Het is veilig om rauw rundvlees te eten, mits je kiest voor vers, hoogwaardig rundvlees van een betrouwbare leverancier en je de juiste hygiëne in acht neemt. Hele stukken rundvlees kunnen relatief veilig rauw gegeten worden, maar gehakt vlees moet extra zorgvuldig worden behandeld.
Goed garen is belangrijk om eventuele bacteriën en virussen in het eten te doden. Bak alle rauwe rund-, varkens-, lams- en kalfsbiefstukken, karbonades en braadstukken tot een minimale interne temperatuur van 62,8 °C (145 °F), gemeten met een voedselthermometer, voordat u het vlees van de warmtebron haalt.
Voor kip en vlees zoals gehakt, hamburgers en worst geldt: verhit het door en door voordat je het opeet. Daarmee voorkom je een voedselinfectie. Een uitzondering: vlees uit 1 stuk van runderen en varkens (varkenshaas, biefstuk, rosbief) kun je rosé eten. Maar ook bij dit vlees is doorbakken de meest veilige keuze.
Steaks, schnitzels en braadstukken van rundvlees kan je gewoon eten als ze nog roze of rood van binnen zijn, zolang ze van buiten maar gaar zijn. Het is dus extra belangrijk dat het gaat om vlees uit één stuk.
Rauw vlees kan schadelijke bacteriën bevatten, waaronder Salmonella, Listeria, Campylobacter en E. coli, die voedselvergiftiging kunnen veroorzaken . Deze bacteriën worden vernietigd wanneer vlees op de juiste manier wordt bereid.
Het verteringsstelsel van een carnivoor is net geen 2 meter lang terwijl ons verteringsstelsel ruim 6 meter is. Dat betekent dat zodra wij vlees eten het ongeveer 72 uur duurt voordat dit door ons verteringsstelsel heen is.
Vlees uit één stuk van rund of varken, zoals biefstuk, kan rosé gegeten worden, maar doorbakken is de meest veilige keuze. Jonge kinderen, ouderen, mensen met een verminderde weerstand en zwangeren wordt afgeraden rauw vlees te eten, zoals tartaar en carpaccio. Dit zijn risicovolle producten.
Gelukkig zit er ook geen bloed in een goed stuk vlees. Het rode sap dat eruit komt, is myoglobine. Dat is een eiwit dat zuurstof aflevert aan de spieren van een dier. Wanneer dat in aanraking komt met lucht of wordt gesneden, kleurt het rood.
Vlees belast de darmen omdat het moeilijk te verteren is. Vooral de stof haem in rood vlees is een belasting voor de darmen. Het eten van meer dan 500 gram rood vlees per week (rund-, varkens- en lamsvlees) is een risico voor het ontwikkelen van darmkanker.
Na een besmetting tasten de bacteriën de dunne darm aan, waar de bacterie een ontsteking veroorzaakt. De verschijnselen ontstaan meestal binnen 1 tot 2 dagen en houden vaak 2 tot 7 dagen aan.
Er is niet uit te sluiten dat er wel eens salmonella op rauw vlees zit. Het risico op ziek worden is klein: zolang het vlees goed wordt verhit voordat het wordt gegeten en kruisbesmetting wordt voorkomen.
Het enige dat je kan doen, is wachten tot de giftige stoffen uit je lichaam verdwijnen. Om de ergste klachten te verlichten, kun je in de tussentijd wel gebruik maken van een aantal andere medicijnen. Bij overgeven of hevige diarree kun je ORS gebruiken om uitdroging te voorkomen.
Sommige mensen genieten van de textuur en smaak van rauw vlees. Het is echter niet echt mogelijk om rauw vlees veilig te eten omdat het ziekteverwekkers bevat. Sommige mensen eten rauw vlees omdat ze denken dat het gezonder is dan gekookt vlees .
Is de TGT-datum van het vlees verstreken, (bijvoorbeeld gehakt of hamburgers 1 of 2 dagen over datum), gooi het dan wel weg. Na die datum is het vlees namelijk niet meer veilig om te eten. Je kunt er ziek van worden vanwege bacteriën.
Vers of ontdooid verliest vaak nog wat rood vleesvocht. Vaak wordt gedacht dat dit bloed is, maar dat is het dus niet. Het is water met het eiwit myoglobine, dat zuurstof transporteert en een rode kleur heeft.
Als vlees er grijs of bruinachtig uitziet, moet je er nog niet onmiddellijk van uitgaan dat het vlees bedorven is. Ook deze kleur wordt veroorzaakt door myoglobine. Het vlees aan de buitenkant van de verpakking wordt blootgesteld aan meer zuurstof, waardoor het die rode kleur krijgt.
De Duitse biefstuk is van superieure kwaliteit en kun je heel goed kort bakken voor een rosé burger, of zelfs rauw eten als tartaar. Gemaakt in een fabriek waar eieren, melk, vis, pinda's, sesam, schaaldieren, soja, noten en tarwe worden verwerkt.
Bij hele stukken vlees bevinden de meeste bacteriën zich aan de buitenkant. Dit betekent dat een goed schoongemaakte en correct bewaarde steak aan de buitenkant dichtgeschroeid kan worden, terwijl de binnenkant rauw blijft zonder al te veel risico's.
Vlees uit één stuk van runderen en varkens (varkenshaas, biefstuk, rosbief) kun je rosé eten, schrijft het voedingscentrum. Maar niks is zonder risico, want ook op rundvlees kunnen bacteriën zitten, zoals bijvoorbeeld de E. coli-bacterie.
Bleu (bloederig rood): 1 minuut aan elke kant. Saignant (rood): 1,5 tot 2 minuten aan elke kant. A point (medium): 3 tot 4 minuten aan elke kant. Bien cuit (doorbakken): 5 minuten aan elke kant.
Ook mensen met een verminderde weerstand kunnen ernstige klachten krijgen van het eten van rauw vlees, zoals afwijkingen aan het oog, longontsteking of hersenvliesontsteking. Mensen die beter geen filet americain en rauw vlees kunnen eten zijn: Zwangeren. Baby's en jonge kinderen.
Rundvlees is rijk aan vitamine B12 en het mineraal zink. Daarnaast levert het vitamines B1, B2, B6 en de mineralen ijzer, fosfor en seleen. Runderlever is bovendien rijk aan vitamine A. Rundvlees bevat van nature eiwit en vet en geen koolhydraten.
Wie veel rood en bewerkt vlees eet, loopt een verhoogd risico op dikkedarmkanker en bepaalde vormen van maagkanker. Het is daarom aangewezen je consumptie ervan te beperken. Rood vlees betekent niet per se rauw vlees, ook gaar vlees van deze dieren wordt rood vlees genoemd.