In tegenstelling tot wat men zou kunnen denken, is deze laatste niet afkomstig uit ons land en zelfs niet uit ons continent! Pas in de 16e eeuw werd dit knolgewas meegebracht door de Spanjaarden tijdens hun expedities naar Latijns-Amerika en verscheen daarmee in onze streken.
Weetjes over friet om mee uit te pakken
Eind 17de eeuw, in de Maasstreek tussen Dinant en Luik, hadden mensen de gewoonte kleine visjes te vangen en te frituren. Toen eind 18de eeuw de Maas een keertje dichtgevroren was, vervingen ze de vis door staafjes aardappel: ziedaar de uitvinding van de friet.
Het verhaal gaat dat friet oorspronkelijk een Belgische uitvinding is. Het woord patat is ontleend aan het Spaanse woord 'patata' dat weer ontstaan is uit een vermenging van batata (zoete aardappel) en papa (witte aardappel). Frites kwam vervolgens via België naar Nederland.
Friet wordt erg veel geconsumeerd onder de Nederlanders. Uiteraard wordt friet over de hele wereld verkocht, maar bepaalde soorten friet zijn toch wel echt Nederlands. Denk aan friet met pindasaus of frietje oorlog. De combinatie van pindasaus en friet is vrijwel niet te zien in andere landen.
Er is geen twijfel mogelijk: de oorsprong van onze frietjes ligt in België. Volgens een verhaal van de Belgische historicus en gastronoom Jo Gerard is het allemaal begonnen in de streek rond de Maas. In het jaar 1680 hadden de arme inwoners van de Maasvallei de gewoonte om kleine visjes te vangen en die te bakken.
Belgisch-Frans geschil
Frédéric Krieger, een Beierse muzikant, leerde in 1842 frieten bakken in een frietkraam in de rue Montmartre in Parijs. In 1844 nam hij het recept mee naar België , waar hij zijn bedrijf Fritz oprichtte en "la pomme de terre frite à l'instar de Paris" ("gebakken aardappelen op zijn Parijse wijze") verkocht.
De Belg zegt friet en de Nederlander patat.
België : De Meesters van de Frieten
Als er één land is dat friet serieus neemt, dan is het wel België. Hier worden frieten – frites genoemd – dik gesneden en dubbel gefrituurd voor een perfecte crunch en een luchtige binnenkant.
Na grondig onderzoek kan geconcludeerd worden dat zowel “friet” als “patat” correcte benamingen zijn voor de gefrituurde aardappelreepjes in Nederland.
De ene snackbar zegt gewoon patat, de andere kiest bewust voor friet. De ene is traditioneel, de andere vernieuwend. Als er twee Rotterdamse snackbarren met elkaar in contrast staan, zijn het Rodi aan de Rodenrijselaan en Fritéz aan de Witte de With wel. Frituren is wat beide doen, maar wel op geheel eigen wijze.
De beste Amsterdamse friet wordt gemaakt volgens een eeuwenoude, traditionele kookmethode . Eerst worden de patat met de hand dik gesneden en vervolgens dubbel gefrituurd.
En raad eens welk land de meeste frietjes per persoon verorbert? Juist ja, België! 🏅 Gemiddeld eten we per persoon maar liefst 86 kg friet per jaar. Dat zijn zo'n 240 bakjes friet.
Hoewel de exacte oorsprong van friet nog steeds een bron van discussie is, wordt aangenomen dat het zijn oorsprong vindt in België. Volgens de overlevering werden aardappelen in de 17e eeuw door de inwoners van de Belgische regio Namen gefrituurd als voedselbron tijdens de strenge winters.
Franse dressing is niet Frans, maar Amerikaans. En frieten, zoals wij ze kennen, zijn niet Frans, maar Belgisch . Tijdens de Tweede Wereldoorlog gaven Amerikaanse legermedewerkers de tweemaal gefrituurde, lang gesneden (julienned) aardappelen die ze in Zuid-België tegenkwamen de bijnaam "French fries", simpelweg omdat de Zuid-Belgen Frans spreken.
Het zijn de Fransen die de uitvinding van de friet opeisen. De eerste frituur zou in 1789 op de Pont Neuf in Parijs hebben gestaan, in volle Franse Revolutie. Anderen (vooral Belgen) beweren dat er al rond 1680 frieten gebakken werden in Namen en Dinant.
Van hutspot, boerenkool en erwtensoep tot bitterballen, kroketten, pannenkoeken en poffertjes; ons land is rijk aan traditioneel eten. Deze authentieke gerechten zijn niet alleen een feest voor de smaakpapillen, maar ook een venster naar de rijke Nederlandse geschiedenis en cultuur.
Als je aan Nederland denkt, denk je meteen aan molens, grachten, tulpen, kaas en de Hollandse Meesters . Logisch, want deze culturele iconen zijn wereldberoemd en mogen bij een bezoek aan ons land eigenlijk niet ontbreken.
De populairste soorten oud Hollands snoep zijn onder andere zoethout, kaneelkussentjes, boterbabbelaars, trekdrop, schuimpjes en salmiak pastilles.
Een ander nationaal gerecht dat eigenlijk niet Nederlands is, maar tegenwoordig Belgisch , zijn frieten, of zoals de oorspronkelijke naam luidt: Patates-Frites (fr). Zoals je misschien weet, maakte België ooit deel uit van de Republiek en het Koninkrijk der Nederlanden.
Iemand moet als eerste op het idee zijn gekomen aardappelen te schillen, te snijden en in olie te bakken. De Vlaamse kunsthistoricus Paul Ilegems denkt het antwoord te weten: niemand minder dan Teresa van Avila (1515-1582), de Spaanse mystica die vermoedelijk het bekendst is van het standbeeld dat Bernini maakte.
Een van de redenen waarom ze zo lekker zijn, is dat ze dik gesneden zijn en dubbel gefrituurd . Hierdoor zijn ze extra, extra knapperig. Je moet zeker frietjes proberen als je in België bent. Probeer ze op de traditionele manier met mayonaise of ontdek een wereld aan andere sauzen, waaronder Andalousesaus en currymayonaise.
In tegenstelling tot wat men zou kunnen denken, is deze laatste niet afkomstig uit ons land en zelfs niet uit ons continent! Pas in de 16e eeuw werd dit knolgewas meegebracht door de Spanjaarden tijdens hun expedities naar Latijns-Amerika en verscheen daarmee in onze streken.
In België kan poep ook 'achterwerk' betekenen: 'Blijf op je poep zitten! ' In Nederland raakte poppen/poepen in de betekenis 'seks hebben' in onbruik, maar in België niet.
Belgische frietjes worden twee keer gebakken, zodat ze zacht vanbinnen en knapperig vanbuiten zijn. Ze worden geserveerd met een mayonaisesaus die 'Andalouse' heet. Deze saus lijkt een beetje op Thousand Island-dressing.