Blauwe kaas is kaas met 'blauwe' schimmeladers erdoorheen. De eerste blauwe kazen ontstonden per toeval: een in de lucht aanwezige schimmel vond zijn weg in kazen die bijvoorbeeld in een grot lagen te rijpen. Tegenwoordig is het allemaal gereguleerd en komen deze schimmels bijna altijd uit een laboratorium.
Zoals we intussen al weten, bestaan blauwe kazen zoals Roquefort en kazen met een beschimmelde witte rand zoals Camembert en Brie uit schimmels. Bij blauwe kazen (Penicillium roqueforti) zien we schimmels in de holtes binnenin de kaas.
Vage grijze of zwarte schimmelplekken of glimmende roze of gele gistplekken zijn aanwijzingen dat uw blauwe kaas het punt van onherstelbare schade heeft bereikt. Kaas die slijmerig is of taai en droog aanvoelt, is waarschijnlijk ook bedorven.
De kaas is uitgedroogd of beschimmeld of ruikt vreemd. Bederf herken je snel door goed te kijken, ruiken of proeven. Bewaartip voor dit product Bewaar de kaas in de koelkast. Bewaar het in een afsluitbaar bakje of de plastic verpakking.
“Een blauwkaas kan eigenlijk nooit echt bederven zoals een verse kaas als mozzarella doet. De bacteriën en enzymenen in blauwe kazen zijn eigenlijk continue aan het werk en groeiende. Als de kaas dus langer ligt wordt de concentratie van bacteriën hoger en zal ook de smaak van de kaas meegroeien”, legt René uit.
Blauwe kaas moet worden weggegooid als er veranderingen in het uiterlijk of de geur optreden . Het eten van bedorven blauwe kaas kan voedselvergiftiging veroorzaken en de blootstelling aan schadelijke mycotoxinen verhogen.
Ja, schimmel op kaas kan hartstikke gevaarlijk zijn. Het is niet voor niets een teken van bederf. Daarom is het belangrijk om schimmel te herkennen en te voorkomen. Bij voorkeur moeten beschimmelde producten weggegooid worden maar gelukkig is harde kaas, zoals Goudse of Parmezaanse, de uitzondering op de regel.
Wanneer het wordt gegeten, is het meestal in kleine hoeveelheden. Britse gegevens suggereren dat de prevalentie van Listeria in blauwe kaas ongeveer 1 tot 3 procent van de monsters in de detailhandel bedraagt. Blauwe kazen zijn onder andere Stilton, Roquefort, Gorgonzola en Deense blauwe kaas.
Deze kaas is perfect voor het toevoegen van een krachtige, pittige toets aan salades, pasta's, en sauzen. Of je het nu verkruimelt over een biefstuk, mengt in een dressing, of simpelweg serveert op een kaasplankje, blauwe kaas brengt karakter en diepte in je gerechten.
Tegenwoordig worden de meeste in de winkel gekochte blauwe kazen gemaakt in laboratoria en hygiënische productiefaciliteiten, in plaats van in grotten, waar ze de donkere, vochtige omstandigheden nabootsen . Dit wordt gedaan om te voorkomen dat andere – en zelfs gevaarlijke – schimmels en bacteriën op onze kaas terechtkomen.
Om de kaas blauw te laten kleuren, moet er zuurstof in de kaas komen. Dit gebeurt vaak door de kaas met dunne naalden of spiesjes te prikken. De blauwe schimmel rijpt vervolgens in de luchtkanalen en ontwikkelt smaak naarmate de kaas rijpt. De meeste schimmelkazen hebben drie tot zes maanden nodig om te rijpen.
Het voelt tegenstrijdig. Ons wordt geleerd om beschimmeld voedsel weg te gooien... maar blauwe kaas is een delicatesse. Hier is de wetenschap 🔬: ✅ De schimmel in blauwe kaas is Penicillium roqueforti, een zorgvuldig geselecteerde stam die niet de schadelijke gifstoffen produceert die geassocieerd worden met "slechte" schimmels .
