Je kunt gember vervangen door kaneel/nootmuskaat, citroenschil/peper en kurkuma, afhankelijk van het soort gerecht. De smaak van gember is echter moeilijk na te bootsen.
Tips voor succesvolle vervangingen
Kaneel en kruidnagel voegen bijvoorbeeld warmte en zoetheid toe, terwijl citroengras een frisse, citrusachtige noot geeft. Als je de pittigheid van gember wilt nabootsen, kunnen mosterdpoeder of Szechuanpeperkorrels effectieve keuzes zijn.
GALANGA oftewel LAOS: De smaak lijkt wel wat op die van gember, maar is frisser en minder scherp/peperig. Het is ook lid van de gember-familie en is feitelijk een wortel van een tropische plant.
De gelijkenis tussen gember en galangal is opvallend, vooral als je ze vers ziet. Het zijn allebei wortelstokken – stengels van een plant die horizontaal onder de grond groeien.
Gember is een krachtige ontstekingsremmer en helpt bij het bestrijden van verkoudheid en griep. Kurkuma, ook wel geelwortel genoemd, heeft eveneens ontstekingsremmende eigenschappen en wordt vaak ingezet bij spijsverteringsproblemen en gewrichtspijn.
Kurkuma is geweldig voor chronische ontstekingen en een goede gezondheid op de lange termijn. Gember is geweldig voor spijsverteringsproblemen en acuut ongemak . Ze werken verschillend en worden verschillend opgenomen, dus ze vullen elkaar aan en concurreren niet met elkaar. Onderzoek toont aan dat je beide kruiden samen moet gebruiken voor maximaal voordeel.
Kurkuma is bloedverdunnend, helpt om de samenklontering van bloedplaatjes te voorkomen en verlaagt de cholesterol. Kurkuma bevat de stof curcumine, een antioxidant, die de gevoeligheid voor insuline zou kunnen verbeteren. Kurkuma wordt in Azië al eeuwenlang gebruikt als natuurlijke pijnstiller.
VERVANGINGEN VOOR GEMBER
Als je geen gember kunt krijgen, zorgen piment, kaneel of nootmuskaat voor dezelfde warme, zoete smaak in je gerechten. De specerij is nauw verwant aan kardemom en kurkuma, waardoor ze ideale vervangers zijn in een curry.
Grote galangal (Alpinia galanga) wordt het meest gebruikt en lijkt op gember en kurkuma. De plant komt oorspronkelijk uit Zuid-Azië en Zuidoost-Azië. Kleine galangal (Alpinia officinarum) en andere soorten worden ook gebruikt, maar minder vaak. In de traditionele geneeskunde wordt galangal gebruikt voor de behandeling van verschillende aandoeningen.
Vers is het beste
In plaats van de voorverpakte variant te kopen, kies je voor verse knoflook en gember. Er zijn geen toegevoegde ingrediënten als je ze in hun geheel koopt, waardoor ze beter (en lekkerder) voor je zijn. Vervang je gezondheid nooit door gemak.
Gembersiroop is vooral suikersiroop met een beetje gembersmaak. Voor de zoetigheid zou je het kunnen vervangen door honing. Het vleugje gember kun je eventueel toevoegen door een snufje gemalen/gedroogde gember, als je dat in huis hebt.
Gember drinken 's avonds kan alleen in twee gevallen het slapen belemmeren: Als de persoon gevoelig is voor de stimulerende effecten van gember, zoals we hebben gezien in het geval van het afrodiserende effect van gember, waarbij de werking van gember afhangt van de gevoeligheid van elke persoon.
Galangal, ook wel "Thaise gember" genoemd, smaakt erg op gember, maar is iets milder en licht citrusachtig. Als er een Aziatische supermarkt of speciaalzaak in de buurt is, vind je daar verse galangal. Galangal en gember komen beide veel voor in veel gerechten uit Zuidoost-Azië.
In bepaalde hartige gerechten kunnen koriander- of komijnzaadjes diepte en warmte toevoegen. Ze kunnen dienen als vervanger voor gember .
Verse gember is simpelweg de wortelknol van de gemberplant. De meeste mensen kennen de kenmerkende stukken gemberwortel uit de supermarkt. Deze delen, die een beetje op vingers lijken, zijn eigenlijk uitlopers van een grotere wortel, de zogenaamde knolwortel. Deze knolwortel wordt ook wel de moederwortel genoemd.
Als je te veel neemt kan gember hartkloppingen en uitdrogingsverschijnselen veroorzaken en bij een te hoge dosis kun je zelfs slaperig, duizelig of verward raken. Aangeraden wordt op per dag niet meer dan 4 gram gember tot je te nemen. Geen zorgen, het komt niet snel voor dat je van gember een 'overdosis' neemt.
Als u geen verse of gemalen gember hebt, gebruik dan een verhouding van 1:1 gemalen piment, gemalen kaneel, gemalen foelie of gemalen nootmuskaat op de aangegeven hoeveelheid gember.
Gember behoort tot de familie Zingiberaceae. Kurkuma (Curcuma longa) en kardemom (Elettaria cardamomum) zijn twee andere specerijen die tot de familie Zingiberaceae behoren.
Galangal is nauw verwant aan gember en kurkuma . Alle drie de wortels kunnen vers of gedroogd gebruikt worden om smaak toe te voegen aan uw gerechten.
Laos, ook wel galanga of Thaise gember genoemd, is een tropische plant. Hoewel de naam misschien anders doet vermoeden, wordt deze smaakmaker niet alleen in het gelijknamige land geteeld, maar ook in Vietnam, Cambodja, Thailand, Maleisië en Indonesië.
Ja, djahé is een andere naam voor gemberpoeder, vooral in de Indonesische keuken. Het verwijst naar dezelfde specerij, namelijk gedroogde en gemalen gemberwortel.
De Curcuma Longaplant behoort tot de gemberfamilie. Dit is ook wel te zien aan het uiterlijk van de wortel. Kurkuma lijkt van de buitenkant op gember, maar heeft vanbinnen een donkergele en bijna oranje kleur, vandaar ook de naam 'geelwortel'. De kleurstof curcumine in de wortel zorgt voor deze uitgesproken kleur.
Gebruik kurkuma in je gerechten vooral omdat het lekker is en een mooie kleur geeft, maar niet omdat het zou helpen tegen kanker. Gebruik geen supplementen met kurkuma als je last hebt van galwegproblemen. Ook niet wanneer je chemotherapie, bloedverdunners of het medicijn Tamoxifen krijgt.
Het probleem met kurkuma: geassocieerde leverschade . Studies door artsen in de Verenigde Staten hebben een verband aangetoond tussen kurkumasupplementen, zwarte peper en leverschade. Noot van de redactie: Dit artikel is bijgewerkt ten opzichte van een eerdere versie in augustus 2023.
Kurkuma op een lege maag ondersteunt de werking van de lever en stimuleert natuurlijke ontgiftingsprocessen. Het helpt bij het neutraliseren van schadelijke stoffen die zich in het lichaam kunnen ophopen als gevolg van een slecht dieet, stress of blootstelling aan toxines uit de omgeving.