Wanneer visproducten een keurmerk hebben, kan in één oogopslag een duurzame keuze gemaakt worden. De meest voorkomende en erkende keurmerken zijn het MSC- (voor wild gevangen vis) en het ASC- (voor gekweekte vis) keurmerk. Als een vis geen keurmerk heeft, betekent dit niet direct dat dit geen duurzame keuze is.
In de supermarkt kun je letten op topkeurmerken op het etiket, bij kweekvis let je op het ASC-keurmerk. Er is ook biologisch gekweekte vis beschikbaar, die herken je aan het Europees biologisch keurmerk.
De kleur van visvlees dient vaak als visuele indicator van de herkomst. Wilde vissen vertonen over het algemeen diepere, levendigere tinten dankzij hun gevarieerde natuurlijke dieet. Kweekvissen daarentegen kunnen, met gecontroleerd voer, een lichtere of zelfs consistente kleur hebben .
In Nederland worden soorten als paling, tilapia, meerval, forel, tarbot, snoekbaars, barramundi en tong gekweekt. Het kweken van vis gebeurt op twee verschillende manieren. Er bestaan open kweeksystemen en gesloten kweeksystemen. Het kweken van vis in een open systeem vindt plaats in binnenwateren.
De meeste soorten die gekweekt worden planten zich voort in gevangenschap. De mossel, de paling en de tonijn zijn hier een uitzondering op. Deze soorten worden in het wild gevangen en worden vervolgens opgekweekt voor consumptie.
Let op: bepaalde vis kun je beter niet eten. Vissen zoals tonijn, makreel, sardines en paling kun je beter vermijden.
Er is geen eenduidig antwoord op de vraag of gekweekte of in het wild gevangen vis voedzamer of milieuvriendelijker is . Wat wel duidelijk is, is dat beide opties, ongeacht de herkomst, een gunstige voedingswaarde bieden. De keuze van de consument zal waarschijnlijk afhangen van budget en middelen.
Wilde vis bevat doorgaans minder verzadigd vet dankzij hun natuurlijke dieet . Tegelijkertijd kunnen gekweekte soorten dankzij hun verrijkte voer een hoger gehalte aan omega 3-vetzuren bevatten. Kweekvis kan echter ook een hoger gehalte aan omega 6-vetzuren bevatten, omdat hun dieet rijk is aan bewerkte voedingsmiddelen en plantaardige oliën.
"Zowel wilde als gekweekte zalm kunnen verontreinigingen bevatten zoals PCB's, dioxines, bepaalde pesticiden en zware metalen, bijvoorbeeld methylkwik. Deze stoffen zijn potentieel kankerverwekkend. Bij regelmatige consumptie kunnen ze zich ophopen in het menselijk lichaam.
Maar welke vissen kan je dan nog wel met een gerust hart eten? Wel, met schelvis, heek, tong, Alaska pollak, kabeljauw, koolvis en pladijs zit je goed. En ook mosselen, garnalen, kreeft en sint-jacobsschelpen zijn een goede keuze.
Zowel wilde als gekweekte zalm zijn een uitstekende bron van mager eiwit, Omega-3 vetzuren en andere essentiële voedingsstoffen. Sommigen beweren zelfs dat gekweekte zalm gezonder is dan wilde zalm omdat je de voedingsstoffen kunt controleren.
Zalm is populair om zijn smakelijke, roze vlees, boordevol omega 3-vetzuren. Het is een veelzijdige vis die in het wild gevangen kan worden (in oceanen, meren en rivieren) of gekweekt. De meeste zalm die in Britse supermarkten te vinden is, is Atlantische zalm, voornamelijk gekweekt in Schotland, maar ook afkomstig uit Noorwegen, Chili en de Faeröer .
Vis met een Biologisch of ASC-keurmerk is altijd gekweekt en is een verantwoorde keuze. Je kunt ook kijken naar de herkomst en de kweekmethode van de vis en de VISwijzer beoordeling checken. Groen is een prima keuze, geel is een goed alternatief en rode vis kun je beter vermijden.
Zoek naar het groene vislabel van de Aquaculture Stewardship Council .
Dit kan doorgaans bij de lokale hengelsportzaken. In Duitsland is het wettelijk verplicht om iedere gevangen vis te doden. Je mag deze niet weer terug zetten zoals we in Nederland gewend zijn. Dit is voor Duitsers een reden om juist naar Nederland te komen om te vissen.
De ogen: heldere, bolle ogen zijn een goed teken. Troebele of ingevallen ogen wijzen op oudere vis. De huid: een verse vis heeft een glanzende, slijmerige huid en intacte schubben. De kieuwen: deze moeten mooi rood zijn en niet slijmerig of grijzig.
Zalmen zijn vleeseters en worden deels gevoerd met wild gevangen vissen. Het vaak gehoorde argument dat kweekvis overbevissing tegengaat, is dus onwaar. Ongeveer een kwart van alle wild gevangen vissen wordt gebruikt als voer in kwekerijen. Zo zijn er voor één gekweekte zalm zo'n 350 vissen gestorven.
Tot 1995 aten mensen in Japan geen rauwe zalm. Omdat Pacifische zalm, gevangen door Japanse vissers, gevoelig is voor parasieten , werd het als onveilig beschouwd om rauw te serveren. Maar Japanse vissers waren dol op verse vis en betaalden een hoge prijs voor een goede vangst. Zin in heerlijke Japanse lekkernijen?
Volgens de Consumentenbond is onze zalm het veiligste visje van Nederland. Hij krijgt zelfs een 9.7! Wij zitten al klaar met een heerlijk broodje om het te vieren.
Volgens de Keuringsdienst van Waarde is er eigenlijk nauwelijks verschil tussen de twee. Het enige verschil is dat de 'verse' vis al ontdooid is en klaar is om te bereiden, terwijl je de diepvriesvis zelf nog moet ontdooien.
Vissen in het wild eten een natuurlijk dieet en bevatten doorgaans iets minder verzadigd vet dan gekweekte soorten . Kweekvis kan een iets hoger gehalte aan omega-3-vetzuren bevatten, vermoedelijk vanwege het verrijkte voer van de kwekerijen. Verontreinigingen: Sommige studies hebben aangetoond dat gekweekte soorten een hoger gehalte aan verontreinigende stoffen kunnen hebben.
Kabeljauw. Kabeljauw is een van de populairste vissoorten in het Verenigd Koninkrijk en wordt vaak gegeten in fish-and-chips-diners. Het is een koudwatervis die over het algemeen in het wild wordt gevangen in plaats van gekweekt.
Kweekvis bevat weliswaar iets meer omega 3- en omega 6-vetzuren , maar die voordelen wegen meestal niet op tegen de nadelen van het eten van kweekvis. Wilde vis bevat ook meer vitamines en mineralen zoals kalium, zink en ijzer.
Vis invriezen
Verse vis kun je prima invriezen. Magere en matig vette vissen als schol, tarbot, kabeljauw en tong kunnen langer bewaard worden dan vette vis zoals makreel en zalm. Ons advies is om ingevroren vis maximaal 3 maanden in de vriezer te bewaren. Vries verse vis zo snel mogelijk na ontvangst in.
Kweekzalm is lichter en meer roze van kleur, terwijl wilde zalm een diepere roodoranje tint heeft . Kweekzalm heeft ook veel meer vettige marmering in het vlees (die golvende witte lijnen), omdat ze niet tegen de stroomopwaartse stroming vechten zoals wilde zalm.