Het aardappelstukje in het zoute water is sponzig en iets gekrompen. Het aardappelstukje in het water zonder zout is groter geworden. Water met zout noemen we ook wel een zoutoplossing. Hoe meer zout erin zit, hoe 'sterker' de zoutoplossing is.
Zout zuigt water uit dingen door osmose. Door een hogere zoutconcentratie buiten de cel te creëren, dwing je de cellen om water uit hun celmembranen te laten stromen, in een poging de twee kanten gelijk te trekken. Door aardappelen in zout water te weken, krijg je dus niet alleen goed gekruide aardappelen, maar beginnen ze ook water te verliezen .
Als je aardappelen aan heet water toevoegt, is de neiging dat de aardappelen niet gelijkmatig garen. De buitenkant wordt sneller gekookt dan de binnenkant. Voeg zout toe om de smaak te versterken. Aardappelen absorberen zout goed.
Het zoute water trekt het water uit de aardappel, waardoor deze verschrompelt . Net als de aardappel maken zoute voeding en dranken mensen dorstig. Te veel zout kan de waterbalans in ons lichaam verstoren, wat belangrijk is voor de goede werking van cellen en organen. Zoute voeding kan je nieren en hart harder laten werken.
Zout is het enige ingrediënt dat diep in voedsel kan doordringen. De aardappelen absorberen een deel van het water en nemen het zout mee . Daardoor worden de aardappelen gelijkmatiger gekruid.
Het aardappelstukje in het zoute water is sponzig en iets gekrompen. Het aardappelstukje in het water zonder zout is groter geworden. Water met zout noemen we ook wel een zoutoplossing. Hoe meer zout erin zit, hoe 'sterker' de zoutoplossing is.
Stevige aardappelen nemen kruiden niet gemakkelijk op, dus je moet het water rijkelijk zouten, zodat het water dat de aardappelen wel opnemen ook de kruiden meeneemt . En omdat aardappelen zo'n zwakke smaak hebben, hebben ze dat zout nodig om uit hun schil te komen. Strooi er wat zout bij en ga zo door.
Kwalitatief gezien zal een aardappel zout opnemen . Maar kwantitatief gezien is de hoeveelheid die wordt verwijderd een druppel op een gloeiende plaat.
Frieten weken
Laat ze daarna ongeveer een half uur in koud water, met een 1 eetlepel zout weken. Het zout trekt vocht uit de frieten. Door het zout zullen de frietjes wel iets minder bruin kleuren, aangezien je de enzymen deactiveert die normaal voor verkleuring zorgen. Maar des te knapperiger is het eindresultaat.
Schrob je aardappelen schoon, droog ze grondig af en hussel ze door de olie en vervolgens door het koosjer zout . Ze moeten bedekt zijn. Het zout onttrekt vocht en maakt ze luchtig. Bak ze op een bakplaat (zonder folie) op 200 °C, ongeveer een uur, of tot je ze kunt uitknijpen en de aardappelen meegeven.
Omdat aardappelvlees kwetsbaar is en uit elkaar kan vallen als het te gaar is , is het erg belangrijk om je aardappelen gelijkmatig te garen. Ze in een pan met kokend water doen, wat gebruikelijk is bij veel andere gekookte groenten, is over het algemeen geen goed idee bij het koken van aardappelen.
Over het algemeen zijn gekookte aardappels een gezondere keuze dan gebakken aardappels. Bij het bakken kunnen extra vetten worden toegevoegd, wat het caloriegehalte verhoogt.
Leg de aardappels in een grote kookpan en voeg met behulp van een maatbeker (zodat je kunt zien hoeveel water je gebruikt), zoveel koud water toe tot dat de aardappels allemaal onder water staan. Voeg per liter water 5 gram zout toe. Breng het water aan de kook en kook de aardappels 25-30 minuten op matig vuur.
Kook je aardappelen in gezouten water, dan vermindert hun kaliumgehalte doordat het zout kalium onttrekt aan de knol.
Zodra de zoutconcentratie in het kopje hoger wordt dan in de aardappelcellen, stroomt er water uit de aardappel in het kopje. Dit leidt tot krimp van de aardappelcellen , wat verklaart waarom de aardappelreepjes kleiner worden in lengte en diameter.
Schil de aardappels. Snijd ze in de lengte in plakken en dan in frieten. Leg de frieten in een grote kom met water en 15 gram zout en laat dit een half uur staan. Het zoute water trekt vocht uit de aardappels, waardoor ze knapperiger worden tijdens het bakken.
Nog een tip: laat geen zout op je frietjes doen. Zou onttrekt water aan je frietjes en maakt ze ook sneller wak. Teveel zout is sowieso niet gezond.
De ene snackbar zegt gewoon patat, de andere kiest bewust voor friet. De ene is traditioneel, de andere vernieuwend. Als er twee Rotterdamse snackbarren met elkaar in contrast staan, zijn het Rodi aan de Rodenrijselaan en Fritéz aan de Witte de With wel. Frituren is wat beide doen, maar wel op geheel eigen wijze.
Bij gekookte aardappelen kun je smaak toevoegen door bijvoorbeeld nootmuskaat, kervel, peterselie of dille te gebruiken in plaats van zout. Bij gebakken aardappeltjes zijn rozemarijn en tijm lekker voor wat Zuid-Europese smaken, of kerrie en paprikapoeder voor wat afwisseling.
Het water dat in de aardappel zit zorgt ervoor dat deze naar de bodem zinkt (water is zwaarder dan olie, bij een olieramp drijft de olie ook steeds op het water omdat de olie minder weegt).
Zodra je aardappelen schilt, komt er zetmeel vrij aan de buitenkant van de knol. Dit zetmeel kan ervoor zorgen dat de aardappelstukken aan elkaar kleven tijdens het bakken of koken. Door de aardappelen na het schillen te wassen en goed te drogen, verwijder je dit overtollige zetmeel.
Om je op weg te helpen naar koken met minder of geen zout vind je hier 6 handige tips: Kook je groenten of aardappelen in een bodempje water, zodat je weinig kookvocht met de smaakstoffen weggooit. En voeg er geen snuf zout aan toe, want dat is helemaal niet nodig!
In het geval van aardappels bevat het kookvocht de giftige stof solanine, afkomstig uit de plant. Ook het kookvocht van nitraatrijke groente, zoals spinazie, bietjes en andijvie kunt u beter niet consumeren. En als u tijdens het koken veel zout toevoegt is dit vocht ook niet de beste keuze om te drinken.