Vanaf eind juni kan je de courgettes oogsten. Doorgaans zijn de kleinere vruchten smaakvoller dan de grote (hoewel die natuurlijk wel spectaculair zijn!). Een lengte van 15 cm is ideaal.
Natuurlijk kun je grote courgettes nog steeds eten, ze verliezen alleen hun delicate smaak en zachte textuur vergeleken met hun kleinere tegenhangers.
Maar naarmate de courgette steeds groter wordt aan de plant, krijgt hij een aantal minder spectaculaire eigenschappen: te grote courgettes hebben vaak een papperige kern, grotere zaden en een hardere schil, waardoor ze over het algemeen minder lekker zijn om te eten . Grote courgettes bevatten ook meer water en hebben een ietwat bittere smaak.
Courgettes kunnen meer dan 1 centimeter per dag groeien en worden al snel kolossen. Oogstperiode kan al beginnen vanaf midden juli, al naargelang onder koud glas of volle grond werd gezaaid. Vruchten kunnen zowel groen als geel van kleur zijn of groenwit.
Wat doe je met al die courgettes? Het beste is om te beginnen met de bloemen en de courgettes te plukken zodra ze nog jong en stevig zijn. Heel grote, oudere courgettes hebben namelijk veel minder smaak en textuur.
Hoewel sommige mensen beweren dat courgettes tot 30 centimeter lang eetbaar zijn, ligt de gemiddelde oogstlengte tussen de 15 en 20 centimeter . De ideale lengte hangt ook af van het type courgette dat je hebt geplant. Wanneer de vrucht te groot wordt, beginnen de zaden en de schil hard te worden, waardoor de vrucht draderig en onsmakelijk wordt.
Alle courgettes zijn eetbaar. Het komt zelden voor maar als een courgette bitter smaakt, is ze giftig en dus niet eetbaar.
Als je er eentje mist, wordt de zuke die je negeert echt enorm (60 cm lang en 20 cm in diameter). Dit is om twee redenen een vergissing. Ten eerste is het doel van de plant om zaden te produceren, dus zodra een gigantische zuke begint te rijpen, zal de plant al zijn energie steken in het rijpen van de grote, en daarin zoveel mogelijk zaden produceren .
Grote courgettes zijn zeker nog bruikbaar in gerechten waarin ze zich niet van hun beste kant moeten laten zien. Denk aan stoofpotjes,soepjes of gebak op basis van courgette. Staat of valt je gerecht echter met de delicate smaak en zachte textuur van de courgette, dan ga je beter voor wat kleinere exemplaren.
De courgette is een veelzijdige groente die in veel gerechten te verwerken is. De courgette heeft een zachte, neutrale smaak. Deze groene, langwerpige vruchtgroente is gemiddeld tussen de 10 en 25 centimeter lang en weegt tussen de 250 en 500 gram.
Oogst courgettes wanneer ze klein, mals en vol van smaak zijn, met een lengte van 10-12,5 cm . Regelmatig plukken terwijl de vruchten nog klein zijn, zorgt voor een lange oogstperiode. Je kunt ook de bloemen oogsten om salades kleur te geven, te bakken of te vullen met zachte kaas.
Als een courgette bitter smaakt – een teken van cucurbitacinen – is het raadzaam deze niet te eten en indien nodig medische hulp in te roepen.
Kleine courgettes zijn al heerlijk, maar kleine gele courgettes zijn helemaal een feest. Hier moet je er met een lantaarntje naar zoeken (tip: de Turkse groenteboer), maar afgelopen weekend kwam ik ze volop tegen in de Franse supermarkt. Ze smaken echt anders dan groene, veel aromatischer.
Zolang courgette stevig is en geen zichtbare slechte plekken heeft, is het goed om te eten. Het hangt ervan af of de olie en kruiden effect hebben gehad. Open het, ruik eraan en kijk of het er goed uitziet. Zo ja, dan kun je het eten.
Als je zomerpompoenen en courgettes aan de plant laat, zullen ze enorm groot blijven groeien . Hoewel dat misschien een goed idee lijkt (meer eten!), zal een te grote courgette de vrucht bitter en zuur maken en over het algemeen niet lekker om te eten.
Courgetteplanten hoeven niet per se gesnoeid te worden, maar lichte snoei kan wel helpen om de plant gezond te houden en de productie te bevorderen. Door de oudere bladeren weg te snoeien zorg je voor meer lucht en licht in de plant wat helpt om schimmelziekten zoals meeldauw te voorkomen.
Eigenlijk zijn grote courgettes in veel recepten prima te gebruiken . Ze kunnen geraspt, in blokjes gesneden, gehakt of gewoon gevuld en gegrild of gebakken worden. Toch is vullen mijn favoriete manier om de echt grote courgettes te gebruiken. Daarom noemen we ze 'stuffers'.
Oogst. Vanaf eind juni kan je de courgettes oogsten. Doorgaans zijn de kleinere vruchten smaakvoller dan de grote (hoewel die natuurlijk wel spectaculair zijn!). Een lengte van 15 cm is ideaal.
Volgens het Guiness Book of Records mat de grootste courgette ooit niet minder dan 2.52 meter. De Italiaan Giovanni Batista Scozzafava deed uit de doeken dat het record slechts met veel water en liefde tot stand kwam.
Groeiachterstand is meestal het gevolg van een tekort aan voedingsstoffen en water . Courgettes en pompoenen houden van veel voedingsstoffen en veel water. Onregelmatig water geven veroorzaakt een onevenwicht in de voedingsstoffen en stress bij de planten, waardoor ze minder groot worden en minder fruit produceren dan grotere planten.
Deze courgette is een van de weinige soorten waarvan je de stengel langs een klimrek omhoog kunt binden. Daardoor past hij ook in een moestuinbak. De opbrengst is enorm: vanaf begin juli tot eind oktober oogst je de ene na de andere courgette.
Water geven is waarschijnlijk de oorzaak van deze ongewoon gevormde courgettes. Courgettes groeien zeer snel en hebben een constante watertoevoer nodig.
De kans dat je courgette uit eigen tuin giftig is, is heel klein. Toch neem je beter het zekere voor het onzekere. In deze courgette zit de giftige stof cucurbitacines en deze ontstaat door ongewenste kruisbestuiving bij het telen van eigen zaden.
Bedorven courgette voelt rubberachtig of slijmerig aan. Hij kan ook een onaangename geur en donkere of donzige schimmelplekken hebben. De binnenkant van bedorven courgette kan gebroken wit tot bruinachtig zijn met draderig, papperig vruchtvlees en grote, harde pitten.
Meeldauw herkennen
Als je erover wrijft, komt er een beetje 'meel' mee. Je vindt het voornamelijk op je courgette-, pompoen-, komkommer- en meloenplanten, maar ook sierplanten zoals goudsbloemen, rozen en zinnia's krijgen ermee te maken. Het begint met een aantal witte vlekken op de bladeren, maar dat is niet erg.