Pindakaas, ketchup, verf, bloed,… het één al smakelijker dan het ander, maar het zijn allemaal vloeistoffen die zich merkwaardig gedragen.
Vloeibaar is een brede term: je deodorant valt er onder, haargel, mascara, maar dus ook pindakaas. En ja, ook met hele stukjes pinda erin, is dat het geval. Smeerbare producten - of dat nou satésaus of jam is - zien we als vloeibaar. Voor alle vloeistoffen gelden dezelfde regels.
Volgens de wetenschappelijke definitie is pindakaas inderdaad een vloeistof .
Pindakaas is technisch gezien een Bingham Plastic (een subset van niet-Newtoniaanse vloeistoffen), maar volgens ASTM D4359-90 wordt het geclassificeerd als een vloeistof , niet als een vaste stof.
In ongestabiliseerde pindakaas blijft de pindaolie vloeibaar . Zelfs wanneer de pindadeeltjes homogeen gemengd worden, blijft de pindakaas meer vloeibaar.
Laagje olie
Bij het maken van pindakaas smelten deze vetten en worden ze dus vloeibaar. De harde stukjes pinda drijven eerst nog een tijdje in dit vet, maar zakken daarna naar beneden. Dit gebeurt dus vooral bij 100% pindakaas, omdat hier verder niets anders aan wordt toegevoegd dan pinda's.
Het probleem met de vloeibare pindakaas blijkt niet te liggen aan het kopen van het juiste merk (hoewel er merken zijn die je om andere redenen waarschijnlijk beter kunt vermijden). Het wordt eigenlijk veroorzaakt door een gebrek aan gehydrogeneerde oliën , die als emulgatoren werken en voorkomen dat de pasta schift en waterig wordt.
Pindakaas is een vaste stof , dus gebruik de maatbeker voor vaste stoffen. Maatbekers voor vloeistoffen zijn alleen bedoeld om dingen af te meten die zichzelf nivelleren (water, olie, melk, enz.). Een kopje pindakaas is 237 gram, een weegschaal bespaart je een hoop schoonmaakwerk.
Omdat de TSA de pindakaas als vloeistof beschouwt , moeten vliegtuigpassagiers de hoeveelheid pindakaas die ze meenemen in hun handbagage beperken. Net als alle andere vloeistoffen mogen passagiers maximaal 100 gram pindakaas in hun handbagage meenemen, maar de snack mag ook in hun ruimbagage worden meegenomen.
De hoge voedingswaarde en eventuele toevoeging van suiker kunnen leiden tot overgewicht. Soms wordt zout toegevoegd, dat leidt weer tot een hoge bloeddruk en dat is nu juist een risico voor het ontwikkelen van hart- en vaatziekten. Maar, alle reden dus voor een goed overwogen aanschaf van uw verrukkelijke pindakaas.
Conclusie. Kijkend naar de etiketten zie je dat de originele en 100%pindakaas méér onverzadigde (dus de gezonde vetten) bevat dan de light variant. In de light pindakaas zijn de gezonde vetten bijna gehalveerd. De slechte vetten zijn in de light versie ook wel iets minder, maar dan is een 100% pindakaas nog beter.
Pindakaas eten voor het slapengaan kan helpen om de bloedsuikerspiegel gedurende de nacht te reguleren . Pindakaas combineren met volkorenbrood kan het lichaam helpen tryptofaan te gebruiken, wat de slaap bevordert. Kies natuurlijke pindakaas zonder toegevoegde suikers voor de beste gezondheidsvoordelen.
Als je pindakaas gebruikt in een gerecht of saus, zoals een pindasaus. Dan kun je de pindakaas vloeibaar maken door het toe te voegen aan een ander product. Doe beide producten, bijvoorbeeld amandelmelk en pindakaas, in een pannetje. Verhit vervolgens beide ingrediënten langzaam op een laag vuur.
Pindakaas is een voedingsmiddel gemaakt van zeer fijn gemalen pinda's. Pindakaas, in de huidige smeerbare vorm, komt oorspronkelijk uit Montréal (Canada), waar het in 1884 ontwikkeld werd door Marcellus Edson, ten tijde van een overschot in de productie van pinda's. Pindakaas was het bijproduct van pindaolie.
Alleen roomboter mocht boter heten, andere botersoorten hadden de naam margarine. Toen moest er dus een andere naam bedacht worden. De naam pindakaas werd gekozen, omdat pindaboter werd vergeleken met leverkaas. Dat is ook broodbeleg waar helemaal geen kaas in zit, maar wel kaas in de naam heeft.
Nog steeds doet het verhaal de ronde dat je van pindakaas kanker zou kunnen krijgen. Dit is niet juist. De conclusie blijft: pindakaas geeft geen verhoogd risico op kanker.
Aan de pindakaas die je in de supermarkt kunt vinden wordt naast pinda's vaak ook olie, suiker en/of zout toegevoegd. Dit maakt deze pindakaas minder gezond. De olie die vaak gebruikt wordt in pindakaas is palmolie. Palmolie bestaat voor de helft uit verzadigd vet – wat ongunstig is voor je gezondheid.
Houdbaarheid pindakaas
Volgens het Voedingscentrum kun je een gesloten pot pindakaas zelfs tot twee maanden na de THT-datum consumeren. Mogelijk zelfs langer, mits de pindakaas er goed uitziet en niet gek ruikt. Heb je de pot geopend? Dan kan je pindakaas ongeveer een jaar bewaren.
Calvé Pindakaas Light is de enige échte pindakaas, met 30% minder vet en vanaf nu ook zonder toegevoegde suikers. Dat is alles wat er nodig voor een gezond en lekker broodbeleg. Verder helemaal niets. Het is net zo smeuïg tot op de bodem.
100% pindakaas of notenpasta zonder toegevoegd suiker en zout valt in de Schijf van Vijf. Deze soorten zijn dus gezond broodbeleg, ook voor je kind. Aan veel potten pindakaas en notenpasta is zout en suiker toegevoegd. Dat is een minder gezonde keuze.
Pindakaas bevat veel eiwitten en heeft een hoog vezelgehalte. Bovendien verhogen eiwitten de thermogenese, wat betekent dat je spijsvertering meer energie verbruikt en de vetverbranding wordt gestimuleerd. Geen wonder dat veel diëtisten pindakaas aanraden!
In 'normale' pindakaas zit toegevoegd zout en soms suiker. Dat maakt deze pindakaas minder gezond dan 100% pindakaas, die alleen uit pinda's bestaat. In normale pindakaas zit ook zo'n 15% plantaardige oliën, waaronder het ongezonde palmvet.
Amandelboter bevat ongeveer 25 procent meer enkelvoudig onverzadigd vet dan pindakaas. Omgekeerd bevat een portie pindakaas twee keer zoveel verzadigd vet als een portie amandelpasta (wat dus slecht is voor het hart). Vanwege dat gehalte aan 'goede vetten' wordt amandelpasta vaker aanbevolen.
Pindakaas bevat maar liefst 28% eiwit, en veel onverzadigde vetten (totaal vet 50%, waarvan 80% onverzadigd). Verder is het een rijke bron aan voedingsvezels, vitamine E, vitamine B6, magnesium, phosphorus, zink en koper. Een flinke lijst dus!