijn rijk aan omega 3-vetzuren: meervoudige onverzadigde vetzuren die gelinkt worden aan een betere cardiovasculaire gezondheid, beter humeur en bestrijding van ontstekingen.
Consumptie van vis kan leiden tot angioedeem, maagdarmklachten, luchtwegklachten, huidklachten en anafylaxie. Vaak komt een combinatie van symptomen voor.
“Of het eten van zalm schadelijk kan zijn, hangt af van diverse factoren, waaronder de oorsprong van de vis (wild of gekweekt), de aanwezigheid van contaminanten zoals PCB's, pesticiden, zware metalen, antibiotica, en de gebruikte kleurstoffen.
Haal je eiwitten en ontstekingsremmende en darmvriendelijke omega 3-vetzuren uit kabeljauw en zalm. Deze zijn beide gemakkelijk te verteren als je ze bakt of grilt .
Advies: eet vis!
Ons advies is dus: eet vis! Duurzaam geteelde biologische zalm of wilde zalm is aan te bevelen. Kleine vissen, zoals ansjovis, bevatten minder kwik en zijn goedkoper dan zalm. Gekweekte zalm raden we af, deze bevat vaak residuen van chemische stoffen.
Noorse kweekzalm zit vol zware metalen, residuen van pesticiden en geneesmiddelen zoals diflubenzuron, en vormt dus een gevaar voor de menselijke gezondheid.
Omdat zalm een magere eiwitbron is, bevat het minder vet dan andere soorten vlees. Het eten ervan verkleint dus de kans op brandend maagzuur of zure reflux . Zalm zit ook boordevol gezonde vetten. Omega 3-vetzuren helpen je lichaam gezond te houden door je cellen sterker te maken.
Terwijl een zalmallergie gepaard gaat met zwellingen, jeuk en niezen, is de kans groter dat een gevoeligheid voor zalm de volgende symptomen veroorzaakt : Diarree.
Het advies is om 1 keer per week vis te eten. Bij voorkeur vette vis zoals zalm, haring of sardines. De vetzuren die in vis zitten, zijn goed voor je hart en bloedvaten. Daarnaast zijn er uit wetenschappelijk onderzoek aanwijzingen dat het eten van vis de kans op bepaalde soorten kanker mogelijk kan verkleinen.
Vis bevat soms grote hoeveelheden histamine, waardoor pseudo-allergie kan optreden. De (soms ernstige) reactie is dan afhankelijk van de genuttigde hoeveelheid, dit i.t.t. een allergie. Kruisallergie: Patiënten met een allergie tegen zalm kunnen ook kruisallergie hebben tegen andere vissoorten.
Gerookte vis zoals zalm, makreel, forel of paling kan de bacterie Listeria monocytogenes bevatten. Dat risico bestaat vooral bij de koud gerookte vis. Wanneer producten warm gerookt worden, worden de eventueel aanwezige Listeria-bacteriën meestal gedood.
Toegelaten. Gekookte of geroosterde magere vis: baars, bot, forel, kabeljauw, pieterman, poon, rog, schar, schelvis, schol,snoek, tarbot, tong, wijting, zeelt en zonnevis.
Knoflook, ui, koolsoorten en zuivelproducten bijvoorbeeld. Deze voeding kan gasvorming in de darmen veroorzaken. Omdat de klachten zo uiteen lopen bestaat er geen algemeen voedingsadvies. Een persoonlijk voedingsadvies opgesteld door een diëtist wordt aangeraden.
Vis is veel lichter verteerbaar dan vlees. Kies bijvoorbeeld voor schol, schelvis, tong, snoek, tarbot, wijting, kabeljauw, tonijn, forel, garnalen, mosselen en kreeft. Ook vette vis zoals zalm, makreel, haring en ansjovis hoef je niet te mijden.
Ook mager vlees (kalkoen, kip, kalfsvlees...) en vis mogen gerust. Wat melkproducten betreft, mag u geleidelijk weer beginnen met yoghurt, vooral om de darmflora te herstellen.
Maar nadat een onderzoek gepubliceerd in Science aangaf dat sommige soorten kweekzalm hoge concentraties kankerverwekkende stoffen bevatten, PCB's genaamd, zijn sommige mensen terughoudend geworden in het eten van kweekzalm. (Meer dan 80% van de verse zalm die in de VS wordt gegeten, is gekweekt.)
Zalm is een licht verteerbare bron van eiwitten en bevat veel essentiële voedingsstoffen. Het is rijk aan omega 3-vetzuren, eiwitten, vetoplosbare vitamines zoals vitamine D, selenium, vitamine B12, vitamine A, jodium en antioxidanten.
Geniet van de ontstekingsremmende (omega-3) zalm en venkel, waarvan wordt gedacht dat ze een opgeblazen gevoel helpen verlichten .
Kijk altijd eerst naar de houdbaarheidsdatum, maar let ook op hoe de zalm eruitziet, ruikt en aanvoelt. Verse zalm hoort roze of oranje te zijn, een milde geur te hebben en stevig aan te voelen. Als de zalm sterk of zuur ruikt, er grijs of verkleurd uitziet, of slijmerig of papperig aanvoelt , is het beter om hem niet te eten.
Zalm is gezond omdat het goede vetzuren, waaronder omega 3 bevat. Omega 3-vetzuren beschermen tegen hart- en vaatziekten en passen in een gezond voedingspatroon. Het Voedingscentrum adviseert dan ook om minimaal 1 keer per week vis te eten. Het liefst vette vis, zoals zalm.
Restaurantchefs hebben eerder al hun zorgen geuit over het gebruik van antibiotica, zeeluis (die wilde zalm en forel aantast) en de hoeveelheid visvoer die gekweekte zalm consumeert .