Hier zijn de belangrijkste verschillen: 🌱 Plant en Bladeren. Kenmerk Wilde
Het best herken je deze nepaardbeien aan de kleur van de bloemetjes. Deze is namelijk geel in plaats van geelwit. Ook de stand van de vruchtjes verraadt of je met echte aardbeien of nepperds te maken hebt. De vruchtjes van schijnaardbeien groeien namelijk naar boven, terwijl die van echte aardbeien hangen.
De schijnaardbei (Potentilla indica) is zoals de naam al aangeeft geen echte aardbei, maar wel heel leuk in de tuin. Schijnaardbeien bloeien van mei tot oktober met gele bloempjes (in plaats van witte bij de bos- en tuinaardbeien). De vruchten zijn klein en knalrood. Niet eetbaar, wel decoratief.
Deze plant bloeit met kleine, gele bloemetjes die worden gevolgd door aantrekkelijke rode, kleine vruchtjes. Deze vruchtjes zijn eetbaar, maar helaas erg onsmakelijk. Maar het blad van de schijnaardbei is wel eetbaar en te gebruiken als een vervanger van spinazie.
Schijnaardbei Potentilla indica is een kruipende plant met opvallende gele bloemen en rode vruchten. De uitlopers hebben een vrij stevige, groene of rood aangelopen stengel. Het blad bestaat uit drie blaadjes met spitse tanden, de deelblaadjes zijn vaak nog ondiep gelobd.
Textuur: Schijnaardbeien hebben een hobbelige textuur door de vele kleine, knobbelige zaadjes, terwijl echte aardbeien zaadjes hebben die bijna plat of licht ingedeukt zijn . Smaak: Schijnaardbeien worden vaak omschreven als waterig, flauw en smaakloos.
De bosaardbei (Fragaria vesca) is de wilde variant van de gekweekte aardbei, ook wel cultuuraardbei genoemd. Aardbeien behoren botanisch gezien tot de rozenfamilie (Rosaceae). In het wild kan je de bosaardbei nog tamelijk veel tegenkomen, maar je kan ze natuurlijk ook zelf planten in je tuin.
Verwijder regelmatig uitgebloeide bloemen en houd de plant vrij van onkruid. Geef af en toe wat plantenvoeding om de groei te stimuleren.
Verschillen met de bosaardbei
Bij de bosaardbei zijn de vruchten hangend. Verder heeft de schijnaardbei gele bloemen, die van de bosaardbei zijn wit met een geel hartje. Als er geen bloemen of vruchten zijn kun je nog kijken naar de bladeren, waarvan die van de schijnaardbei iets dieper gekarteld zijn.
Aardbei bevat veel vitamine C. Van de populairste fruitsoorten bevat alleen kiwi meer vitamine C. Aardbeien dragen daarnaast bij aan de inname van foliumzuur. Ze bevatten weinig calorieën.
Schijnaardbei is niet giftig voor huisdieren, wat betekent dat je honden, katten en andere dieren veilig met de plant kunnen omgaan zonder gezondheidsrisico's. Hoewel het misschien niet de lekkerste plant is om op te knabbelen, zal het ze niet schaden als ze dat doen.
Elke aardbei is bespoten met gemiddeld zeven tot acht schadelijke stoffen. Dat blijkt uit steekproeven die vorig jaar zijn genomen door de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA).
De massale voedselvergiftiging in het oosten van Duitsland is veroorzaakt door een aardbeientoetje. Dat bevestigt de Duitse Federale Voedsel- en Warenautoriteit na een bericht van de Duitse krant Bild. Sinds eind september hadden ruim 11.000 kinderen diarree gekregen.
Zo zijn de aardbeien van de schijnaardbei en de wateraardbei niet lekker (zie mijn blog over de bosaardbei – Fragaria vesca).
Als je aardbeienplanten laat vermeerderen, kunnen ze minder aardbeien produceren. De planten gebruiken dan namelijk hun energie om nieuwe planten te laten groeien, in plaats van om lekkere aardbeien te maken.
Je kunt ze vinden in het 'wild': bosaardbeitjes. De smaak is zoet en heel intens. De bosaardbeitjes zijn net als gewone aardbeien zogenoemde 'schijnvruchten'. De kleine zwarte pitjes zijn de werkelijke vrucht, het rode vruchtvlees is de uitgegroeide bloembodem.
De Korona is een normale aardbeien soort, dit zijn echt de aller lekkerste. Wegens de slechte weers omstandigheden van vorig jaar zijn de Korona aardbeiplanten uitverkocht.
De vruchten van de schijnaardbei zijn eetbaar, maar nagenoeg smakeloos. De bosaardbei is tot nu toe niet gevonden in het voedselbos. Zevenblad dankt z'n naam aan het feit dat de bladeren uit zeven deelblaadjes bestaan. Het behoort tot de familie van de schermbloemigen.
De schijnaardbeiroest (Phragmidium mexicanum) is een schimmel behorend tot de familie Phragmidiaceae. De schimmel is een biotrofe parasiet die uredinia en telia vormt op de bladeren van de schijnaardbei. Aangetaste bladeren zijn misvormd, bootvormig.
Na de oogst van de eenmaal dragende aardbeien worden de buitenste bladeren rondom het hart van de plant, samen met de ranken, met een tuinschaar weggehaald. Dit geschiedt midden in de zomer, ongeveer vanaf half juli. Afwijkingen door de weersomstandigheden zijn echter altijd mogelijk.
Bij de bemesting van aardbeien geldt de vuistregel: een derde vóór de bloei, twee derde na de oogst. In augustus (aan het einde van de maand) is de jaarlijkse hoofdbemesting in het aardbeienbed aan de beurt, zodat de planten nog tot in de herfst krachtig groeien en nieuwe bloemuitlopers vormen voor het volgende jaar.
Maar die wilde aardbeidjes zijn hardnekkig inderdaad. Akelig spul, maar op de knieën en uitsteken met een scherp (zak)mes helpt.
De dag voordat u het onkruid eruit trekt, de grond water geven en de grond losmaken met een schop en dan diep in de wortels graven met een onkruidvork om de wortels volledig te verwijderen. Observeer vanaf dat moment het gebied regelmatig en verwijder onmiddellijk de nieuwe knoppen zodra ze zijn opgemerkt.
Over de nummer 1 is iedereen het eens: de biologische Elianny van telers Erik Smeenk en Wilma Kraaij uit Wehl. Peter van de Ven: 'bijzonder lekkere aardbei, erg prettig in de mond, een volle smaak waarin je de complexiteit van de bodem proeft. ' Beute: 'Een aardbei met meerdere smaaklagen.