Het zijn zoogdieren die worden gerekend tot de omnivoren. Varkens eten dus planten én dieren eten. Varkensvlees is rood vlees, net als het vlees van rund, geit en schaap.
Er is maar één echt antwoord, zoals bevestigd door het Amerikaanse ministerie van Landbouw: varkensvlees is een soort rood vlees , ook al is het soms licht van kleur na bereiding.
Varkensvlees bevat verzadigde vetten en deze vetten zijn niet goed voor je. Ze bevatten slecht cholesterol en veel histamine. En dat laatste kan ontstekingen veroorzaken op je huid. Een andere reden waardoor puistjes ontstaan van varkensvlees is de hoeveelheid gifstoffen die erin zitten.
We weten dat de magere vleessoorten bij het varken, zoals de lende of de filet een gezonder alternatief kunnen zijn. Het is een feit dat rundvlees toch weer de voorkeur krijgt vanwege de betere vetzuursamenstelling en hogere concentraties aan essentiële voedingsstoffen.
Je kunt het rood vlees afwisselen met wit vlees. Dit is vlees van gevogelte als kip of kalkoen. Vlees kun je ook vervangen door vis, vleesvervangers, eieren of peulvruchten. In plaats van vleeswaren op brood kun je kiezen voor groentespreads, (pinda)kaas, vis, vegetarisch broodbeleg, rauwkost of een gekookt eitje.
Het zijn zoogdieren die worden gerekend tot de omnivoren. Varkens eten dus planten én dieren eten. Varkensvlees is rood vlees, net als het vlees van rund, geit en schaap.
Wit vlees komt van kippen en ander gevogelte zoals bijvoorbeeld kalkoen. Er zijn geen aantoonbare negatieve effecten voor je gezondheid bij het eten van wit vlees. Verder is de milieu-impact beperkter dan bij rood vlees. Daarom wordt (onbewerkt) wit vlees als voorkeurs vlees geadviseerd.
Vlees belast de darmen omdat het moeilijk te verteren is. Vooral de stof haem in rood vlees is een belasting voor de darmen. Het eten van meer dan 500 gram rood vlees per week (rund-, varkens- en lamsvlees) is een risico voor het ontwikkelen van darmkanker.
Varkensvlees is een uitstekende bron van hoogwaardige eiwitten. Een portie van 100 gram bevat ongeveer 20-25 gram eiwit, wat ideaal is voor mensen die actief zijn, sporten of herstellen van een blessure. Bovendien bevat varkensvlees alle essentiële aminozuren die je lichaam nodig heeft.
Lamsvlees is niet gezonder of ongezonder dan andere vleesproducten. Lamsvlees bevat vitaminen en mineralen, zoals kalium, magnesium, zink en ijzer. Net als andere vleesproducten past ook lamsvlees uitstekend in een goed voedingspatroon.
Stoppen met rood vlees heeft een bewezen, positief effect op je lichaam. Uit talloze onderzoeken blijkt dat het eten van rood vlees de kans op diabetes type 2 verkleint, je cholesterolwaarde omlaag brengt en spijsvertering en stoelgang verbetert.
Wat is niet gezond? Veel alcohol en sterke drank, suiker in eten en in drankjes zoals frisdrank en energydrank, fastfood zoals hamburgers met patat, mayonaise, veel dierlijke producten, en bewerkt eten zijn niet gezond en zorgen voor bacteriën die ontstekingen juist aanmoedigen.
Varkensvlees en religie
In bepaalde religies is specifiek het eten van varkensvlees verboden. Zo is het, meer bepaald, voor moslims en joden verboden om het vlees van sommige evenhoevigen dieren te eten, en ook sommige christenen eten geen varkensvlees.
Varkenskoteletten kunnen je bloeddruk verhogen door hun vet- en natriumgehalte, dat kan oplopen tot wel 162 mg per stuk. Tijdens het verteren van het vlees in je lichaam kunnen stoffen vrijkomen die je bloeddruk nog verder verhogen. Let bij het eten van varkensvlees op de portiegrootte.
Donkere spieren zijn geschikt voor uithoudingsvermogen of langdurig gebruik en bevatten meer myoglobine dan witte spieren, waardoor de spier zuurstof efficiënter kan gebruiken voor aerobe ademhaling. Wit vlees bevat grote hoeveelheden eiwitten . Donker vlees bevat 2,64 keer meer verzadigd vet dan wit vlees, per gram eiwit.
Varkensvlees heeft een extreem hoog vetgehalte en verhoogt het slechte cholesterolgehalte in ons lichaam aanzienlijk. Dit veroorzaakt een vernauwing van de slagaders en afzetting van de bloedvatwanden.
'Varkenshaas, koteletten, zelfs rib of kookham zijn niet veel vetter dan kip of rund. Een kotelet zonder vetrand heeft een vetgehalte van 1 tot 3 procent. Dat is ongeveer even veel als dat van een rundsteak. Het varkensvlees dat op ons bord terechtkomt, verdient dus beter dan zijn imago vet te zijn.
Varkensvlees en varkensvleesproducten zijn dan ook verboden in het jodendom en de islam, evenals binnen christelijke geloofsrichtingen die zich aan de joodse spijswetten houden . Ondanks het wijdverbreide religieuze stigma dat aan varkens kleeft, blijft varkensvlees wereldwijd het meest geconsumeerde vlees van alle dieren.
Sommige stukken varkensvlees bevatten met name veel verzadigde vetzuren, zogenaamde slechte vetten. Een teveel aan verzadigde vetten kan het risico op hartproblemen, obesitas en andere chronische ziekten verhogen . Onvoldoende verhit varkensvlees brengt ook het risico met zich mee van virale en bacteriële infecties die van varkens op mensen kunnen worden overgedragen.
Het is voedzaam
Lever is een echt superfood en bevat gram voor gram meer voedingsstoffen dan welk ander voedingsmiddel dan ook . Verschillende soorten orgaanvlees leveren verschillende voedingsstoffen, maar ze bevatten allemaal eiwitten, B-vitaminen, vitamine E en kalium.
Varkensvlees bevat veel meer vitamine B1 en rundvlees beduidend meer vitamine B12 dan kip. Het vet van kip bevat ongeveer 25% minder verzadigd vet dan dat van rund- of varkensvlees. Omdat verzadigd vet het risico op hart- en vaatziekten verhoogt, is dit een voordeel voor wie zijn hart gezond wil houden.
Het gezondste rode vlees is kangoeroe . Het is het meest voedzaam, bevat weinig vet en verzadigd vet en veel ijzer. Hertenvlees, bizon en buffel zijn andere gezondere keuzes. Als je rundvlees of lamsvlees eet, kies dan voor de magerste stukken en snijd het vet eraf voordat je het bakt.
Mager vlees, vis, kip
Je kunt hierbij kiezen uit de magere vleessoorten, kipfilet of kalkoenfilet, vele vissoorten en haas of ree. Mager onbewerkt vlees en vis staan in de Schijf van Vijf. Vlees en vis bevorderen de opname van ijzer uit de maaltijden.