De witte waas op de chocolade is gelukkig geen schimmel, en is gewoon veilig om te eten. Die witte uitslag heet bloom en komt vanuit de chocolade zelf. Het wordt veroorzaakt door het smelten van de cacaoboter in de chocola. Dit gebeurt, zoals je misschien al verwacht, wanneer chocolade te warm wordt.
Als de chocolade te koud is geweest, is door condensvorming een klein beetje suiker opgelost en weer gestold. Beide processen leiden tot kristallisatie, met als resultaat een witte uitslag op de chocolade. Wit uitgeslagen chocolade is zeker nog eetbaar, maar de structuur is korrelig geworden en de smaak is verminderd.
Is chocolade veilig om te eten als het wit wordt? Ja, als chocolade wit wordt, is het nog steeds veilig om te eten . De witte kleur is te danken aan een proces dat 'blooming' wordt genoemd – ofwel 'fat bloom' of 'chocolate bloom'.
Veel mensen verwarren het witte laagje op chocolade met schimmel, wat kan leiden tot de gedachte dat de chocolade niet meer eetbaar is. Dit witte laagje, ook wel 'bloom' genoemd, is geen schimmel maar een normaal verschijnsel waarbij suiker of vetten naar de oppervlakte verplaatsen.
Wel, je hoeft het niet weg te gooien. Dit verschijnsel wordt ook wel “bloom”genoemd. De witte waas kan ontstaan zijn door kristallen die aan de oppervlakte ontstaan zijn door het smelten en weer stollen van cacaoboter. Ook de suiker in chocola kan deze witte waas veroorzaken.
De witte waas op de chocolade is gelukkig geen schimmel, en is gewoon veilig om te eten. Die witte uitslag heet bloom en komt vanuit de chocolade zelf. Het wordt veroorzaakt door het smelten van de cacaoboter in de chocola. Dit gebeurt, zoals je misschien al verwacht, wanneer chocolade te warm wordt.
Hoe herken ik bederf? De chocolade is muf. Bederf herken je snel door goed te kijken, ruiken of proeven. Bewaartip voor dit product Witte uitslag op chocolade is vet dat naar buiten treedt, en niet schadelijk.
Ondanks dat het er niet zo lekker uit ziet, kun je wit uitgeslagen chocolade gewoon eten. De witte waas is namelijk geen schimmel en is dus niet gevaarlijk voor je gezondheid.
Om witte chocolade te maken wordt cacaoboter gemengd met suiker en melk. Om de smaak te verfijnen kan er bijvoorbeeld vanillearoma worden toegevoegd. Wanneer de ingrediënten goed gemengd zijn, wordt het verwarmd en dien je het mengsel langdurig te roeren.
Chocola is namelijk een voedingsmiddel dat niet snel bederft. Het is daarom vaak langer houdbaar dan deze datum. Het kan wel zo zijn dat de smaak, kleur, geur of kwaliteit van het product achteruitgaat, maar je kunt het zonder gevaar voor je gezondheid eten.
Oude chocola
Pure chocola gaat het minst snel achteruit, witte het snelst, melk er tussenin: hoe meer cacao en hoe minder vet, hoe houdbaarder. Ranzigheid is er zelden. Oud wordende chocola krijgt eerder een brokkelige structuur of een minder lekkere geur en smaak. Bovenal gaat die er minder lekker uitzien.
Wanneer chocolade te warm wordt, smelt de cacaoboter die in chocolade verwerkt zit. Zodra de chocolade afkoelt, stolt en kristalliseert de cacaoboter. Hierdoor komt die witte waas op de chocolade terecht. De witte waas kan ook verschijnen door een te hoge vochtigheid.
Pure chocolade kun je meestal zo'n 2 jaar bewaren, terwijl je melk- en witte chocolade doorgaans slechts 1 jaar kunt bewaren. Dit heeft onder andere te maken met het hogere cacaogehalte en het lagere suikergehalte van pure chocolade. Uiteraard kun je altijd de houdbaarheidsdatum op de verpakking controleren.
In een stukje melkchocolade zitten namelijk maar 7 meer calorieën dan in een stukje pure chocolade. Wat wel verschil maakt is het gehalte aan cacao. In witte chocolade zit bijvoorbeeld helemaal geen cacao en is daarom het ongezondste van alle chocoladesoorten.
Het lijkt wel schimmel!
Het ontstaat wanneer chocolade te warm wordt en de aanwezige cacaoboter smelt. Als op een later moment de chocolade weer afkoelt en stolt, kristalliseert de cacaoboter. De vetkristallen zorgen voor die witte waas die je ziet op het oppervlak van de chocolade.
Mensen die allergisch zijn voor chocolade, reageren meestal op cacao, wat in witte chocolade ontbreekt . Witte chocolade kan echter nog steeds reacties veroorzaken bij mensen met een zuivel- of soja-allergie, omdat het melkbestanddelen en vaak sojalecithine als emulgator bevat.
Wanneer je je tegoed doet aan je favoriete zoetigheid, besef je misschien niet hoeveel suiker je binnenkrijgt. Merken zoals Mars M&M's, Hershey's Kisses en Reese's Peanut Butter Cups staan bekend om hun hoge suikergehalte, waardoor ze direct in de categorie ongezonde chocolade vallen.
Juridisch gezien stelt de Food Standards Agency (FSA) dat "zolang witte chocolade minimaal 20% cacaoboter bevat, het als chocolade verkocht mag worden". Dus ja, binnen de wettelijke definities heeft witte chocolade zeker zijn officiële strepen verdiend .
Houd er echter rekening mee dat chocoladeproducten een wateractiviteit van 0,3 tot 0,4 hebben, terwijl schimmelgroei een wateractiviteit van 0,8 tot 0,9 vereist. Onder normale omstandigheden groeit er geen schimmel op chocolade.
Beschimmelde chocolade heeft witte pluisjes die boven het oppervlak groeien en voelt pluizig aan. Beschimmelde chocolade heeft een krijtachtige laag of grijswitte strepen op het oppervlak en voelt glad aan.
Het is ook belangrijk om te weten dat chocolade die is uitgebloeid nog steeds veilig is om te eten, terwijl beschimmelde chocolade moet worden weggegooid . Beschimmelde voedingsmiddelen kunnen voedselvergiftiging veroorzaken bij consumptie, en chocolade vormt daarop geen uitzondering.
Gebloeide chocolade ziet er misschien niet bijzonder smakelijk uit, maar is volkomen veilig om te eten . Maar dat je het kunt, betekent niet dat je het ook wilt. Gebloeide chocolade is een indicatie dat de moleculaire structuur van de chocolade is veranderd.
Textuur: Slechte chocolade kan droog of brokkelig aanvoelen en de gladheid kan worden aangetast. Geur: Als de chocolade vreemd, ranzig of muf ruikt, kan dit wijzen op bederf. Smaak: Als de chocolade muf, zuur of gewoon niet zo smaakvol smaakt als zou moeten, is deze mogelijk bedorven.
Verlopen chocolade ziet er meestal uit als een witte poederachtige schimmel , wat vaak geen schimmel is, maar een suiker- of cacaoboterbloem.