Wat is blauwe kaasschimmel – Penicillium roqueforti
Blauwe kaasschimmel Penicillium roqueforti is een schimmel die kenmerkend is voor kazen zoals Roquefort, Danish Blue, Stilton en Gorgonzola. Deze cultuur is genoeg voor ongeveer 100 liter melk.
Geur: Blauwe kaas heeft van nature een sterke geur, maar als hij bijzonder zuur, naar ammoniak of ongewoon scherp begint te ruiken, is het waarschijnlijk tijd om afscheid te nemen. Textuur: Als de kaas te romig of kruimelig wordt, of een slijmerige of wollige textuur krijgt , is dat een slecht teken.
Hoog verzadigd vetgehalte
Dit kan het risico op hart- en vaatziekten verhogen. Mensen die bezorgd zijn over hun hartgezondheid zouden moeten overwegen hun inname van vette kazen, waaronder blauwe kaas, te beperken.
Schimmel op voedsel kan giftig zijn, dus het is belangrijk om dit te herkennen en te voorkomen. Er zijn ook uitzonderingen. De champignon is een eetbare soort schimmel. Niet-eetbare schimmels ontstaan als je voedsel te lang of op de verkeerde manier bewaart.
Het is heel normaal en volkomen veilig voor blauwe kaas om een beetje donkerblauwe/blauwgroene schimmel te hebben die lijkt te zitten in gaatjes/kuiltjes in de kaas. Wat wel zorgwekkend is, is de fluffy/vazige schimmel die aan de buitenkant van de kaas groeit als je hem te lang bewaart.
Als je beschimmeld voedsel hebt gegeten, raak dan niet in paniek, zeggen experts. Tenzij je een verzwakt immuunsysteem hebt of een grote hoeveelheid schimmel hebt gegeten, is de kans groot dat je geen problemen ondervindt, maar let wel op eventuele symptomen .
Maar een harde kaas, zoals Goudse of Parmezaanse, met wat schimmel hoef je niet meteen weg te gooien. Meestal groeit de schimmel alleen aan de buitenkant. Snijd die ruimschoots weg, een centimeter rondom de schimmelplekken. De rest van de kaas kun je veilig eten.
Hoe lang blijft blauwe kaas goed verschilt per soort. Over het algemeen blijft blauwe schimmelkaas enkele dagen goed na openen, mits bewaard in de koelkast tussen 4 en 7 °C. Wikkel de kaas in vetvrij papier of bewaar hem in de originele verpakking.
Naast eiwitten bevat blauwe kaas ook een aanzienlijke hoeveelheid calcium, wat cruciaal is voor sterke botten en tanden. Calcium speelt een vitale rol bij de botdichtheid en kan helpen bij het voorkomen van osteoporose. Probeer merken zoals Stilton en Danish Blue voor een calciumboost.
Mag je de korst van blauwe kaas eten? Bij blauwe schimmelkaas mag je de korst/randen altijd opeten. Enkel wanneer de korst ook zwarte schimmel bevat, snijd je ze het best weg.
De schimmel in blauwe kaas is een speciaal soort dat een funky smaak toevoegt, maar niet schadelijk is. Als iets dat geen blauwe kaas is, naar blauwe kaas smaakt, heeft het zeker schadelijke schimmel.
Dit wordt vaak gedaan door in de kaas te prikken met dunne naalden of spiesjes. De blauwe schimmel rijpt dan in de luchttunnels en ontwikkelt smaak naarmate deze ouder wordt. De meeste schimmelbevattende kazen hebben 3 tot 6 maanden nodig om te rijpen. Bij blauwe kaas gebeurt dit van binnenuit.
Blauwschimmelkaas, ook wel blauwaderkaas genoemd, is een type schimmelkaas met een blauwe schimmel (Penicillium roqueforti) als opvallendste kenmerk. Roquefort, een schapenkaas uit Frankrijk is een goed voorbeeld. Een goedkopere soort is Bleu d'Auvergne, deze is gemaakt van koemelk.