Het heeft geen nut om kip te wassen. Donald Schaffner, een professor van voedselwetenschap aan de Rutgers Universiteit waarschuwt voor de gevaren. “Je moet rauwe kip nooit wassen! Je verwijdert er namelijk geen schadelijk bacteriën mee.
Bijvoorbeeld door de kip voorzichtig onder te dompelen in een schaal met water en azijn of citroen. Maak na het wassen het aanrecht, eventueel keukengerei en alle contactoppervlakken (zoals de hendel van de waterkraan) goed schoon met heet water en een sopje. Spoel ook de gootsteen door met heet water.
Voedselveiligheidsautoriteiten en regelgevers wereldwijd adviseren om rauw gevogelte niet te wassen vóór het koken . Dit komt doordat het wassen van kip gevaarlijke bacteriën in de keuken kan verspreiden. Het is het beste om de kip gewoon goed te garen zonder hem te wassen, zodat hij veilig is om te eten.
Nee, vlees moet u voor het gebruik niet schoon wassen met water. Daarmee spoelt u een deel van de vleessappen weg. Dep het vlees vlak voor bereiding wel af. 'Vochtig' vlees schroeit niet snel dicht.
Nadat je de kip kort hebt afgespoeld, voeg je een flinke hoeveelheid zout, een scheutje azijn en een paar doormidden gesneden limoenen toe. Gebruik de limoen en het sap om het oppervlak van elk stuk kip te schrobben. Dit helpt om de slijmlaag en het laagje van de kip te verwijderen.
Water en azijn
In Surinaamse kringen is het een goede gewoonte om kip eerst te wassen. Niet om bacteriën van het vlees te krijgen, maar om de geur van bloed en kleine stukjes bot weg te spoelen. Ook sommige barbecue-fans wassen vlees, met name kip, af met een mengsel van water en azijn, of water en citroen.
Goed wassen onder stromend water is voldoende. Je spoelt dan het vuil en stof eraf. Het is niet nodig om azijn, citroensap of baking soda te gebruiken.
Spoel de kip niet af onder de kraan, maar maak 'm schoon in een bak met water en azijn/citroen. Maak na het wassen de omgeving schoon met desinfectiemiddel, zoals de kraan, het aanrecht en de wasbak. Maak de kip droog met keukenpapier en gooi dit daarna direct weg.
Om te voorkomen dat kipfilet taai en droog wordt, is het vooral belangrijk dat je de kip niet te ver door gaart. Zodra kipfilet de pan in gaat verliest deze namelijk al vocht – en hoe langer je de kip bakt, hoe droger het wordt.
Gebruik geen heet water:
Het gebruik van heet water om vlees te ontdooien is een no-go. Het kan de buitenkant van het vlees te snel opwarmen terwijl de binnenkant nog bevroren is, wat leidt tot ongelijkmatige garing en mogelijke bacteriegroei.
Verlies van smaak en textuur: Door vlees te wassen kan je de natuurlijke sappen wegspoelen, wat de smaak en malsheid kan beïnvloeden. Dit is vooral het geval bij gemarineerd vlees of vlees met een vetlaagje dat juist extra smaak geeft bij de bereiding.
De geur is zo subtiel dat je je neus er vaak dichtbij moet houden om iets te ruiken. Kip en ander gevogelte zijn in verse staat vrijwel geurloos. Als je verse kip ruikt, neem je hooguit een heel lichte, neutrale geur waar.
De filets kunnen naast vet stukjes pees of bot bevatten. Waar het vet mag blijven zitten, moet je de rest even wegsnijden. De kipdijfilet kun je daarna hetzelfde bereiden als kipfilet.
Hoe krijg je kip zo zacht als bij een Chinees restaurant? Bij de Chinese restaurants wordt kip vaak supermals door het te marineren met maizena, eiwit, olie en een beetje sojasaus. Daarna pocheer of roerbak je de kip kort, zo blijft het sappig en zacht.
De gaatjes zorgen ervoor dat de warmte dieper kan doordringen tijdens het koken, waardoor de kooktijd wordt verkort en het vlees mals wordt.
Kip twee keer frituren
Net als bij friet is twee keer frituren de beste manier om kip extra krokant én lekker mals te krijgen. Frituur de eerste keer kip op lage temperatuur. Zo gaart-ie goed en begint er al een korstje te vormen.
“Je moet rauwe kip nooit wassen! Je verwijdert er namelijk geen schadelijk bacteriën mee. Wat je wel doet is de bacterie van de kip door je keuken verspreiden.” Water zal namelijk door je keuken spetteren en het sap van de rauwe kip wordt verplaatst naar het aanrecht en je gootsteen.
Suriname is een warm land en daar geeft vlees vaak geurtjes. Die geurtjes zetten mensen aan tot wassen.'' Volgens veel Surinamers blijft je kip onrein en niet fris als je het dan niet wast. ,,Dat is een gewoonte die generatie op generatie is overgedragen.
Het Voedingscentrum raadt het wassen van kip af. De waterspetters en het sap van rauwe kip verspreiden juist ziekmakers door de keuken.
Het voordeel van het wassen van kleding met warm water
Een van de belangrijkste voordelen van warm water is dat het helpt om hardnekkige vlekken veel effectiever te verwijderen. Dit komt doordat warm water de oliën en andere stoffen die vlekken hardnekkig en moeilijk te verwijderen maken, kan afbreken.
Zo voorkom je dat de bacteriën op je handen waar je ziek van kunt worden zich verspreiden. Was daarom je handen bijvoorbeeld; vóór het eten klaarmaken, vóór het eten, na het toilet bezoek, na contact met dieren, na het buiten spelen, bij het verzorgen van een zieke of op het werk.
Vervuilende stoffen stapelen zich op in de buitenste bladeren van je groenten. Schillen of pellen. Knol- en bolgewassen zoals rode bieten, aardappelen en uien moet je altijd schillen of pellen. Ook hier zitten vervuilende stoffen vooral in de buitenste laag: de schil.
De reden dat mensen kip wassen, is volgens het Voedingscentrum omdat ze het hygiënischer vinden en bacteriën willen wegspoelen. Gek genoeg neemt de kans op een voedselvergiftiging juist toe als je kip wast.
Het werkt als volgt: je legt de kipfilet met de pees of het witte stukje omhoog. Vervolgens doe je het tussen de tanden van de vork. Je pakt het uiteinde vast met een stukje keukenpapier zodat je wat meer grip hebt, waarna je er aan kunt trekken. Voilà, je ritst de pees zo uit de kipfilet.
"Het onderdompelen van pluimveevlees in een chloordioxide-oplossing van de sterkte die in de Verenigde Staten wordt gebruikt, vermindert de prevalentie van salmonella van 14% in controles tot 2%. EU-kipproducten hebben doorgaans 15-20% salmonella."