Symptomen. De eerste symptomen beginnen na ongeveer 2 tot 4 uur: onrustig, braken, urineverlies, diarree, hoge hartslag en hoge lichaamstemperatuur. Enkele uren later kunnen hartritmestoornissen, spierstijfheid, spasmen en krampen optreden en eventueel kan een hond in coma raken.
Oude chocola
Pure chocola gaat het minst snel achteruit, witte het snelst, melk er tussenin: hoe meer cacao en hoe minder vet, hoe houdbaarder. Ranzigheid is er zelden. Oud wordende chocola krijgt eerder een brokkelige structuur of een minder lekkere geur en smaak. Bovenal gaat die er minder lekker uitzien.
De klinische symptomen variëren afhankelijk van de hoeveelheid ingenomen chocolade en de grootte van de hond, maar kunnen binnen 2-12 uur na inname optreden. De klinische symptomen kunnen 12-36 uur aanhouden, soms langer bij ernstige vergiftigingen.
Chocola is namelijk een voedingsmiddel dat niet snel bederft. Het is daarom vaak langer houdbaar dan deze datum. Het kan wel zo zijn dat de smaak, kleur, geur of kwaliteit van het product achteruitgaat, maar je kunt het zonder gevaar voor je gezondheid eten.
Braken, diarree, overmatige dorst, hijgen, rusteloosheid en vaak plassen zijn vroege tekenen van chocoladevergiftiging. Ernstigere symptomen zijn onder meer trillingen, toevallen, een snelle hartslag, spierstijfheid of collaps.
Hoe herken ik bederf? De chocolade is muf. Bederf herken je snel door goed te kijken, ruiken of proeven. Bewaartip voor dit product Witte uitslag op chocolade is vet dat naar buiten treedt, en niet schadelijk.
Textuur: Slechte chocolade kan droog of brokkelig aanvoelen en de gladheid kan worden aangetast . Geur: Als de chocolade vreemd, ranzig of muf ruikt, kan dit wijzen op bederf. Smaak: Als de chocolade muf, zuur of gewoon niet zo smaakvol smaakt als zou moeten, is deze mogelijk bedorven.
Nee. Chocolade die over de datum is, smaakt misschien niet zo lekker, maar is niet giftig . Probeer een klein stukje van je chocolade die over de datum is en als de chocolade echt heel erg vies smaakt, eet de rest dan gewoon niet op. In het ergste geval kun je maagklachten krijgen, maar dat komt waarschijnlijk door de andere ingrediënten, niet door de chocolade zelf.
Als de chocolade te koud is geweest, is door condensvorming een klein beetje suiker opgelost en weer gestold. Beide processen leiden tot kristallisatie, met als resultaat een witte uitslag op de chocolade. Wit uitgeslagen chocolade is zeker nog eetbaar, maar de structuur is korrelig geworden en de smaak is verminderd.
Massieve chocolade is ongeveer 1 jaar houdbaar. Onder massieve chocolade verstaan we naast chocoladerepen en chocoladeletterrepen ook holle figuren zoals paashazen en paaseieren. Bij chocolade met vullingen ligt dit anders. Bonbons met een pralinévulling bijvoorbeeld zijn circa gedurende 6 maanden lekker.
Het eten van te veel chocolade kan schadelijke effecten hebben op het zenuwstelsel en het cardiovasculaire systeem, maagproblemen, hartkloppingen, slapeloosheid of extra systolen .
Mensen met een cacao–allergie krijgen van alle producten waar cacao in verwerkt zit een allergische reactie, gaande van huiduitslag, jeuk, hoofdpijn tot ademhalingsproblemen. Deze reacties treden meestal binnen enkele minuten, maar soms pas twee uur na het eten van cacao op.
Klinische effecten zijn onder meer braken, rusteloosheid, agitatie, hyperthermie, tachycardie en, in ernstige gevallen, toevallen . De behandeling is gericht op het verminderen van cardiovasculaire en CZS-effecten door toediening van antiaritmica en kalmeringsmiddelen. Er bestaan geen gemakkelijk toegankelijke diagnostische tests voor chocoladevergiftiging.
