Het groen van je prei is nog perfect eetbaar. Zorg wel dat je het groen goed spoelt, want vaak zit er nog wat vuil tussen de blaadjes. Het buitenste blaadje doe je er beter af, want dat is vaak wat uitgedroogd en taai.
Subtiel van smaak, smeltend van textuur na het koken, een beetje knapperig als rauwe garnering, ze behoren tot mijn favoriete groenten. Wanneer een recept om prei vraagt, staat er meestal dat je alleen de witte en lichtgroene delen moet gebruiken en de " taaie donkergroene toppen " moet weggooien of bewaren voor een ander gebruik.
We gebruiken alleen het lichtgroene en witte gedeelte van de prei, dus begin met het afsnijden de wortel en het donkergroene gedeelte van de prei. De wortel kun je weggooien, het donkergroene gedeelte zou je eventueel kunnen bewaren voor een groentebouillon.
In het groene deel zitten de meeste vitamines en mineralen
Snijd iets van de onderkant van de prei af. Verwijder ook de groene bladeren aan de bovenkant en de buitenste bladeren. Je kunt zowel het witte als het groene deel van de prei gebruiken. Juist in het groene deel zitten de meeste vitaminen en mineralen.
Knip de draderige wortels weg, maar snijd het worteluiteinde niet helemaal af. Knip of trek de taaie groene blaadjes weg. Halveer elke prei in de lengte. Laat bij hele preien minstens 2,5 cm van de basis intact en halveer het bovenste deel waar de blaadjes beginnen los te laten en groen te worden.
De gehele prei, dus het lichtgroene en het donkergroene gedeelte, is eetbaar. Prei kan ook gekookt worden. 10 minuten koken is voldoende.
Ik raad aan om minstens de helft van de bovenste donkergroene prei af te snijden: helemaal bovenaan zijn ze behoorlijk leerachtig en gewoon niet zo lekker. Maar de onderste paar centimeter donkergroene stukken – precies waar het donkergroene deel het witte deel van de groente raakt – zijn veel malser en makkelijker te bereiden!
Prei is een zogeheten stengelgroente. Dit betekent dat men de stengel van de prei kan eten. De stengel is echter gemaakt van bladeren, waardoor het ook wel een bladgroente genoemd wordt. Prei is familie van de ui, knoflook en bieslook.
Ze zijn perfect voor bouillon, soepen, braden of als perfecte aanvulling op gebakken sjalotten. Snijd de groene prei simpelweg in dunne plakjes .
Als het om prei gaat, beschouwen velen de groene uiteinden ervan als oneetbaar vanwege hun taaie en vezelige aard .
Goede prei moet stevig aanvoelen en er van wortel tot punt gezond uitzien. De stengels moeten wit zijn – we eten de malse witte delen, dus hoe langer hoe beter – zonder donkere of zachte vlekken. De donkergroene delen moeten heel donker zijn, zonder vergeling of bruine vlekken. Vermijd alles wat slap, verwelkt of begint te verschrompelen .
Je gebruikt alleen het witte en lichtgroene deel. Kan ik het groene deel van prei in soep gebruiken? De donkergroene delen van prei zijn bitter en hebben een taaiere textuur. Ze zijn eetbaar, maar voor dit recept gebruiken we alleen het zachte en milde deel van de stengel .
Doorgeschoten prei is eetbaar maar heeft een harde kern.
Houd er rekening mee dat je normaal gesproken alleen het witte en lichtgroene deel van een prei afsnijdt . De donkergroene bovenkant en bladeren tellen dus niet mee voor de grootte van de prei.
Zodra de jonge zaailingen de dikte hebben van een potlood moeten ze worden overgeplant op een andere plek. Knip ongeveer 1/3 van het bovenste, groene gedeelte van het plantje af en ongeveer 1/3 van de wortels aan de onderkant. Dit om de groei van de wortels te stimuleren.
Prei is een tweejarige groente, een cultivar van Allium ampeloprasum, de breedbladige wilde prei (syn. Allium porrum). Het eetbare deel van de plant is een bundel bladscheden die in de volksmond soms een "stengel" of "steel" wordt genoemd.
De bloemen van de doorgeschoten prei, knoflook of ui zijn heel goed in een salade te verwerken. De smaak is doorgaans krachtig. Een perfecte smaakmaker! Ook voor sausjes.
Het groene deel
Het groene 'uiteinde' is óók prei! Het is wat steviger en sterker van smaak dan het witte. De buitenste dikke bladeren kun je prima gebruiken voor bouillon, en de rest snijd je gewoon fijn. Niet weggooien dus, maar gewoon gebruiken in je prei recepten!
Prei is vies
Tijdens de teelt van prei wordt er aarde omheen gestapeld, waardoor een groter deel van de prei aan de zon wordt onttrokken en daardoor lichter van kleur en malser wordt . Wat een mooie prei oplevert, een lang, bleek lichaam, zorgt er ook voor dat er diep in de prei zand en aarde vastzitten.
Het bovenste deel van de prei hoef je echt niet in de prullenbak te mikken, je kunt het prima eten. Verwijder alleen even de buitenste bladeren en snijd de bovenkant eraf. De buitenste bladeren zijn vaak taai en smakeloos.
De meest eetbare delen van prei zijn de onderste witte en lichtgroene delen, omdat ze mals zijn en de meeste smaak hebben. De donkergroene delen zijn technisch gezien eetbaar, maar in mindere mate omdat ze vrij taai zijn . Als je de donkergroene delen toch wilt eten, bak ze dan goed aan zodat ze zacht worden.
Snijd de prei in de lengte doormidden. Hou de prei onder een lopende kraan met koud water om de zandresten te verwijderen. Gebruik eventueel de vingers om de prei een beetje open te buigen, zodat hij helemaal schoon is. Duw de vingertoppen en duim naar binnen en zet het mes tegen de knokkels.
Het groene gedeelte van prei is nog perfect eetbaar. Let er wel op dat je het groen goed spoelt, er zit soms nog wat aarde tussen. Om ermee aan de slag te gaan snijd je het groene deel wat fijner en laat je het meestoven met de rest van de prei. Je kan het ook kort aanbakken of grillen voor een knapperig effect.