Het drogen van voedingsmiddelen is een van de oudste methoden om ze te conserveren.
Het drogen van voedsel is een van de oudste methoden om voedsel te conserveren. In de oudheid droogden de zon en de wind op natuurlijke wijze voedsel. Bewijs toont aan dat culturen uit het Midden-Oosten en andere oosterse culturen actief voedsel in de hete zon droogden: vis, vlees, groenten en fruit werden al sinds de vroegste tijden gedroogd.
De enige manier die wij kenden om voedsel zoals bessen en vlees langer goed te houden, was door het te drogen in de zon en later – het moest immers eerst uitgevonden worden – boven vuur. Dit laatste is de basis voor het roken van voedsel zoals we dat nu kennen.
Het conserveren van voedsel door te drogen is de oudste methode van voedselconservering. Het drogen van fruit en groenten in de zon werd al vóór Bijbelse tijden beoefend door Chinezen, Hindoes, Perzen, Grieken en Egyptenaren. Gedroogd voedsel heeft als voordeel dat het weinig ruimte inneemt, niet gekoeld hoeft te worden en het een afwisselende voeding biedt.
De oudste vorm van koken is in principe braden op vuur , en dan specifiek koken op open vuur. De vroegste vormen van koken op open vuur bestonden uit het direct in het vuur plaatsen van ingrediënten.
Enkele van de meest voorkomende conserveringstechnieken zijn verhitten, invriezen, suikeren, zouten, inblikken, pasteuriseren en fermenteren . Waarom zou u conserveringsmethoden gebruiken? Het is belangrijk om besmet voedsel te vermijden om voedselvergiftiging te voorkomen.
De vroegste en belangrijkste stap in de voedselverwerking was tevens de eenvoudigste: koken. Onze vroegste voorouders begonnen al 1,5 miljoen jaar geleden met het toevoegen van hitte aan vlees, zaden en groenten . Eenvoudige methoden voor het conserveren van voedsel volgden, waaronder drogen, roken en zouten.
Drogen . De oudste vorm van genezen is drogen, dat al sinds de oudheid wordt toegepast. De vroegst bekende praktijk dateert uit 12.000 voor Christus, door bewoners van de huidige Aziatische en Midden-Oosterse regio's.
De oudste methode om voedsel te conserveren is drogen , waarbij vocht uit voedsel wordt verwijderd om bederf te voorkomen. Deze methode wordt al duizenden jaren toegepast in verschillende oude beschavingen.
De Romeinen en hun tafelmanieren..
Er werd (bijna) geen gebruik gemaakt van bestek. Tijdens het eten nuttigden zij het voedsel met hun vingers, die zij vervolgens in kommetjes met water werden gedoopt om ze schoon te spoelen. Vorken kenden ze in die tijd nog niet en zelden werd gebruik gemaakt van de lepels.
Methodes zijn koelen, invriezen, drogen, toevoegen van zout, suiker of zuur, fermentatie, roken, wecken, verhitten en het toevoegen van conserveermiddelen. Er bestaan ook nieuwe houdbaarheidstechnieken, zoals hogedrukpasteurisatie waarbij micro-organismen dood gaan onder hoge druk.
Een ijskelder is een ondergrondse ruimte waar men vroeger ijs bewaarde, lang vóór de uitvinding van de koelkast. In de winter werd ijs uit vijvers gehakt en in de kelder opgeslagen, zodat het tot diep in de zomer gebruikt kon worden.
Welke uitvindingen kennen we in de prehistorie? In de prehistorie zijn veel uitvindingen gedaan, maar een van de oudste uitvindingen is het maken van vuur en het gebruiken van gereedschap van steen.
Je vindt hier dan ook de koning en alleroudste der bomen: Methuselah. Hoewel de boom er enigszins dood uitziet, is deze met ± 4800 jaar het oudste levende organisme ter wereld.
'Ten minste houdbaar tot'-datum (THT)
Een 'ten minste houdbaar tot'-datum (THT) gaat over kwaliteit. Het staat op voedingsmiddelen zoals melk, rijst of bijvoorbeeld groente in pot. Voor deze producten geldt: gooi het na de datum niet zomaar weg, maar kijk, ruik en proef of het nog goed is.
In de prehistorie leefden we als verzamelaars en aten we onze vondsten vaak zo snel mogelijk op. De enige manier die wij kenden om voedsel zoals bessen en vlees langer goed te houden, was door het te drogen in de zon en later – het moest immers eerst uitgevonden worden – boven vuur.
Desinfectie is het onschadelijk maken van micro-organismen zoals bacteriën, schimmels en virussen op (levenloze) oppervlakken, of intacte huid. Dit kan met bijvoorbeeld alcohol. Schoonmaken met water en zeep of allesreiniger zorgt er ook voor dat het aantal micro-organismen kleiner wordt.
Door het lichaam vocht en voedsel te onthouden, gaat het lichaam de eigen reserves aanspreken. Afhankelijk van de conditie, sterft iemand doorgaans binnen één à twee weken. Als de stervende af en toe nog wat water drinkt, kan het iets langer duren (meerdere weken).
Onze prehistorische voorouders aten vroeger veel groenten en fruit, noten en zaden en vlees en vis. Dit 'oervoer' was rijk aan eiwitten en vezels en bevatte amper koolhydraten en verzadigde vetten. Het voedsel was puur en onbewerkt en volgens wetenschappers aten onze voorouders erg gezond.
Neem voldoende rust. Neem hulp van anderen aan; je kunt niet voor iemand zorgen als je niet voor jezelf zorgt. Maak een afspraak met een zorgverlener om je gevoelens te bespreken. Dat kan met de huisarts, de verpleegkundige, psychosociaal zorgverlener en de diëtist.
Om in 2050 binnen de grenzen van onze planeet te eten, is de grootste verandering volgens het onderzoek van het WWF dat we veel minder vlees gaan eten. In plaats daarvan is het nodig om meer noten, peulvruchten, soja en vleesvervangers te eten. Ook plantaardige zuivelalternatieven zouden meer moeten worden gegeten.