Als u chocolade eet waarvan de houdbaarheidsdatum is verstreken, kan de smaakervaring minder goed zijn, maar het vormt op zichzelf geen gezondheidsrisico .
Theobromine stimuleert het zenuwstelsel, de waterhuishouding, de hartspieren, de darmwand en bloedvaten. Theobromine wordt door de mondholte en maag erg snel opgenomen en heeft dus snel effect in het lichaam. De lever breekt de stof af, die vervolgens via het bloed als afvalstof via de nieren wordt afgevoerd.
Als een reep chocolade van hoge kwaliteit is, melk of puur, moet deze rijk naar cacao ruiken, terwijl witte chocolade een cacaobotergeur moet hebben. Als uw chocolade een hartige geur heeft, moet u deze als onbruikbare chocolade beschouwen.
De chocolade kan nog prima gegeten worden maar de smaak gaat wel langzaam maar zeker achteruit. Ook chocolade die een witte waas heeft kan in de meeste gevallen nog gewoon gegeten worden. De witte waas geeft wel aan dat de chocolade niet meer helemaal vers is. De smaak kan afwijken en de textuur is wat minder.
Hierdoor kunnen de suiker- of vetkristallen in de chocolade "bloeien", oftewel naar de oppervlakte stijgen, waardoor een vettig wit residu en een verkleurde aanblik achterblijven en de textuur van de chocolade verandert. Hoewel chocoladebloei nog steeds veilig is om te eten, is het te voorkomen.
Vet- en suikerbloei beschadigen het uiterlijk van chocolade, maar beperken de houdbaarheid niet. Chocolade die "gebloeid" is, is nog steeds veilig om te eten (omdat het een houdbaar product is vanwege het suikergehalte), maar kan er onaantrekkelijk uitzien en een onaantrekkelijke oppervlaktetextuur hebben .
Chocolade is lang houdbaar. Pure chocolade is ongeopend en goed bewaard ongeveer twee jaar houdbaar (meer over de beste bewaarmethoden voor chocolade later). Andere chocoladesoorten, zoals melkchocolade en witte chocolade, blijven na opening een jaar of zelfs zes maanden goed.
Voor wie een meer genuanceerde restauratie wil, is de zachte omhelzing van een au bain-marie de beste optie, zodat de chocolade op laag vuur zijn vloeibare vorm terugkrijgt . Geduld is hierbij een culinaire must. Voeg een scheutje heet water of room toe en laat de cacaodeeltjes geleidelijk de klonterige textuur herstellen.
Als de zak ongeopend is en op een koele, donkere plaats (24 graden Celsius of kouder) is bewaard, is het prima . Als u een beetje witachtige verkleuring op het oppervlak van de chocolade ziet, is deze nog steeds veilig om te eten.
Hoewel de smaak, kleur, geur en kwaliteit van het product na verloop van tijd kunnen verminderen, is het over het algemeen nog steeds veilig om te consumeren zonder risico voor de gezondheid. Chocolade behoeft geen koeling en zal na de houdbaarheidsdatum alleen een lichte achteruitgang in kwaliteit vertonen.
Wanneer u voedsel consumeert dat veel histamine bevat, of wanneer u rode wijn en chocolade consumeert, neemt het histamine gehalte in de darm sterk toe. Bij mensen met een tekort van het DAO-enzym ontstaan er dan klachten. Men spreekt dan van histamine-intolerantie.
De witte waas op de chocolade is gelukkig geen schimmel, en is gewoon veilig om te eten. Die witte uitslag heet bloom en komt vanuit de chocolade zelf. Het wordt veroorzaakt door het smelten van de cacaoboter in de chocola. Dit gebeurt, zoals je misschien al verwacht, wanneer chocolade te warm wordt.